Panamerican Crossing 2014: Buenos Ayres – New York

7/7/2014

Αφού κατάφερε να φτάσει μ’ ένα παπί μέχρι την Ινδία, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης βάλθηκε και πάλι να μας τρελάνει. Δεν πέρασαν ούτε δυο μήνες από την επιστροφή του από τις Ινδίες και βρίσκεται ήδη στην Αργεντινή, απ’ όπου ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει ένα άλλο ταξιδιωτικό τόλμημα. Με αφετηρία το Buenos Ayres της Αργεντινής (όπου έχει ήδη μεταβεί μαζί με την μοτοσυκλέτα) και διασχίζοντας απ’ άκρη σε άκρη την αμερικανική ήπειρο, ευελπιστεί μετά από περίπου δυόμιση μήνες και 20.000 χιλιόμετρα να φτάσει στην Νέα Υόρκη των Η.Π.Α.
Τρεις υποήπειροι (Νότια, Κεντρική και Βόρεια Αμερική) και συνολικά 13 χώρες (Αργεντινή, Βολιβία, Περού, Ισημερινός, Κολομβία, Παναμάς, Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Μεξικό, Η.Π.Α., Καναδάς) θα προσφέρουν “γη και ύδωρ” στον Έλληνα ταξιδιώτη. Η μοτοσυκλέτα με την οποία ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα πραγματοποιήσει το “Panamerican Crossing 2014” είναι μια KTM 1190 R Adventure (προσφορά της ΚΤΜ S.E.E.
Εμείς δεν έχουμε παρά να του ευχηθούμε καλό ταξίδι, ενώ το “Panamerican Crossing 2014” θα έχετε την δυνατότητα να το παρακολουθείτε από την ιστοσελίδα μας με ανταποκρίσεις που θα στέλνει ο ίδιος από διάφορα σημεία του ταξιδιού.

Αργεντινή - Βολιβία
“Αποχαιρετώντας το Μπουένος Άιρες, το ξεκίνημα του Panamerican Crossing 2014 ήταν πλέον γεγονός. Σε πρώτη φάση είχα να οδηγήσω περίπου 1940 χιλιόμετρα διασχίζοντας όλη την Βόρεια Αργεντινή, μέχρι τα σύνορα με την Βολιβία. Οι πόλεις Rosario, Cordoba, San Miguel de Tucuman, Salta και San Salvador de Jujuy αποτέλεσαν τον ομφάλιο λώρο ανάμεσα στην αργεντίνικη πρωτεύουσα και στα σύνορα, ενώ ο πολύ καλός οδικός άξονας με βοήθησε να ολοκληρώσω την οδική αποστολή μου μέσα στην Αργεντινή σε τρεις μέρες.
Μέχρι την πόλη San Miguel de Tucuman, για συντροφιά μου είχα τις πάμπες, τις επίπεδες εκτάσεις που προσφέρονται για την εκτροφή βοοειδών, ενώ μετά την πόλη San Salvador de Jujuy ένα επιβλητικό ορεινό τοπίο έκανε την εμφάνισή του. Ο οδικός άξονας άρχισε σταδιακά κι αυτός να σκαρφαλώνει, με αποτέλεσμα, όταν έφτασα στα σύνορα της Βολιβίας, να βρίσκομαι πλέον στα 3650 μέτρα υψόμετρο.
Η διαδρομή μου στην Βολιβία, την δεύτερη χώρα του αμερικανικού διηπειρωτικού ταξιδιού, είχε μήκος περίπου 970 χιλιόμετρα.  Όλη η πορεία μου, από τα σύνορα μέχρι την πρωτεύουσα Λα Παζ, έγινε πάνω στην άγονη οροσειρά των Άνδεων, που αυλακώνει κατά μήκος όλη την χώρα. Κι όσον αφορά το υψόμετρο, κινήθηκα από τα 3.650 μέτρα ως τα 4.070 μέτρα, περνώντας από τις πόλεις Potosi, Challapata και Oruro.
Από τις δυνατότερες αναμνήσεις στην Βολιβία στάθηκε η επίσκεψη στην αλμυρή λίμνη Uyuni, την ψηλότερη αλμυρή λίμνη του κόσμου (3.850 μ.), όπου έφτασα οδηγώντας 240 χιλιόμετρα σε χωματόδρομους -άξιζε όμως τον κόπο. Αντίθετα, από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετώπισα στην Βολιβία ήταν ο ανεφοδιασμός μου σε καύσιμα, γιατί υπήρχε πρόβλημα με την παροχή βενζίνης στους ξένους ταξιδιώτες. Σε δυο περιπτώσεις πλήρωσα σε τριπλάσια τιμή την βενζίνη, μια και δεν είχα τα ειδικά κουπόνια που διαθέτουν μόνο οι ντόπιοι. Και φυσικά δεν μιλάμε για κρύο, αφού το πρωί ξεκινούσε με θερμοκρασίες πολύ κοντά στο μηδέν (ο χειμώνας του νοτίου ημισφαιρίου).
Φτάνοντας στην Λα Παζ, το πρώτο σκέλος της νοτιοαμερικανικής διαδρομής μου (Μπουένος Άιρες - Λα Παζ) είχε ολοκληρωθεί σε μόλις 7 ημέρες. Επόμενος σταθμός της KTM 1190 R Adventure είναι το Περού, όπου θα φτάσω εκεί οδηγώντας πάντα πάνω στο άγονο κορμί των Άνδεων.”

Durabio: Πλαστικό από σιτάρι και καλαμπόκι! - Επεκτείνεται η χρήση του στις μοτοσυκλέτες της Honda

Ένα προϊόν της Mitsubishi Chemical - Η χρήση του μειώνει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα
Honda Durabio
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/12/2025

Οι Ιάπωνες εφαρμόζουν ήδη εναλλακτικούς τρόπους για να μειώσουν τον περιβαλλοντικό τους αντίκτυπο και ένας από αυτούς είναι και η δημιουργία εξαρτημάτων και μερών στις μοτοσυκλέτες τους από Durabio.

Τα εναλλακτικά υλικά που βασίζονται σε βιολογική μηχανική και ανακύκλωση μπαίνουν σιγά-σιγά και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής έχοντας περάσει το στάδιο εξέλιξης που απαιτείται. 

Οι κατασκευαστές, σε συνεργασία με άλλες εταιρείες του κλάδου, δείχνουν ότι μπορούν να μειώσουν τους ρύπους που παράγουν και να το κάνουν αυτό τόσο σε επίπεδο εργοστασίου -π.χ. με τη χρήση φωτοβολταϊκών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας -όσο και με τα ίδια τα μοντέλα τους που χρησιμοποιούν ανακυκλωμένα μέρη και ανακυκλώσιμα υλικά.

Η Honda έχει βάλει σαν στόχο την ανθρακική ουδετερότητα έως το 2050 με τον ιαπωνικό κολοσσό να κάνει βήματα προς όλες τις σχετικές κατευθύνσεις για να το πετύχει αυτό, ενισχύοντας το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας αλλά και τις συνεργασίες με άλλες εταιρείες που εργάζονται επίσης προς αυτόν τον στόχο στον κλάδο της βιομηχανίας με την εξέλιξη νέων υλικών.

Durabio

Από τα υλικά που χρησιμοποιεί η Honda στις μοτοσυκλέτες παραγωγής το Durabio είναι και εκείνο που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο και η χρήση του θα συνεχίζει να εξαπλώνεται στην κατασκευή ακόμη περισσότερων μερών για τα μοντέλα των Ιαπώνων. To Durabio είναι ένα βιο-βασισμένο τεχνικό πλαστικό το οποίο και εξελίχθηκε από την Mitsubishi Chemical, με το CB1000GT να είναι μέχρι στιγμής η νεότερη μοτοσυκλέτα στην γκάμα της Honda που το χρησιμοποιεί για τη ζελατίνα του, όχι όμως και η μοναδική.

Το μη βιοδιασπώμενο Durabio προέρχεται από ισοσορβίτη, ένα φυτικής προέλευσης υλικό που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές όπως είναι το μη βρώσιμο καλαμπόκι και σιτάρι. Μέσω της διαδικασίας καθαρισμού, τα φυσικά άμυλα του καλαμποκιού μετατρέπονται σε γλυκόζη, κατόπιν σε σορβιτόλη και τελικά σε ισοσορβίτη — μια υψηλής απόδοσης χημική ένωση που μπορεί να αντικαταστήσει παραδοσιακές πετρελαιοχημικές ουσίες.

Το Durabio έχει ως ιδιότητες την υψηλή οπτική καθαρότητα και την αυξημένη αντοχή και επιφανειακή ανθεκτικότητα έναντι άλλων τεχνικών πλαστικών και για αυτό χρησιμοποιείται κυρίως για την κατασκευή ζελατινών, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την κατασκευή άλλων πάνελ αφού μπορεί να χρωματιστεί με την επιφάνειά του να παραμένει λεία. Για έναν κατασκευαστή αυτό σημαίνει λιγότερα μέρη που χρειάζεται να βαφτούν, άρα και μείωση του κόστους παραγωγής αλλά και μείωση και τους περιβαλλοντικού αποτυπώματος της παραγωγής αφού τα λιγότερα μέρη που χρειάζονται βάψιμο φέρνουν μαζί τους και χαμηλότερους εκπεμπόμενους ρύπους.

Durabio
Τα δυνατά και αδύνατα σημεία του Durabio έναντι του πλέξιγκλας (PMMA) και του πολυαρβονικού (PC)

Το Durabio παρουσιάζει επίσης υψηλή αντοχή στις γρατζουνιές, αντοχή στην κρούση και μακροχρόνια σταθερότητα στην υπεριώδη ακτινοβολία, σύμφωνα με τη Honda και αυτό το κάνει ιδανικό για την κατασκευή μερών για μοτοσυκλέτες, όπως και η αντοχή που παρουσιάζει στις υψηλές θερμοκρασίες. 

Πρώτη φορά που το Durabio έκανε την εμφάνισή του σε μοτοσυκλέτα της Honda ήταν το 2025 στη ζελατίνα της CRF1100L Africa Twin, ενώ από τότε έχει χρησιμοποιηθεί στα NT1100 (σε μέρη του φαίρινγκ του), NC750X (πλαϊνά του φαίρινγκ, ουρά και ζελατίνα), X-ADV (στην ποδιά του), Forza 750 - στο κάλυμμα του τιμονιού και την καρίνα -  και στο CB1000GT. Το NC750X ήταν μάλιστα η πρώτη μοτοσυκλέτα παγκοσμίως που χρησιμοποίησε χρωματισμένο Durabio για το φαίρινγκ του. 

Η Honda χρησιμοποιεί επίσης πλαστικά στις μοτοσυκλέτες της που προέρχονται από ανακυκλωμένους προφυλακτήρες αυτοκινήτων, κάτι που έγινε εφικτό με την πρόοδο της τεχνολογίας γιατί το πλαστικό που προκύπτει από αυτούς ήταν μέχρι πρότινος δύσκολο να διαμορφωθεί σε κάτι πιο “περίπλοκο” και να χρησιμοποιηθεί ως εξάρτημα σε μοτοσυκλέτα. To Durabio χρησιμοποιείται και στα αυτοκίνητα, τόσο σε εξωτερικά μέρη τους όσο και σε μέρη της καμπίνας τους.

Ετικέτες