Παρίσι - Εξετάζεται... νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας για δίκυκλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης

“Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες!
motomagΓαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/2/2024

Το δημοτικό συμβούλιο του Παρισιού εξετάζει να εφαρμόσει πιλοτικά μέσα στον Φεβρουάριο την απαγόρευση κυκλοφορίας όλων των μοτοσυκλετών και σκούτερ με συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης, από τις 10 το βράδυ μέχρι και τις 7 το πρωί, παρουσιάζοντας ως αιτία της απόφασης την ταλαιπωρία που υφίστανται χιλιάδες κατοίκων, λόγω των υψηλών επιπέδων θορύβου στη γαλλική πρωτεύουσα.

Στα πλαίσια της εν λόγω απόφασης γίνεται λόγος για εξαίρεση όσων υποχρεούται να κινηθούν για να πάνε ή να επιστρέψουν από την εργασία τους εκείνο το χρονικό διάστημα, ενώ για την ώρα συζητείται η πιλοτική εφαρμογή για έναν χρόνο. Στην περίπτωση που εφαρμοστεί ως νόμος, οι παραβάτες θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο ύψους 135€, τουλάχιστον για την πρώτη φορά που θα το κάνουν.

Οι ιθύνοντες πίσω από την πρόταση αυτή, είναι ο Pierre-Yves Bournazel, μέλος του φιλικά προσκείμενου στην κυβέρνηση Macron κόμματος Horizons. Μαζί του τάσσονται επίσης τα μέλη του σοσιαλιστικού κόμματος Indépendants et Progressistes. Η πρόταση παρουσιάστηκε στην πιο πρόσφατη συγκέντρωση του Δημοτικού Συμβουλίου του Παρισιού, στις 6/2.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Σύμφωνα με τον κ. Bournazel, ο θόρυβος αποτελεί σημαντικό πρόβλημα στην γαλλική πρωτεύουσα με πάνω από 80% των Παρτιζάνων να παραπονούνται για αυτόν κάθε μέρα. Μάλιστα, όπως λέει ο ίδιος, ένα σκούτερ με συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης μπορεί να ξυπνήσει χιλιάδες κατοίκους του Παρισιού κάθε βράδυ. Το εξοργιστικό είναι πως ο Bournazel εστιάζει αποκλειστικά στα δίκυκλα, αφήνοντας ασχολίαστο οτιδήποτε άλλο μπορεί να προκαλεί θόρυβο, όπως αυτοκίνητα, φορτηγά, σειρήνες και πολλά ακόμα. Μάλιστα συνεχίζει υποσχόμενος ενίσχυση των κρατικών επιχορηγήσεων για την αγορά ηλεκτρικών δικύκλων.

Ήταν φυσικό η εξαιρετικά ενεργή "Γαλλική Ομοσπονδία Θυμωμένων Μοτοσυκλετιστών" (FFMC), να εκφράσει την απόλυτη αντίθεσή της στο μέτρο αυτό. Ο υπεύθυνός της για το Παρίσι και τα περίχωρα, Jean-Marc Belotti παραδέχθηκε ότι οι μοτοσυκλέτες κάνουν θόρυβο, αντίστοιχο με άλλους χρήστες του δρόμου. Μεγαλύτερο αντίκτυπο, όμως στην ηχορύπανση έχουν τα βαρέα οχήματα, ειδικά όταν περνούν πάνω από πλακόστρωτα σημεία και καλντερίμια της πόλης, όπως επίσης οι κόρνες και οι σειρήνες.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Αυτή τη στιγμή το Παρίσι, αποτελεί τη δεύτερη πολυπληθέστερη ευρωπαϊκή πόλη, μετά την Μόσχα, με 11,2 εκατομμύρια κατοίκους (σύμφωνα με τα στοιχεία του 2023) να αποκαλούν την πόλη του φωτός σπίτι τους. Όπως καταλαβαίνουμε όλοι, μία πρωτεύουσα και μάλιστα με τέτοιο πληθυσμό δεν μπορεί να είναι ήσυχη. Η ηχορύπανση αποτελούσε, αποτελεί και θα αποτελεί ένα εγγενές πρόβλημα των μεγαλουπόλεων, ακόμα κι αν η ηλεκτροκίνηση επικρατήσει καθολικά, καθώς οι παράγοντες που συμβάλουν σε αυτή δεν περιορίζονται μόνο στη μετακίνηση.

Αναμφίβολα το γεγονός ότι οι μοτοσυκλέτες δεν έχουν τόνους πλαστικού γύρω τους, όπως για παράδειγμα τα αυτοκίνητα και τα φορτηγά, αφήνει μεγαλύτερο ποσοστό των μηχανικών θορύβων να περάσει αφιλτράριστο στην ατμόσφαιρα. Οι σύγχρονες, όμως, μοτοσυκλέτες έχουν καταφέρει να περιορίσουν στο ελάχιστο τους ήχους που παράγουν. Ασφαλώς, υπάρχουν οι περιπτώσεις στις οποίες κάποιος ιδιοκτήτης έχει επέμβει στο σύστημα εξάτμισης της μοτοσυκλέτας του, όμως αυτό δεν μπορεί να συμπαρασύρει το σύνολο των δικύκλων, ενώ μην ξεχνάμε πως αντίστοιχες περιπτώσεις αντικοινωνικών οδηγών απαντώνται και στα αυτοκίνητα.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Οι υπεύθυνοι της πρότασης προτείνουν την πιλοτική εφαρμογή για έναν χρόνο, όμως ο κίνδυνος εδώ είναι πως δεν υπάρχει τίποτα πιο μόνιμο από το προσωρινό. Αν τελικώς γίνει νόμος της γαλλικής πρωτεύουσας, τότε δημιουργείται κακό προηγούμενο, θέτοντας τις βάσεις για να ακολουθήσουν και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Είμαστε σίγουροι ότι η γαλλική μοτοσυκλετιστική κοινότητα, δεν θα αφήσει κάτι τέτοιο να πέσει κάτω και ελπίζουμε το Δημοτικό Συμβούλιο να καταλάβει τους λόγους που μία τέτοια απόφαση δεν μπορεί να περάσει.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.