Οι σκληρές δοκιμές των ινδικών μοτοσυκλετών

Ειδικά εξελιγμένες για την Ελλάδα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/12/2017

Η ινδική αγορά δικύκλων είναι επίσημα από το 2016 η μεγαλύτερη του κόσμου, ξεπερνώντας την Κίνα. ταυτόχρονα οι ινδικές εταιρείες κατασκευής μοτοσυκλετών και scooter είναι από τις πιο ισχυρές οικονομικά με την κερδοφορία τους στα ύψη και πολλά εκατομμύρια ζεστού χρήματος στα ταμεία τους για να εξαγοράζουν ιστορικές βιομηχανίες της δύσης. Ήδη πολλοί ευρωπαίοι κατασκευαστές συνεργάζονται στενά μαζί τους για την κατασκευή μικρών μοτοσυκλετών, κυρίως για τις αγορές της Ασίας, αλλά και με προοπτικές για εξαγωγή στις δυτικές αγορές. Το ερώτημα είναι αν τα ινδικά αυτά δίκυκλα έχουν την ποιότητα και την εξέλιξη που χρειάζεται για να καλύψουν τις ανάγκες των δυτικών.

Η Ινδία ανακηρύσσεται η μεγαλύτερη παγκοσμίως αγορά μοτοσυκλέτας

Εμείς ψάξαμε και βρήκαμε φωτογραφικό υλικό από τις δοκιμές εξέλιξης των πρωτότυπων πριν βγουν στην παραγωγή και ανακαλύψαμε ότι τα ινδικά δίκυκλα είναι ειδικά εξελιγμένα για την Ελληνική αγορά και τους Έλληνες μοτοσυκλετιστές!

 

Αεροδυναμική δοκιμή κράνους των 10 ευρώ σε λάθος νούμερο

Εδώ βλέπουμε τον Ινδό δοκιμαστή να ελέγχει την αεροδυναμική συμπεριφορά του φαίρινγκ, όταν ο αναβάτης φοράει κράνος που έχει αγοράσει από supermarket ή βρήκε σε προσφορά στο Alibaba.com.

 

Δοκιμή εντυπωσιασμού γκόμενας έξω από το σχολείο/φροντιστήριο

Σεβόμενος τις ανάγκες των νέων κατά την εξέλιξη αυτού του scooter, ο δοκιμαστής προσπαθεί να δει αν το σχήμα της σέλας επιτρέπει ακροβατικά, με τα οποία ένα 16 ετών αγόρι θα προκαλέσει ερωτική επιθυμία στα κορίτσια της ηλικίας του

 

Δοκιμή άνεσης στη διαδρομή σπίτι γυμναστήριο και σπίτι-προπόνηση μπάσκετ

Εδώ βλέπουμε πως η ινδική βιομηχανία μοτοσυκλετών λαμβάνει σοβαρά υπόψη της στα νέα μοντέλα τις αθλητικές δραστηριότητες των πελατών της. Οι δοκιμαστές φοράνε αθλητικές φόρμες και πουπουλένια μπουφάν για να δουν αν τα νέα μοντέλα τους μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτές τις δραστηριότητες

 

Δοκιμή καθηγήτριας αγγλικών

Οι νεαρές γυναίκες αποτελούν ένα μεγάλο ποσοστό των πελατών scooter και στην Ινδία τα εργοστάσια έχουν προσλάβει καθηγήτριες αγγλικών για να δοκιμάζουν τα νέα μοντέλα. Φυσικά το κράνος είναι one size fits all…

 

Δοκιμή πακιστανού μετανάστη

Η Ελλάδα είναι μια φιλόξενη χώρα με ανοιχτά σύνορα για όλους. Ως εκ τούτου, μοτοσυκλέτες που είναι σχεδιασμένες κατάλληλα για αυτή την μερίδα πελατών που θέλουν να περιηγηθούν στα όμορφα τοπία της πατρίδας μας είναι απαραίτητες

Η δοκιμή του κυρ Θανάση

Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα όπου τα παραδοσιακά καφενεία έχουν εκλείψει και το θρησκευτικό αίσθημα έχει παρακμάσει. Στα Ελληνικά χωριά κάθε Κυριακή ο κόσμος συνεχίζει να πηγαίνει στην Εκκλησία και μετά στο καφενείο. Το ξεκάλτσωτο σκαρπίνι είναι η παραδοσιακή ενδυμασία αυτής της δραστηριότητας και οι δοκιμαστές κάνουν εξαντλητικές δοκιμές ντυμένοι αναλόγως

 

Καλοκαιρινή δοκιμή για μπάνιο στην παραλία

Ίσως η πιο σημαντική δοκιμασία που κάνουν ΜΟΝΟ τα ινδικά εργοστάσια και αφορά τους Έλληνες μοτοσυκλετιστές. Πρόκειται για την δοκιμασία οδήγησης δικάβαλο με σαγιονάρα και σακίδιο στην πλάτη με τις πετσέτες για την παραλία.

 

Η δοκιμή του πάτερ-φαμίλια

Η οικογένεια είναι ιερό πράγμα και όσοι έχουν παντρευτεί 18 χρονών, έχουν κάνει τρία παιδιά έως τα 21 και δουλεύουν σε δύο δουλειές για να μην λείψει τίποτα στα παιδιά τους αξίζουν τον σεβασμό μας. Αυτό κάνουν και οι δοκιμαστές στην Ινδία όπου οδηγούν τετρακάβαλο, ώστε να είναι σίγουροι ότι ο Έλληνας πάτερ-φαμίλια θα μπορεί με απόλυτη ασφάλεια να κάνει με το scooter διανομή των παιδιών του στα σχολεία κάθε πρωί.

 

Και για όσους δεν κατάλαβαν...

 

Στην Ινδία ζουν μερικά δισεκατομμύρια άνθρωποι και προφανώς δεν τους νοιάζει αν σκοτωθούν στους δρόμους κάποιες χιλιάδες. Στην Ελλάδα όμως που είμαστε με το ζόρι μερικά εκατομμύρια και οι νέοι άνθρωποι είναι πλέον μειοψηφία του πληθυσμού, μήπως πρέπει να ξεφύγουμε λίγο από την ασιατική κουλτούρα που μας μαστίζει; Διότι όποιος γέλασε με αυτές τις φωτογραφίες, τότε γέλασε και με μια μεγάλη ομάδα Ελλήνων μοτοσυκλετιστών

 

     

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.