Panamerican Crossing 2014: Καναδάς - Αλάσκα

3/9/2014

Να λοιπόν που είχα πια φτάσει στον Καναδά, την μεγαλύτερη χώρα της αμερικανικής ηπείρου. Η διαδρομή μου μέσα στο καναδέζικο έδαφος θα είχε σταθερά βορειοδυτική πορεία, αφού τελικός προορισμός μου ήταν πλέον η Αλάσκα.
Μετά τα σύνορα, στην ρότα της ΚΤΜ βρέθηκαν οι πόλεις Calgary και Edmonton, τις οποίες όμως και προσπέρασα τάχιστα. Προτιμούσα να διανυκτερεύω σε μικρές επαρχιακές κωμοπόλεις με απλούς ανθρώπους και νωχελικούς ρυθμούς καθημερινότητας, παρά σε μοντέρνα απρόσωπα αστικά κέντρα.
Μετά από δυο μέρες πορείας μέσα σε απέραντες επίπεδες εκτάσεις, προσέγγισα την κωμόπολη Dawson Creek, εκεί όπου η τεράστια πινακίδα με την επιγραφή "YOU ARE NOW ENTERING THE WORLD FAMOUS ALASKA HIGHWAY" σηματοδοτούσε την αρχή του Alaska Highway, ενός οδικού άξονα μήκους 1.300 μιλίων, που θα με οδηγούσε κατευθείαν στην Αλάσκα. Ο δρόμος Alaska Highway κατασκευάστηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, με την στρατιωτική συνεργασία Η.Π.Α. και Καναδά. Οι εργασίες κατασκευής του ξεκίνησαν στις 9/3/1942 και ολοκληρώθηκε ύστερα από 8 μήνες και 12 μέρες. Η αρχική διαδρομή ήταν χωμάτινη και για την ολοκλήρωσής της εργάστηκαν περίπου 20.000 Αμερικανοί και Καναδοί στρατιώτες.

Μέσα στις επόμενες 4 μέρες, οι δασώδεις, καταπράσινες πολιτείες της British Columbia και της Yukon είχαν την τιμητική τους στην προς βορρά πορεία μου. Πυκνά, βαθυπράσινα κωνοφόρα δάση, γοητευτικές λίμνες, πάμπολλα ποτάμια και ψηλές χιονισμένες βουνοκορφές συνέθεταν ένα καθαρά σκανδιναβικό περιβάλλον, σχεδόν απαλλαγμένο από την ανθρώπινη παρουσία και επέμβαση. Μικροί οικισμοί και οργανωμένες κωμοπόλεις (Fort Nelson, Watson Lake, Whitehorse) με φιλοξένησαν μέχρι την Αλάσκα, ενώ μέσα από τη τεράστια ποικιλία και αυθεντικότητα της καναδικής φύσης ευτύχισα να βιώσω στιγμές πραγματικής ελευθερίας και προσωπικής αναγέννησης.
Όμως, η πτώση μου από τα σκαλιά ενός μοτέλ στην κωμόπολη Whitehorse στάθηκε η αιτία ενός επώδυνου τραυματισμού στην ωμοπλάτη, που άρχισε να με ταλαιπωρεί αρκετά στην οδήγηση. Με δυνατούς πόνους στην περιοχή της ωμοπλάτης κατάφερα τελικά να φτάσω στα σύνορα της Αλάσκας και να βάλω "ρόδα" στην 52η πολιτεία των Η.Π.Α.
Στον μικρό οικισμό Tok έμεινα δυο μέρες σ’ ένα ξύλινο μπανγκαλόου μέσα στην καταπράσινη φύση της Αλάσκας για να ξεκουραστώ και να ετοιμαστώ για την επιστροφή μου (με πλοηγό ξανά τον Alaska Highway) στον Καναδά. Και μετά, πορεία για Νέα Υόρκη. Το "Panamerican Crossing 2014" έμπαινε πλέον στην τελική του φάση…

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/2/2026

Όλα δείχνουν ότι τελικά ο Andrea Iannone δεν θα λάβει μέρος στην ερχόμενη σεζόν του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike με την Dorna να μην λαμβάνει επίσημη επιβεβαίωση για τη δημιουργία και τη δομή της ομάδας "Cainam Racing" και έτσι να προχωρά στην αφαίρεσή της από τη λίστα των συμμετοχών.

Η Dorna δεν πήρε τελικά επίσημη επιβεβαίωση για την ομάδα που δημιούργησε ο ίδιος ο Iannone για τη σεζόν του 2026, με την CAINAM Racing -το CAINAM είναι ανάποδα το παρατσούκλι "Maniac" του Ιταλού στα Αγγλικά- να μένει στα χαρτιά και μάλιστα μόνο ως όνομα, αφού δεν είχε γίνει καμία άλλη ενέργεια για τη σύστασή της, όπως το να βρεθούν μηχανικοί, τεχνικός διευθυντής αλλά και αγωνιστικές μοτοσυκλέτες για την ερχόμενη σεζόν.

Από την πλευρά του Iannone τηρείται σιγήν ιχθύος σχετικά με το θέμα. O 36χρονος δεν έχει αναφέρει τίποτα σχετικό για την φετινή αγωνιστική του παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εδώ και αρκετές εβδομάδες, στην επίσημη ιστοσελίδα του δεν υπάρχει καμία σχετική ενημέρωση, ενώ τα ιταλικά μέσα ασχολούνται περισσότερο με τον χωρισμό του με την τραγουδίστρια Elodie και καθόλου με τη διεθνή καριέρα του στους δύο τροχούς.

Έπειτα από δύο χρόνια με την ομάδα της GoEleven, στη σέλα μιας Ducati Panigale V4 R, ο Ιταλός είχε μεγάλα σχέδια για το 2026, σχέδια που τελικά δεν... συμμερίστηκε κανείς άλλος. Ο 36χρονος που τερμάτισε στην 9η θέση στο WSBK το 2025 -8ος το 2024 με μία νίκη- και φαίνεται ότι τα έπαιξε όλα για όλα για μία θέση σε εργοστασιακή ομάδα -συγκεκριμένα της Ducati-, όμως κανένας κατασκευαστής δεν τον ήθελε τελικά ως εργοστασιακό αναβάτη.

Ο Iannone αγνόησε και την GoEleven -όπως και τις υπόλοιπες μη εργοστασιακές ομάδες- που τον στήριξε τα τελευταία δύο χρόνια, έπειτα δηλαδή από την επιστροφή του στην ενεργό δράση, μετά από τέσσερα χρόνια αποκλεισμού λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών. Μάλιστα για τη μη ανανέωσή του με την GoEleven ακούγεται ότι φέρει πολύ μεγάλο μερίδιο ευθύνης και ο ίδιος ο Ιταλός, ο οποίος γινόταν όλο και πιο φορτικός και απαιτητικός με την ομάδα, με αποτέλεσμα να φτάσουν οι μηχανικοί στα άκρα αλλά και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της ομάδας, Gianni Ramello.

Έτσι η καριέρα του Iannone, τουλάχιστον σε κορυφαίο, διεθνές επίπεδο, φαίνεται ότι λαμβάνει ένα άδοξο τέλος σε αυτό το σημείο.