Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο: Από τη Ρωσία με… αγάπη

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/7/2016

Με την άφιξή μου στο Batumi, το κομμάτι του παρευξείνιου οδοιπορικού στην Τουρκία λάμβανε τέλος και ταυτόχρονα ξεκινούσε αυτό της Γεωργίας, που αποδείχθηκε τελικά αρκετά πιο σύντομο απ’ ότι είχα σχεδιάσει. Αιτία στάθηκε η διακοπή της οδικής σύνδεσης Γεωργίας-Ρωσίας στον ορεινό άξονα του Καυκάσου λόγω κατολισθήσεων, πράγμα που με υποχρέωσε να πάρω ένα μικρό ferry που εκτελούσε το δρομολόγιο Batumi-Sochi.
Έτσι, πλέοντας για 14 ώρες τα ακυμάτιστα νερά του Εύξεινου Πόντου μ’ ένα μικρό σαπιοκάραβο, αποβιβάστηκα στο Sochi της Νότιας Ρωσίας. Αφού ολοκληρώθηκαν οι τελωνιακές διαδικασίες και το μαύρο Supra έβαλε επίσημα ρόδα στην χώρα του Πούτιν, η ηλεκτρονική πυξίδα ξεκίνησε να δείχνει επίμονα τον ρωσικά βορρά, και συγκεκριμένα την πρωτεύουσα Μόσχα. Περίπου 1.300 χιλιόμετρα με χώριζαν από την μητρόπολη της Ρωσίας, ενώ οι πόλεις Krasnodar, Rostov-na-Don και Voronez θα αποτελούσαν τις ενδιάμεσες στάσεις στην πορεία μου για την Μόσχα.


Ένα βαρετό επίπεδο τοπίο "έστρωσε" την διαδρομή ως την Μόσχα. Αδιάφορες οι πόλεις που συνάντησε το μαύρο παπί στην πορεία του, ταπεινά και φτωχικά τα χωριά που αντίκρισε η ματιά μου, αρκετά καλές οι εξυπηρετήσεις του δρόμου, ικανοποιητική η κατάσταση της ασφάλτου για τις αναρτήσεις του Supra. Και τελικά, με πολύ επιμονή και υπομονή στο τιμόνι, αλλά και αρκετή προσοχή με τους επιθετικούς Ρώσους οδηγούς που με λαχτάρισαν ουκ ολίγες φορές, έφτασα στο βορειότερο γεωγραφικό σημείο του παρευξείνιου οδοιπορικού. Τρέμε Πούτιν, σου έρχομαι…


Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν την ρωσική πρωτεύουσα και δικαιολογημένα έτρεχα σας τρελός να δω όσα μπορούσα περισσότερα μέσα στις τρεις μέρες που έμεινα στην αγκαλιά της πόλης: το Κρεμλίνο, την Κόκκινη Πλατεία με τα αρχιτεκτονήματά της, τα -σοβιετικής αρχιτεκτονικής- κτίσματα του Πανεπιστημίου και του Υπουργείου Εξωτερικών, το θέατρο Μπολσόι, τον Καθεδρικό ναό και φυσικά δεν παρέλειψα μια ρομαντική βαρκάδα στα νερά του Μόσχοβα…


Και μετά τα αξιοθέατα, σειρά είχε ο Σύλλογος των Ελλήνων της Μόσχας. Οι ομογενείς της ρωσικής πρωτεύουσας με υποδέχτηκαν θερμά και με ενημέρωσαν για την πολύχρονη παρουσία και ιστορία τους. Με ποντιακή καταγωγή οι περισσότεροι (άλλοι είχαν έρθει στην Μόσχα από την περιοχή της Κριμαία και άλλοι από την Γεωργία), αντιπροσωπεύουν σήμερα μια αξιόλογη ελληνική κοινότητα 5.000 ατόμων, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τις σημαντικές πολιτιστικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες που διοργανώνει.
Παίρνοντας λοιπόν στις "αποσκευές" της ψυχής μου τα συγκινητικά ακούσματα των Ελλήνων της Μόσχας, τις εικόνες των επιβλητικών μνημείων της ρωσικής μεγαλούπολης και λίγη από την κοσμοπολίτικη αύρα της, άρχισα να κατηφορίζω νότια, για να αντικρίσω και πάλι τον Εύξεινο Πόντο από τις ακτές της Ουκρανίας.

Κων/νος Μητσάκης

VR46 Racing Apparel: Μπήκε μέσα 1,2 εκατομμύρια το 2025 – Κατονομάζει ως αιτία τον ίδιο τον Valentino Rossi

Δύσκολη χρονιά η περασμένη για την εταιρεία ένδυσης του Rossi με αποτελέσματα που απέχουν παρασάγγας από τις προβλέψεις
VR46
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/7/2026

Το 2024 η VR46 Racing Apparel, δηλαδή η εταιρεία που αφορά στον ρουχισμό και αξεσουάρ που σχετίζονται με τους αγώνες Grand Prix, είχε κλείσει με τζίρο 9 εκατομμυρίων αλλά και καθαρό κέρδος μόλις 14.000 ευρώ, με τον Rossi να προβλέπει πως το 2025 τα νούμερα θα ήταν καλύτερα, εκτιμώντας πως με τη νέα κολεξιόν ο τζίρος θα ανέβαινε στα 10 εκατομμύρια.

Αυτό δυστυχώς δεν επιβεβαιώθηκε και, ακόμη χειρότερα, τα αποτελέσματα του 2025 δείχνουν μείωση του τζίρου στα 7,7 εκατομμύρια και αρνητικά κέρδη προ φόρων, δηλαδή χασούρα 1,2 εκατομμυρίων ευρώ.

Δεν είναι όλα αρνητικά στη VR46 των 39 εργαζομένων, καθώς ένα άλλο τμήμα της που αφορά σε ρουχισμό που συνδέεται με τη μουσική σκηνή εμφάνισε καλύτερα αποτελέσματα, όπως λ.χ. η σειρά που φτιάχτηκε σε συνεργασία με τον Ιταλό τραγουδιστή Cesare Cremonini για τη διεθνή τουρνέ του και η οποία πήγε καλά φέρνοντας 3,4 εκατομμύρια ευρώ στην εταιρεία του Rossi.

Το πιο ενδιαφέρον ωστόσο της όλης ιστορίας δεν είναι τα νούμερα, αλλά το ολιγόλογο ανακοινωθέν της VR46 Racing Apparel, όπου η ίδια η εταιρεία περιγράφει τον λόγο της αρνητικής κερδοφορίας:

“Η μείωση του τζίρου είναι αποτέλεσμα της σταδιακής πτώσης στη ζήτηση για ρουχισμό motorsport, καθώς και στη μείωση των πωλήσεων ρουχισμού.

“Συνολικά η προβολή του Valentino Rossi έχει μειωθεί και η νέα του δραστηριότητα τους 4 τροχούς δεν έχει εγγυηθεί την προώθηση της μάρκας, όπως γινόταν προηγουμένως με το MotoGP,” καταλήγει η ανακοίνωση.

Λέει επίσης πως μια διέξοδος θα είναι η πώληση του στοκ με μεγάλες εκπτώσεις προκειμένου να μειωθεί το αδιάθετο απόθεμα.

Ωστόσο έχει ήδη δώσει την εξήγηση για τα αποτελέσματα αυτά. Ο ίδιος ο Valentino Rossi έχει μειώσει τις εμφανίσεις του και ως γνωστόν … μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα ξεχνιούνται. Στις σποραδικές του επισκέψεις σε αγώνες MotoGP οι κάμερες απλά δεν μπορούν να ξεκολλήσουν από πάνω του, όμως στα πέντε χρόνια που ο Ιταλός πρωταθλητής έχει αποσυρθεί από την ενεργό δράση είναι μετρημένα στα δάχτυλα τα Grand Prix στα οποία ήταν παρών αυτοπροσώπως.

Η δε εμπλοκή του σε αγώνες αυτοκινήτων ουδέποτε συγκέντρωσε ανάλογη δημοσιότητα με αυτή που κατάφερνε ως αναβάτης MotoGP, κάτι που ο ίδιος ελπίζει να αλλάξει μεταπηδώντας σε νέο πρωτάθλημα και δη στην κατηγορία Hypercars.

Αν κοιτάξει κανείς στις εξέδρες κάθε αγώνα MotoGP θα δει ακόμη πολλές κίτρινες μπλούζες, σημαίες, καπελάκια και λοιπά αξεσουάρ με τα λογότυπα της VR46, πολύ απλά γιατί ο κόσμος δεν τον έχει ξεχάσει, μα για ν’ ανοίξει την αναγνωρισιμότητα της εταιρείας του σε νέο κοινό θα πρέπει να δίνει το παρών συχνότερα στις πίστες, για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιότεροι.

Ουσιαστικά δηλαδή η ίδια του η εταιρεία εντοπίζει το πρόβλημα στον ιδιοκτήτη της, ο οποίος θα πρέπει να κάνει περισσότερα για την προώθηση των προϊόντων του, εκμεταλλευόμενος δύο μεγάλα προσόντα που αναμφίβολα έχει: το σπουδαίο του όνομα και το γεγονός πως αυτό φιγουράρει σε μια ομάδα που διακρίνεται στα Grand Prix.

Ετικέτες