Παρέλαση 45.000 μοτοσυκλετιστών στο Nurburgring για την έναρξη λειτουργίας της πίστας! - [VIDEO]
Μια ανεπανάληπτη ετήσια γιορτή της μοτοσυκλέτας και της ταχύτητας, φέτος στην 25η της διοργάνωση
Από τον
Κώστα Γκαζή
1/5/2024
Εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα, οι Γερμανοί -και όχι μόνο- μοτοσυκλετιστές γιορτάζουν σε ετήσια βάση την έναρξη της περιόδου λειτουργίας της θρυλικής πίστας των 20,832 χλμ. του Nordschleife. Έτσι και φέτος, ένας αριθμός-ρεκόρ 45.000 μοτοσυκλετιστών βρέθηκαν στην πίστα, προερχόμενοι τόσο από τη Γερμανία όσο και από τις γειτονικές χώρες.
Για να μπορέσουν να… χωρέσουν όλοι, φέτος οι υπεύθυνοι της πίστας άνοιξαν όχι μόνο τα GP paddock για χρήση πάρκινγκ, αλλά και την ευθεία έναρξης / τερματισμού της πίστας GP.
Φυσικά το highlight της εκδήλωσης Anlassen (έναρξη) και για φέτος ήταν η μαζική παρέλαση αυτών των 45.000 μοτοσυκλετιστών στην πίστα του Nordschleife.
Λίγο πριν την παρέλαση, οι αναβάτες… δέχθηκαν την ευλογία της εκκλησίας (ναι, αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα), ενώ οι υπεύθυνοι της πίστας είχαν φροντίσει για πολλές παράλληλες εκδηλώσεις ώστε να μη βαρεθούν ούτε οι συνεπιβάτες, ούτε και τα παιδιά, με τα τελευταία να οδηγούν mini μοτοσυκλέτες σε ειδική πίστα.
Στην εκδήλωση συμμετείχαν με δικά τους περίπτερα και επιδείξεις ο ADAC, η τοπική αστυνομική διεύθυνση, ο Γερμανικός Ερυθρός Σταυρός, κ.α., ενώ είχαμε και περιήγηση στο ιατρικό κέντρο της πίστας.
Μετά την εκδήλωση “Anlassen”, τα επόμενα event για μοτοσυκλέτα στην πίστα είναι ο γύρος του Γερμανικού Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας (IDM), το αγωνιστικό σαββατοκύριακο του ADAC/DMC και η εκδήλωση “Kolner Kurs”.
Τέτοιες εκδηλώσεις δείχνουν την χαοτική διαφορά μεταξύ χωρών που έχουν μακρόχρονη κουλτούρα μοτοσυκλέτας και μηχανοκίνητων αθλημάτων, όπως η Γερμανία εδώ, η Γαλλία με τις μαζικές συγκεντρώσεις για διαμαρτυρίες στον δρόμο όποτε πλήττονται τα δικαιώματα ταν αναβατών κ.α., και χωρών όπως η δική μας, στην οποία σπανίως υπάρχει σύμπνοια, ομαδικό πνεύμα και μαζική προσέλευση σε εκδηλώσεις που αφορούν τη μοτοσυκλέτα. Παρόλα αυτά είμαστε αισιόδοξοι, ελπίζοντας σε αλλαγή νοοτροπίας στο άμεσο μέλλον -η οποία δεν έρχεται ούτε άμεσα, ούτε χωρίς κόπο-, ενώ βάζουμε και εμείς το χέρι μας όπου μπορούμε για να δούμε και εδώ αντίστοιχη κουλτούρα, ώστε να γιορτάζουμε τη μοτοσυκλέτα όλοι μαζί, και να μην τραβάει ο καθένας το σκοινί προς όποια κατεύθυνση του κατέβει.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.