Όμιλος Kawasaki: Ανεξάρτητες πλέον οι μοτοσυκλέτες

Χωρίζουν οι δρόμοι με τη μητρική εταιρεία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/11/2020

Η είδηση πως η KHI (Kawasaki Heavy Industries) αποφάσισε να “σπάσει” σε μικρότερα κομμάτια τις εταιρείες του ομίλου, ανεξαρτητοποιώντας τις μοτοσυκλέτες, έχει πολλές αναγνώσεις και μπορούμε να κάνουμε πολλές υποθέσεις. Τεχνικά η διαδικασία αποκαλείται (spin-off) και στην πράξη δεν είναι τίποτα περισσότερο από την “αποκοπή” μιας εταιρείας ή μιας δραστηριότητας ενός ομίλου εταιρειών σε επίπεδο μετοχικής σύνθεσης και όχι απλά σε επίπεδο διοίκησης.

Οι λόγοι που οδηγούν σε μια τέτοια απόφαση, μπορεί να είναι πάρα πολλοί, όμως ο πιο συνηθισμένος είναι η επίτευξη υψηλότερης τιμής σε μια διαδικασία πώλησης. Έτσι, οι κουβέντες πως η μητρική KHI αποφάσισε να πουλήσει τον κλάδο μοτοσυκλετών έχουν αρχίσει να φουντώνουν μετά την επίσημη ανακοίνωση πως την 1η Οκτώβρη του 2021, το τμήμα μοτοσυκλετών και κινητήρων θα αποτελεί ξεχωριστή εταιρεία.

Αυτό ανάγκασε τον πρόεδρο της Kawasaki USA να στείλει επιστολή στον Τύπο των ΗΠΑ, λέγοντας πως η κίνηση αυτή στοχεύει στην μεγαλύτερη ευελιξία του τμήματος μοτοσυκλετών και είναι απλώς μέρος της αναδιάρθρωσης του ομίλου. Πράγματι σε κάποιες περιπτώσεις, το γεγονός πως μια εταιρεία είναι υπό την κηδεμονία ενός μεγάλου ομίλου, δημιουργεί προβλήματα, τα οποία δεν θα είχε αν ήταν ανεξάρτητη. Αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται κυρίως όταν μια εταιρεία-δραστηριότητα έχει “ωριμάσει” και δεν υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης στο άμεσο μέλλον αν διατηρήσει την παρούσα μορφή και το υπάρχον επιχειρηματικό πλάνο. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με την υπόθεση πώλησης Ducati.

Στην δική μας περίπτωση, είναι σαφές πως ο κλάδος της βιομηχανίας οχημάτων θα αλλάξει ριζικά μέσα στην επόμενη δεκαετία. Αυτό μπορεί να αποτελέσει χρυσή ευκαιρία για ανάπτυξη ή για την απόλυτη… καταστροφή, διότι κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πράγματα. Είναι βέβαιο πως θα χρειαστεί να παρθούν πολλές αποφάσεις σε μικρό χρονικό διάστημα για να προσαρμοστεί η εταιρεία στα νέα δεδομένα και οι μεγάλοι όμιλοι δεν φημίζονται για την ταχύτητα και την τόλμη στη λήψη αποφάσεων. Υπό αυτή την έννοια, η ανεξαρτητοποίηση του κλάδου των μοτοσυκλετών είναι καλό νέο.

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.