Πατέντα αντικλεπτικού συστήματος BMW

Κλείδωμα του άξονα κίνησης!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/9/2019

Είναι γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών είναι πιο εύκολο να πέσουν θύματα κλοπής απ’ ότι οι ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων. Αυτό οφείλεται στο ότι οι μοτοσυκλέτες μπορούν εύκολα να φορτώθουν μέσα σε ένα φορτηγάκι χωρίς να γίνει η παραμικρή παραβίαση, στις περιπτώσεις που βρίσκονται σταθμευμένες έξω στο δρόμο.

Όλοι οι κατασκευαστές εισάγουν ανά καιρούς διάφορα αντικλεπτικά συστήματα στις μοτοσυκλέτες τους, όπως το immobilizer ενώ πιο πρόσφατα έχει εισαχθεί και η keyless τεχνολογία που αντικαθιστά το συμβατικό κλειδί και όλες οι λειτουργίες γίνονται ηλεκτρονικά. Το κάθε ένα από αυτά έχει τις αδυναμίες του και παραβιάζεται, ενώ η πικρή αλήθεια είναι μια: Όσες τεχνολογίες και όσες προτάσεις κι αν παρουσιάσουν οι εταιρείες με σκοπό να αποτρέψουν τους δράστες απ’ την κλοπή των μοτοσυκλετών είναι μάταιες, εάν έχουν βάλει τη δικιά σας στο “μάτι”.

Ωστόσο, η BMW δεν θέλει να αφήσει τους ιδιοκτήτες των μοτοσυκλετών της στο έλεος των αδίστακτων χεριών και γι' αυτό κατέθεσε πατέντες ενός νέου αντικλεπτικού συστήματος. Τα σχέδια που χρησιμοποίησε για τις πατέντες της αφορούν το R18, που έχουμε δει αρκετές φορές τον κινητήρα του να κοσμεί διάφορες custom μοτοσυκλέτες όπως την Birdcage και την R18 Departed. Πιθανότατα, η επιλογή του μοντέλου να μην είναι τυχαία και το αντικλεπτικό σύστημα που εντοπίζεται στον άξονα κίνησης να εξοπλίσει το μοντέλο όταν κυκλοφορήσει, καθώς αναμένεται να είναι ένα απ’ τα πιο ακριβά και premium της γκάμας της.

Με μια προσεκτική ματιά στις δύο πρώτες εικόνες από τις πατέντες που δημοσίευεσε το BikeSocial, παρατηρούμε πως ο ρόλος του συστήματος είναι να κλειδώνει τον άξονα κίνησης και να ακινητοποιεί την μοτοσυκλέτα, όπως γίνεται όταν έχουμε κάποια σχέση στο κιβώτιο. Αυτό γίνεται μέσα από έναν μηχανισμό που υπάρχει εξωτερικά του κιβωτίου ταχυτήτων και αφορά το R18. Στα υπόλοιπα σχέδια υπάρχει ένας παρόμοιος μηχανισμός, που όμως βρίσκεται μέσα στο κιβώτιο ταχυτήτων και κλειδώνει τη μετάδοση, γεγονός που σημαίνει ότι η BMW σκέφτεται να εφαρμόσει αυτό το σύστημα και στα υπόλοιπα μοντέλα της γκάμας της, είτε διαθέτουν άξονα κίνησης είτε όχι. Και στις δύο περιπτώσεις πάντως, η BMW έχει μεριμνήσει ώστε να υπάρχουν και δικλείδες ασφαλείας ώστε να είναι αδύνατο να κλειδωθεί ο άξονας κίνησης ή το κιβώτιο σε περίπτωση που η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας ξεπερνά τα 4km/h.

Η προσπάθεια της BMW να ”θωρακίσει” τις μοτοσυκλέτες της περισσότερο απέναντι στους επιτήδειους μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο να "κάνουν φτερά" και λειτουργεί αποτρεπτικά, καθώς σε συνδυασμό με το τεράστιο βάρος που συνήθως έχουν, κάνει το φόρτωμά τους σε ένα φορτηγάκι αρκετά δύσκολη υπόθεση...

Ετικέτες

BMW

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.