Panamerican Crossing 2014: Kito - Mexico

18/8/2014

Από την πρωτεύουσα Kito, τα σύνορα της Κολομβίας απείχαν μόλις 180 χλμ. βόρεια. Οδηγώντας κάτω από ένα εκνευριστικό ψιλόβροχο, ευτύχισα να αντικρίσω την συνοριακή μπάρα μετά από περίπου 2,5 ώρες. Διαβατήριο, άδεια κυκλοφορίας και οδήγησης, σφραγίδες, έντυπα και έτοιμος να εισβάλω στην πέμπτη και τελευταία νοτιοαμερικανική χώρα του Panamerican Crossing 2014. Μετά την Κολομβία ο Παναμάς, η Κεντρική Αμερική προ των πυλών…
Η διαδρομή μου στην Κολομβία άγγιζε τα 1.350 χιλιόμετρα, ενώ η κόκκινη γραμμή του χάρτη περνούσε από τις πόλεις Pasto, Cali, Medellin και Cartagena de Indias. Στην παράκτια Cartagena de Indias θα έπαιρνα ένα πλοίο για να αποβιβαστώ στον Παναμά, αφού ο οδικός άξονας "Panamericana Route" στο ύψος της πόλης Medellin, διακόπτεται προσωρινά, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει οδική σύνδεση Κολομβίας - Παναμά.
Για τις τρεις επόμενες μέρες ανεβοκατέβαινα με την μαύρη ΚΤΜ στις καταπράσινες πλαγιές των Άνδεων, με την ασφάλτινη λωρίδα να μεταμορφώνεται σε μια συνεχόμενη στριφογυριστή κορδέλα. Η τοπική φύση αντίθετα, με αφόπλισε με τις ποικιλόμορφες προτάσεις της, καθώς απόκρημνα φαράγγια, πυκνοφυτεμένα δάση, μικρές κοιλάδες και καταπράσινες βουνοπλαγιές αποτελούσαν τις ψηφίδες ενός ανυπέρβλητου "φυσικού" μωσαϊκού.
Όμως, η κυριότερη έννοια μου δεν ήταν οι ιδιαιτερότητες ή οι δυσκολίες της διαδρομής, αλλά η επικινδυνότητα που έκρυβε ένα οδικό πέρασμα από την Κολομβία λόγω της αυξημένης ναρκο-εγκληματικότητας, αλλά και του εμφυλίου πολέμου που διεξάγεται τα τελευταία 40 χρόνια σε τούτη τη νοτιοαμερικανική χώρα μεταξύ των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας (FARC) και των κυβερνητικών στρατευμάτων. Έπρεπε να φυλάγομαι δηλαδή από δυο πλευρές. Ευτυχώς, κανένας και τίποτα δεν με πείραξε…
Στην πόλη Medellin, που αποτέλεσε όλη την δεκαετία του 1980 την παγκόσμια πρωτεύουσα των ναρκωτικών, επισκέφθηκα το σπίτι όπου σκοτώθηκε το 1993 ο διαβόητος βασιλιάς της κοκαΐνης Pablo Escobar, μια από τις μεγαλύτερες εγκληματικές φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα.
Στις ακτές της Καραϊβικής με περίμενε η απαστράπτουσα Cartagena de Indias, η πιο αυθεντική πολιτεία ισπανικής αποικιακής αρχιτεκτονικής στην ευρύτερη περιοχή. Εδώ, μετά από 26 ήμερες ταξιδιού και 8.670 χιλιόμετρα, γράφτηκε ο επίλογος του νοτιοαμερικανικού σκέλους του "Panamerican Crossing 2014".

Για να βάλω ρόδα στην Κεντρική Αμερική, και συγκεκριμένα στον Παναμά, θα έπρεπε να πάρω από το λιμάνι της Cartagena ένα από τα πλοία που εκτελούν το δρομολόγιο Κολομβία - Παναμά. Προς μεγάλη μου όμως έκπληξη, όλα τα καράβια που πήγαιναν στον Παναμά δεν ήταν επιβατικά, αλλά πλοιάρια που μετέφεραν τουρίστες για μια μικρή κρουαζιέρα στα νερά της Καραϊβικής. Μην έχοντας άλλη επιλογή, δήλωσα λοιπόν συμμετοχή για μια τετραήμερη κρουαζιέρα στα τροπικά νησιά San Blas του Παναμά. Η μοτοσυκλέτα χρειάστηκε όμως να φορτωθεί (αλλά και να ξεφορτωθεί) από το πλοίο με αρκετά παράδοξο τρόπο, λες και επρόκειτο για ένα τσουβάλι με πατάτες.
Επτά μικρά σε έκταση κράτη συνθέτουν τον χάρτη της Κεντρικής Αμερικής. Ο Παναμάς, η Κόστα Ρίκα, η Νικαράγουα, η Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα ήταν οι έξι κεντροαμερικανικές χώρες που καρτερούσαν εμένα και την μαύρη ΚΤΜ να με ξεναγήσουν στους δρόμους τους τις αμέσως επόμενες ημέρες. Μέχρι τα σύνορα του Μεξικού, την πόρτα της Βόρειας Αμερικής, είχα να διανύσω περίπου 2.500 χιλιόμετρα.
Στην Πόλη του Παναμά παρέμεινα για δυο μέρες. Η χλιδάτη πρωτεύουσα του Παναμά με εντυπωσίασε με την μοντέρνα προσωπικότητά της, ενώ με την επίσκεψή μου στην Διώρυγα του Παναμά (απ’ όπου διέρχονται τα πλοία) ολοκληρώθηκε η γνωριμία μου με την πιο κοσμοπολίτικη πόλη της Κεντρικής Αμερικής.
Μετά τον Παναμά, κι αφού οδήγησα για περίπου 490 χιλιόμετρα, με περίμενε ο τροπικός παράδεισος της Κόστα Ρίκα. Όλη η διαδρομή μέσα στην χώρα (550 χλμ.) είχε ένα και μόνο χρώμα: πράσινο! Είναι γνωστό ότι η Κόστα Ρίκα αποτελεί έναν διεθνή οικολογικό προορισμό, ιδανικό για οικοτουρισμό, αφού τουλάχιστον το 30% της χώρας είναι ενταγμένο στο σύστημα των εθνικών πάρκων.
Τρίτος σταθμός στο κεντροαμερικανικό σκέλος του "Panamerican Crossing 2014" η Νικαράγουα. Περίπου 290 χιλιόμετρα είχα να διατρέξω μέσα στην χώρα, ενώ για την μια και μοναδική διανυκτέρευσή μου κατέλυσα στην Leon, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Νικαράγουα. Καμάρι της Leon αποτελεί ο καθεδρικός ναός της πόλης, ο μεγαλύτερος της Κεντρικής Αμερικής.
Με την άφιξη μου στην Ονδούρα, είχα φτάσει στην μέση περίπου της κεντροαμερικανικής διαδρομής του "Panamerican Crossing 2014". Εκτός από την Ονδούρα, σειρά είχαν κατόπιν το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα να υποδεχτούν την μαύρη ΚΤΜ. Λίγα τα χιλιόμετρα στο έδαφος της κάθε χώρας, λίγες φυσικά και οι ημέρες που ξόδεψα για να τις διασχίσω.
Στην Ονδούρα, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κύλησαν μόνο για 135 χιλιόμετρα (πάντα πάνω στην τροχιά του οδικού άξονα Panamericana Routa), στο γειτονικό Ελ Σαλβαδόρ βρέθηκα να οδηγώ για 350 χλμ. (εδώ τουλάχιστον διανυκτέρευσα κιόλας), ενώ σαφώς περισσότερα χιλιόμετρα και χρόνο ξόδεψα στην Γουατεμάλα. Στην συγκεκριμένη κεντροαμερικανική χώρα, που αποτέλεσε μαζί με το Νότιο Μεξικό την εστία ανάπτυξης του λαμπρού πολιτισμού των Μάγια, έμεινα για δυο ημέρες στην Antigua, την πιο τουριστική και γραφική πόλη της Γουατεμάλα.

Η Antigua, που την περίοδο της Ισπανικής αποικιοκρατίας εκτελούσε χρέη πρωτεύουσας της Ισπανικής Αντιβασιλείας της Γουατεμάλα, ήταν μια καλοδιατηρημένη πολιτεία εποχής που με γοήτευσε αφάνταστα. Αποικιακά σπίτια, λιθόστρωτα σοκάκια, εκκλησίες, αρχοντικά και δημόσια κτίρια με ταξίδεψαν τουλάχιστον τρεις αιώνες πίσω στον χρόνο.
Αντίθετα, στην μεγάλη υπαίθρια αγορά της πόλης, οι πάγκοι με τα πολύχρωμα, εξωτικά φρούτα, το πλήθος των ετερόκλιτων εμπορευμάτων, οι πλανόδιοι μικροπωλητές, οι ζητιάνοι, οι γραφικές γυναικείες φιγούρες και τα υπαίθρια εστιατόρια συνιστούσαν μια καθαρά λατινοαμερικάνικη εμπορική φιέστα που με καθήλωσε με τους ζωντανούς ρυθμούς και τον έντονο δυναμισμό της.
Το Μεξικό ήταν η πύλη εισόδου μου στην Βόρεια Αμερική. Περίπου 1.950 χιλιόμετρα είχα να διατρέξω στην πατρίδα του Emilio Zapata, ενώ κυριότερος σταθμός μου στο Μεξικό ήταν η Πόλη του Μεξικού, μια χαώδη μεγαλούπολη 18.000.000 κατοίκων.
Στην μεξικάνικη megacity έμεινα 4 μέρες, αφού, εκτός από τα πάμπολλα και ενδιαφέροντα αξιοθέατα της πόλης, είχα να κάνω και σέρβις στην μοτοσυκλέτα, η οποία είχε συμπληρώσει από την αρχή του ταξιδιού 13.000 χλμ. Έπρεπε κι αυτή να λάβει το δωράκι της για τον κόπο που είχε κάνει με φέρει ως εδώ…

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ηλεκτρικά πατίνια: Έρχονται αυστηρότεροι έλεγχοι και νέα νομοθετική ρύθμιση

Με αφορμή το πρόσφατο θανατηφόρο ατύχημα στην Ηλεία - Την απαγόρευσή τους θέλει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη!

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/5/2026

Νέα νομοθετική παρέμβαση για τη χρήση των ηλεκτρικών πατινιών στην Ελλάδα προανήγγειλε ο διαχρονικός υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, με φόντο τα αυξανόμενα περιστατικά ατυχημάτων αλλά και τον προβληματισμό γύρω από την ασφαλή συνύπαρξη των συγκεκριμένων μέσων μικροκινητικότητας με πεζούς, ποδηλάτες και όλων των υπόλοιπων οχημάτων στο αστικό περιβάλλον.

Μιλώντας σήμερα το πρωί (Τρίτη 5 Μαΐου) στο Mega Channel, ο υπουργός αποκάλυψε πως βρίσκεται υπό επεξεργασία νέο θεσμικό πλαίσιο που θα αφορά ειδικά τα ηλεκτρικά πατίνια, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως "με νόμο θα καθιερώσουμε πεζόδρομους για πατίνια", διευκρινίζοντας παράλληλα ότι οι σχετικές συζητήσεις βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη με τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη.

Οι δηλώσεις έρχονται ως επακόλουθο της σωρείας ατυχημάτων και δυστυχημάτων που προκύπτουν από την άναρχη κίνηση των Ελαφρών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων (Ε.Π.Η.Ο.), με πολλούς χρήστες τους, ανήλικους και μη, να μην είναι εκπαιδευμένοι στο να τα χρησιμοποιούν με ασφάλεια, ενώ αγνοούν και τον Κ.Ο.Κ. (παιδιά, έφηβοι, τουρίστες) ή συνειδητά επιλέγουν αντικοινωνικές και παραβατικές οδηγικές συμπεριφορές, αγνοώντας σημάνσεις, διαβάσεις, μονοδρομήσεις, φανάρια και προτεραιότητες ακόμα και μέσα στην καρδιά του αστικού ιστού.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Χρυσοχοΐδης , η Τροχαία ήδη επιχειρεί να επιβάλει βασικούς κανόνες χρήσης, όπως η υποχρεωτική χρήση κράνους και η τήρηση ορίων ταχύτητας, ωστόσο το υπάρχον πλαίσιο θεωρείται ανεπαρκές, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη χρήση από ανηλίκους. Ο ίδιος υπογράμμισε πως οι ανήλικοι δεν επιτρέπεται να κινούνται με πατίνια στο οδικό δίκτυο και προανήγγειλε επιπλέον περιορισμούς μέσα από τη νέα ρύθμιση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η προσωπική τοποθέτηση του υπουργού, καθώς σημείωσε πως κατά την προσωπική του άποψή τα πατίνια θα έπρεπε ακόμη και να απαγορευτούν από τους δρόμους, τονίζοντας ότι "είναι κρίμα να χάνονται παιδιά σε δρόμους από πατίνια". Παράλληλα ξεκαθάρισε πως αντιλαμβάνεται τη χρήση τους ως μέσο αναψυχής σε ελεγχόμενους χώρους, όπως πλατείες ή ειδικά διαμορφωμένες διαδρομές, όμως θεωρεί επικίνδυνη την κυκλοφορία τους στο μικτό οδικό δίκτυο χωρίς αποκλειστικές υποδομές.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να αποσαφηνιστεί το περιεχόμενο της νέας νομοθετικής πρωτοβουλίας, η οποία, σύμφωνα με τις πρώτες δηλώσεις, θα κινείται προς τη δημιουργία ειδικών διαδρόμων κυκλοφορίας για ποδήλατα και ηλεκτρικά πατίνια, αλλά και προς αυστηρότερο έλεγχο της χρήσης τους από ανήλικους και μη εκπαιδευμένους χρήστες.

Για αυτό που δεν έγινε κανένας λόγος είναι για τυχόν εκπαίδευση όλων εκείνων που έβαλαν στη ζωή τους το πατίνι τα τελευταία χρόνια -ανήλικων και μη-, όπως και κάποιου τρόπου πιστοποίησης οδηγικής ικανότητας για όλους εκείνους που θέλουν να τα χρησιμοποιούν νόμιμα στους δρόμους και να μοιράζονται το οδόστρωμα με οχήματα που είναι πολύ πιο γρήγορα, αλλά και για τα εκατοντάδες "πειραγμένα" ηλεκτρικά πατίνια (κάποια από αυτά δεν χρειάζονταν καν πείραγμα αφού έχουν τη σχετική ρύθμιση στο μενού τους!), τα οποία αναπτύσσουν ταχύτητα πάνω από τα νόμιμα 25 χλμ./ώρα, με τους χρήστες τους να κυκλοφορούν παράνομα και σε δρόμους που έχουν όριο ταχύτητας άνω των 50 χλμ./ώρα.