Οργανωτική αλλαγή στην Σφακιανάκης Α.Ε.Β.Ε. για την Suzuki Greece

Ο κος Ιάκωβος Αλμασίδης Διευθυντής After Sales Auto Suzuki & Κλάδου Μoto Suzuki
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/7/2021

Με ανακοίνωσή του ο Όμιλος Σφακιανάκη ενημερώνει για την οργανωτική αλλαγή που αφορά την Suzuki Greece.

Από 05/07/2021 ο κ. Ιάκωβος Αλμασίδης αναλαμβάνει τα καθήκοντα του Διευθυντή After Sales Auto Suzuki & Κλάδου Μoto Suzuki.

Ο κ. Αλμασίδης είναι κάτοχος MSc in Engineering/Tribology και BEng Hons in Mechanical Engineering από το University Central Lancashire της Αγγλίας.

Διαθέτει πολυετή εμπειρία στον τομέα του Αυτοκινήτου ως After Sales Director Renault-Dacia, Chevrolet, SsangYong, Seat, Saab, όπως επίσης και Kawasaki, Peugeot, Brixton.

Εκείνο που γνωρίζουμε με ακρίβεια είναι πως ο κ. Αλμασίδης μοιράζεται μαζί με όλους εμάς το ίδιο πάθος για τις μοτοσυκλέτες, είναι αναγνώστης του ΜΟΤΟ και μάλιστα πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες είχαμε φιλοξενήσει στις σελίδες μας και δικά του κείμενα, τεχνικού περιεχομένου.

Πρόκειται για στέλεχος που αντιμετωπίζει και βλέπει την μοτοσυκλέτα με τον συναισθηματισμό που έχουμε όλοι οι μοτοσυκλετιστές, ακριβώς όπως και ο προκάτοχός του κος Βαγγέλης Καλογηράτος. Κόντρα σε μία συνηθισμένη πρακτική, όπου βλέπουμε τα τελευταία χρόνια τις εταιρείες να φέρνουν στελέχη από άλλους κλάδους, χωρίς καμία εμπειρία ακόμη και με την μοτοσυκλέτα ως όχημα -πόσο δε μάλλον με την αγορά της μοτοσυκλέτας- με βασική αιτία την έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού που υπάρχει, η κίνηση του Ομίλου Σφακιανάκη να εξασφαλίσει την συνεργασία με τον κ. Αλμασίδη θα έχει άμεσα θετικά αποτελέσματα και για τις δύο πλευρές.

Ευχόμαστε στον κ. Αλμασίδη κάθε επιτυχία στην νέα του θέση.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.