Paris-Nordkapp 2026 - Περιπέτεια 6.000 χλμ. μεικτού τερέν για 250 αναβάτες [VIDEO]

Διασχίζοντας δέκα χώρες σε δώδεκα ημέρες, με ιδιαίτερη μορφή διοργάνωσης
Paris-Nordkapp
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/3/2026

Το νεότευκτο Paris-Nordkapp 2026 δεν είναι ένας αγώνας ράλι, αλλά μια δοκιμασία αντοχής αναβάτη-μοτοσυκλέτας, με ανάμεικτο τερέν σε μια διαδρομή 6.000 χλμ. με εκκίνηση στις 28 Ιουνίου 2026 από το Παρίσι, και τερματισμό στο φημισμένο Βόρειο Ακρωτήρι.

Όπως φαίνεται από τις δηλώσεις συμμετοχής της διοργάνωσης του Tiziano Interno, 6 φορές συμμετέχοντα στο Rally Dakar και του Manuel Podetti που σχεδίασε τη διαδρομή, και οι 250 θέσεις στις τρεις κατηγορίες έχουν ήδη κλείσει, ενώ έχουν απομείνει μόνο κάποιες ακυρώσεις για όσους θελήσουν να συμμετάσχουν στο Paris-Nordkapp.

Οι τιμές συμμετοχής βρίσκονται στα 1.890 ευρώ για τις κατηγορίες Rally GPX & Rally Roadbook, και στα 1.590 ευρώ για την 100% ασφάλτινη κατηγορία Explorer GPX -συν 990 ευρώ για συνεπιβάτη αν θέλετε.

Paris-Nordkapp

Οι συμμετέχοντες θα λάβουν μέρος με τη δική τους μοτοσυκλέτα, η οποία πρέπει να έχει αυτονομία τουλάχιστον 150 χιλιομέτρων. Η διαδρομή δεν θα είναι χρονομετρημένη, όμως κάθε συμμετέχοντας θα έχει συσκευή GPS της οργάνωσης στη μοτοσυκλέτα του, ώστε να βλέπουν όλοι τις θέσεις τους. Κάθε αναβάτης έχει ευθύνη για την ασφάλειά του, ενώ δεν υπάρχει υποστήριξη από τη διοργάνωση. Παρόλα αυτά, σε συγκεκριμένα σημεία θα υπάρχει πρόβλεψη για αλλαγή ελαστικών -από τους ίδιους τους αναβάτες- με τα επίσημα ελαστικά της διοργάνωσης που είναι τα Dunlop D908RR, Dunlop Trailmax Raid και Dunlop Mutant (για μοτοσυκλέτες με τροχούς 17 ιντσών), αναλόγως της κατηγορίας και της μοτοσυκλέτας.

Paris-Nordkapp

Η διοργάνωση ξεκινά τα μεσάνυχτα της 28ης Ιουνίου στο Παρίσι, με τους συμμετέχοντες να αρκούνται στις δικές τους ικανότητες για να φτάσουν μέσα σε προκαθορισμένο χρονικό περιθώριο στις τέσσερις “πύλες” της διαδρομής, τα check-points του event, που απέχουν περίπου κάθε 1.500 χλμ. η μια από την άλλη. Εκεί θα λάβουν μέρος σε διαγωνισμούς δεξιοτεχνίας και θα περάσουν χρόνο μαζί, σε καταστάσεις που θυμίζουν πολύ ανάλογες διοργανώσεις περιπέτειας των BMW, KTM, κλπ.

Ο ιδρυτής του Paris-Nordkapp, Tiziano Interno δήλωσε μεταξύ άλλων: “Η αποστολή μας είναι να μπολιάσουμε με το πνεύμα του Thierry Sabine μια ακατέργαστη περιπέτεια στην Ευρώπη χωρίς υποστήριξη. Αυτό δεν είναι ένα ράλι, ούτε αγώνας. Είναι μια περιπέτεια που οι αναβάτες πρέπει να κουβαλούν μαζί τους ότι χρειάζονται. Οι αναβάτες μας θα καλύψουν χιλιάδες χιλιόμετρα σε μια απαιτητική σωματικά και τεχνικά δοκιμασία, με την πολύτιμη συνεργασία της Dunlop.”

Η ανάγκη των αναβατών μοτοσυκλέτας για οργανωμένη περιπέτεια θα βρίσκει πάντα διοργανωτές πρόθυμους να την προσφέρουν. Μένει να δούμε κατά πόσο θα ικανοποιήσει τους συμμετέχοντες το Paris-Nordkapp ώστε να καταφέρει να γίνει ετήσιος θεσμός.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.