Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2016

Αφού κατακάθισε η σκόνη της ερήμου από το πρόσφατο ταξίδι μου στην αραβική χερσόνησο (“ADV 2 Dubai”), οι χάρτες δεν άργησαν ν’ ανοίξουν ξανά και άρχισα να σχεδιάζω εκ νέου κόκκινες γραμμές και συναρπαστικές διαδρομές. Τι αλήθεια σκεφτόμουν; Ένα ταξίδι με παπί, παρόμοιο μ’ αυτό που έκανα το 2012 στην Καππαδοκία και το 2014 στην Ινδία. Λίγα κυβικά, πολύ κέφι, μεγάλη τρέλα…
Κι έτσι, στα τέλη Ιουνίου, κρατώντας το κλειδί ενός ετοιμοπόλεμου Honda Supra-X 125 Helmin, βρέθηκα στην αφετηρία ενός οδοιπορικού μνήμης, αφιερωμένο στον ποντιακό Ελληνισμό. Μια διαδρομή 7.500 χιλιομέτρων σε έξι παρευξείνιες χώρες (Τουρκία, Γεωργία, Ρωσία, Ουκρανία, Ρουμανία, Βουλγαρία) αποτελούσε το "Roadbook" ενός ταξιδιού σε τόπους οικείους, που φιλοξένησαν την μακραίωνη ιστορική παρουσία του ποντιακού Ελληνισμού.

Η απόβασή μου στην Τουρκία έγινε ατμοπλοϊκώς (Πειραιάς-Χίος-Cesme), ενώ μετά το γρήγορο συνοριακό "ξεκαθάρισμα", το μαύρο Supra άρχισε να καταπίνει τα 610 χιλιόμετρα που με χώριζαν από την πόλη Polatli, την πρώτη διανυκτέρευσή μου επί τουρκικού εδάφους. Η πρώτη μέρα προσαρμογής και συνεργασίας ανάμεσα στον αναβάτη και στο Honda Supra έληξε με τις καλύτερες εντυπώσεις εκατέρωθεν. Σημαντικό πλεονέκτημα για την ομαλή ροή του ταξιδιού αποτελούσε φυσικά η μεγάλη αυτονομία του παπιού, αφού ρολάροντας με σταθερή ταχύτητα 80-90 χλμ./ώρα είχα μια αυτονομία που άγγιζε περίπου τα 230 χιλιόμετρα.

Την επομένη, η κοντινή Άγκυρα δεν ήταν σταθμός μου -η πόλη Amasya ήταν ο επόμενος προορισμός. Αφού έριξα μια γρήγορη, κρυφή ματιά στην σύγχρονη τουρκική πρωτεύουσα που χανόταν μέσα από τους καθρέπτες του παπιού, συνέχισα ακάθεκτος για την αρχαία πρωτεύουσα του βασιλείου του Πόντου, 370 χιλιόμετρα ανατολικότερα.
Προσεγγίζοντας την συννεφιασμένη Αμάσεια, είχα βάλει ρόδα στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πόντου. Ως τις αρχές του 20ου αιώνα, στην πόλη της Αμάσεια και στην γύρω περιοχή ζούσαν περίπου 155.000 Έλληνες, που εξοντώθηκαν όμως από τα δικαστήρια ανεξαρτησίας του Κεμάλ Ατατούρκ.

Στις δυο μέρες που αφιέρωσα στην γενέτειρα του αρχαίου γεωγράφου Στράβωνα, οι λαξευτοί τάφοι των Μιθριδατών (Βασιλέων του Πόντου), τα οθωμανικά τεμένη, το αρχαιολογικό μουσείο και οι παραδοσιακές κατοικίες κατά μήκος του ποταμού Ίρι, μού διηγήθηκαν την ιστορία της Αμάσεια, η οποία αποδείχθηκε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πόλεις της Ανατολίας. Επόμενη στάση στην χιλιοτραγουδισμένη Τραπεζούντα…

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

KTM 390 Adventure: Εμφανίστηκε με νέα γραφικά στην Ινδία

Φρέσκια εμφάνιση για το ινδικό μοντέλο των 350 cc

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Ένα ανανεωμένο 390 Adventure εμφανίστηκε στην Ινδία, με εμφανέστερη διαφορά στα γραφικά που φορά στα πλαστικά του κουστούμια. Μετά από τη σχετική μας έρευνα, προκύπτει πως πρόκειται για το ινδικό μοντέλο των 349 κυβικών εκατοστών που δεν κυκλοφορεί εκτός της χώρας.

Θυμίζουμε πως από τον περασμένο Χειμώνα έχει τεθεί σε ισχύ στην Ινδία μια νέα φορολογική νομοθεσία, η οποία τραβά μια γραμμή στα 350 κυβικά, με μειωμένο φόρο κάτω από αυτήν και αυξημένο από πάνω. Συνεπεία αυτής της αλλαγής, όλοι οι Ινδοί κατασκευαστές έσπευσαν (ή σχεδιάζουν) να προσαρμόσουν τις μοτοσυκλέτες τους στα νέα δεδομένα.

Για τις Bajaj-ΚΤΜ η λύση ήρθε άμεσα, παρουσιάζοντας έναν ελαφρώς υποκυβισμένο μονοκύλινδρο 349,2 κυβικών εκατοστών με απόδοση 41,5 ίππων (από 46 του αρχικού μοντέλου 399 κυβικών) με αναλόγως πιο συμφέρουσα τιμή, ενώ οι γνωστές μας εκδόσεις όπως κυκλοφορούν στην Ευρώπη υπάρχουν διαθέσιμες και στην Ινδία κανονικά.

Πάνω στην ινδική έκδοση των 349 cc υλοποιείται η αλλαγή στην εμφάνιση που βλέπουμε σήμερα, με νέα γραφικά στη λευκή-πορτοκαλί εκδοχή του μοντέλου που, πλην του μικρότερου κινητήρα, είναι αυτό που σε Ελλάδα και λοιπή Ευρώπη γνωρίζουμε ως 390 Adventure X με τις χυτές ζάντες.

Κατά τα λοιπά η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμιά εμφανή διαφορά πλην της εμφάνισης. Το κατά πόσο αυτά τα αυτοκόλλητα και γραφικά θα περάσουν και στην υπόλοιπη γκάμα είναι προς το παρόν αντικείμενο εικασίας και τίποτε περισσότερο. Εύκολα θα μπορούσε να συμβεί, μιας και εξωτερικώς οι μοτοσυκλέτες δεν διαφέρουν σε τίποτε από τα 390 με τον μεγαλύτερο κινητήρα.

Από την άλλη, οι Ινδοί προσέφεραν από την αρχή το υποκυβισμένο 390 Adventure σε τρία χρώματα, εκ των οποίων τα δύο ήταν τα γνωστά και στην ευρωπαϊκή γκάμα λευκό και πορτοκαλί, αλλά παραδίπλα έχουν και ένα ολόμαυρο που εδώ και έναν χρόνο παραμένει αποκλειστικό προνόμιο του ινδικού 350. Θα μπορούσε λοιπόν το νέο κιτ γραφικών απλώς να λειτουργεί ως σημείο διαφοροποίησης του μοντέλου με τον κινητήρα των 349 cc, ο τρόπος να ξεχωρίζει από τα μεγαλύτερα αδέλφια του, κάτι που μάλλον απομακρύνει το ενδεχόμενο να το δούμε και στην Ευρώπη.