Πατέντα της Kawasaki για μονοκύλινδρη υβριδική

Πρέπει να προλάβουν την Honda…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2019

Πριν από ένα μήνα φάνηκε πως η BMW εργάζεται σε μία νέα υβριδική μοτοσυκλέτα, και πλέον το ίδιο εμφανίζεται πως κάνει και η Kawasaki, αρκετά διαφορετικά από τους υπόλοιπους είναι η αλήθεια. Προφανώς στόχος είναι να προλάβουν την Honda και την επέλαση των ηλεκτρικών που έχει προαναγγείλει, άλλωστε ήδη ετοιμάζει ένα υβριδικό PCX…

Η πατέντα της Kawasaki δείχνει για μία μοτοσυκλέτα και όχι σκούτερ, με μονοκύλινδρο κινητήρα που έχει ηλεκτρικό μοτέρ ακριβώς πίσω από τον κύλινδρο. Ο στόχος εδώ είναι να αποτελεί ο βενζινοκινητήρας, το ηλεκτρικό μοτέρ (4) και η μετάδοση, μία μονάδα χαμηλά τοποθετημένη μιας και θα είναι το βαρύτερο στοιχείο της μοτοσυκλέτας. Πάνω από τον κινητήρα εκεί που κανονικά θα ήταν το ρεζερβουάρ, μπαίνει η μπαταρία και είτε πίσω, κάτω από την σέλα, είτε δίπλα από την μπαταρία, μοιράζοντας τον χώρο μπροστά από τον αναβάτη, τοποθετείται το κανονικό ρεζερβουάρ. Στην περίπτωση που πάει μαζί με την μπαταρία, τότε ο χώρος μπορεί άνισα να κατανεμηθεί σε τρία μέρη, το 50% να ανήκει στο ρεζερβουάρ, και το υπόλοιπο άνισα να διαιρεθεί σε μπαταρία και ψυκτικό υγρό.

Τα σενάρια λειτουργίας δεν θα είναι λίγα σε αυτή την περίπτωση, καθώς οι δύο κινητήρες θα μεταδίδουν έργο στην πρωτεύουσα μετάδοση, ο αναβάτης θα έχει στην διάθεσή του όλες τις λύσεις. Είτε αυτόνομα να κινηθεί με ρεύμα, είτε να λειτουργεί ο βενζινοκινητήρας προς την φόρτιση της μπαταρίας, είτε να συνδυάζεται η απόδοση για καλύτερες επιδόσεις.

Οι πατέντες αυτές είναι ήδη ενός έτους και κατατέθηκαν για πρώτη φορά στην Ιαπωνία, αλλά βγήκαν στην επιφάνεια τώρα που έγινε η ανακοίνωσή τους και στις ΗΠΑ. Αυτό πάντως που δείχνουν είναι πολύ γενικό και όχι ένα λεπτομερές σχέδιο που οδεύει προς παραγωγή. Αυτό σημαίνει ότι δεν περιμένουμε να δούμε κάτι έτοιμο τα επόμενα χρόνια…  

Ετικέτες

BOAK: Νέα αποζημίωση στην κοινοπραξία ΑΚΤΩΡ – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ

Καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις οδηγούν σε νέα οικονομική επιβάρυνση του Δημοσίου
ΒΟΑΚ
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/10/2025

Μετά την πρόσφατη αποζημίωση των 21 εκατ. ευρώ για το τμήμα Νεάπολη–Άγιος Νικόλαος, ο ανάδοχος (ΑΚΤΩΡ – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) του έργου Χερσόνησος–Νεάπολη ζητά πλέον 124 εκατ. ευρώ, επικαλούμενος καθυστερήσεις λόγω έλλειψης ωριμότητας των απαλλοτριώσεων

Η υπόθεση αφορά το τμήμα του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) από Χερσόνησο έως Νεάπολη, που υλοποιείται από την κοινοπραξία ΑΚΤΩΡ – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Το έργο, μήκους 22,44 χιλιομέτρων, λαμβάνει παράταση 16,3 μηνών καθώς οι καθυστερήσεις στην παράδοση των απαλλοτριωμένων χώρων εμπόδισαν την πρόοδο των εργασιών.

Η αρχική ημερομηνία ολοκλήρωσης, του κυβερνητικά πολυδιαφημισμένου έργου, είχε οριστεί για τις 21 Απριλίου 2027, ωστόσο, όπως σημειώνεται στην απόφαση του Υπουργείου Υποδομών, “δεν διαπιστώθηκαν εργασίες που θα μπορούσε να εκτελέσει ο ανάδοχος για να περιορίσει τις καθυστερήσεις”, αναλαμβάνοντας εμμέσως την ευθύνη. Έτσι, το υπουργείο αποδέχτηκε το δικαίωμα του αναδόχου να ζητήσει αποζημίωση, το ακριβές ύψος της οποίας παραμένει άγνωστο, καθώς “θα οριστικοποιηθεί μετά την υποβολή όλων των απαιτούμενων δικαιολογητικών και την εξέτασή τους από την Αναθέτουσα Αρχή”.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει το υψηλό κόστος που προκαλούν οι ελλείψεις ωριμότητας στα μεγάλα έργα υποδομής. Οι καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις, που δεν αποτελούν ευθύνη του αναδόχου, μεταφράζονται σε σημαντικές αποζημιώσεις προς τις εταιρείες, τις οποίες τελικά επωμίζεται το Δημόσιο.

Το έργο Χερσόνησος–Νεάπολη περιλαμβάνει:

  • 22,44 χλμ. αυτοκινητόδρομου με πλάτος οδοστρώματος 21,5 μ.
  • 9,65 χλμ. παράπλευρου και κάθετου δικτύου
  • 12 γέφυρες μονού κλάδου (1,7 χλμ.)
  • 5 σήραγγες συνολικού μήκους 6,75 χλμ.
  • 5 ανισόπεδους κόμβους

Το τμήμα αυτό αποτελεί το δεύτερο εργοτάξιο του ΒΟΑΚ που έχει ξεκινήσει κατασκευές, μετά το Νεάπολη–Άγιος Νικόλαος, όπου οι εργασίες προχωρούν. Το έργο των 14,5 χιλιομέτρων, με κόστος 186 εκατ. ευρώ, υλοποιείται επίσης από την ΤΕΡΝΑ και την ΑΚΤΩΡ και έχει ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης.

Η νέα διεκδίκηση των 124 εκατ. ευρώ επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της επαρκούς προετοιμασίας των μεγάλων έργων πριν από τη δημοπράτησή τους, ένα θέμα που, όπως φαίνεται, κοστίζει ακριβά στην πολιτεία και κατ’ επέκταση στους πολίτες.