Πατέντες για πτυσσόμενο σταντ απ’ τη Honda!

Μια διαφορετική προσέγγιση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/1/2020

Παρότι το πλαϊνό σταντ είναι μεγαλύτερο σε ηλικία απ’ τις μοτοσυκλέτες -εμφανίστηκε πρώτα στα ποδήλατα- έχει χάσει το τρένο τις εξέλιξης αρκετές φορές. Οι πρώτες πατέντες που καταχωρήθηκαν για τη δημιουργία του πρώτου πλάγιου σταντ σε ποδήλατο ήταν το 1896 απ’ τον Aflred Berruyer και μάλιστα εφάρμοζε στο πιρούνι και όχι πίσω απ’ το αριστερό πεντάλ όπως έχουμε συνηθίσει. Στις μοτοσυκλέτες παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1926 απ’ τον Eldon C Henderson και για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο. Αργότερα φυσικά δημιουργήθηκε το διπλό σταντ, που έρχεται για να λύσει όλα τα προβλήματα όταν θέλουμε να παρκάρουμε σε ανηφόρες ή κατηφόρες ή σε ανισόπεδο έδαφος. Η τελευταία φορά που είδαμε κάποια εταιρεία να ασχολείται με το σταντ ήταν η BMW, που στις πατέντες της το χρησιμοποιούσε για την ασύρματη φόρτιση του ηλεκτρικού σκούτερ που θα εξόπλιζε.

Το γεγονός πως όλα αυτά τα χρόνια κανείς δεν έχει ασχοληθεί με τη βελτίωση του πλάγιου σταντ, δεν αποτελεί μυστήριο καθώς εξυπηρετεί άρτια το σκοπό του με τη μορφή που έχει και το μόνο που μας απασχολεί συνήθως είναι να ανοιγοκλείνει εύκολα και να έχει το κατάλληλο μήκος. Τώρα, η Big-H κατέθεσε σχέδια για τη δημιουργία ενός πτυσσόμενου σταντ που αποτελείται από τρία μέρη, ούτως ώστε όταν το κλείνουμε να μην πιάνει τόσο χώρο. Όπως μπορείτε να δείτε και στα σχέδια η Honda έχει μεριμνήσει ώστε όταν ανοίγει να ασφαλίζουν τα μέρη μεταξύ τους και να μην υπάρχει η περίπτωση να διπλώσουν προς τα μέσα. Για να το πετύχει χρησιμοποιεί ελατήρια στο εσωτερικό τους (βλ. 55 και 83) αλλά και ασφάλειες (βλ. 71 και 81) ώστε να κρατούν το σταντ στο μέγιστο μήκος. Κατά την κίνηση τα τρία μέρη του σταντ περιστρέφονται προς τα πίσω και ασφαλίζουν, ενώ για το μάζεμά τους χρειάζεται να το πιέσει το σταντ πρώτα προς τα κάτω ο αναβάτης, απελευθερώνοντας τις ασφάλειες.

Με την κατάθεση των πατεντών η Honda εξασφαλίζει να προφυλάξει την ιδέα της και να αποτρέψει άλλους κατασκευαστές απ’ το να την χρησιμοποιήσουν. Το αν θα τη χρησιμοποιήσει η ίδια είναι καθαρά δική της απόφαση. Το πτυσσόμενο σταντ θα ήταν χρήσιμο σε σκούτερ όπως αυτό που παρουσιάζεται στα σχέδια αλλά και σε μεγάλες και βαριές μοτοσυκλέτες τουρισμού, όπου θα μπορούσε να ανοίγει/κλείνει ηλεκτρικά με το πάτημα ενός κουμπιού. Ωστόσο, το γεγονός πως αποτελείται από τρία μέρη και δύο ελατήρια σημαίνει πως πιθανότατα θα είναι πιο βαρύ απ’ ότι το κλασσικό σταντ που όλοι γνωρίζουμε, με την προϋπόθεση βέβαια πως και τα δύο είναι κατασκευασμένα απ’ το ίδιο υλικό. Οπότε η χρήση του πτυσσόμενου σταντ θα ωφελήσει περισσότερο τις μοτοσυκλέτες και σκούτερ, που το χαμηλό βάρος δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία τους.

Ετικέτες

Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα

Είχε 228 χωρίς το RamAir
Θύμα των προδιαγραφών το Kawasaki Ninja H2 – Μόνο 200 άλογα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2026

Το Kawasaki Ninja H2 εμφανίζεται με την μειωμένη ισχύ της γυμνής έκδοσης, σε καταλόγους των ΗΠΑ και συγκεκριμένα στον κατάλογο της Καλιφόρνια που εδώ και χρόνια έχει ζητηθεί να αποκρύπτει τα μελλοντικά οχήματα αλλά συνεχίζουν ακάθεκτοι να τα αφήνουν όλα φόρα – παρτίδα.

Η πορεία της μοτοσυκλέτας στο μέλλον ήταν αμφίβολη μετά το 2026 εξαιτίας των αυστηρών προδιαγραφών, αν και υπάρχει λύση μέσω της μείωσης της απόδοσης στα μόλις 197 άλογα του ZH2.

Επειδή η σειρά H2, βασίζεται στην υπερβολή και είναι ένα χάρμα βιομηχανικής κατασκευής που δεν έχει αντίστοιχο παράδειγμα αυτή την στιγμή, τα έχουμε εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν ώστε απλά να μπορούμε να το θέσουμε εδώ ως κάτι που δεν χωρά αμφισβήτηση, τα μόλις 200 άλογα είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Ασχέτως αν είναι εύκολη η διαχείρισή τους, ακόμη και της έκδοσης H2R που δεν βγάζει πινακίδα και την έχουμε οδηγήσει πολλές φορές στο MOTO, ενώ υπάρχουν και τουλάχιστον 2 στην Ελλάδα, ο κόσμος πάντα θα αναρωτιέται αν χρειάζονται τα περισσότερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που έχουν αυξηθεί οι περιπολίες στους δρόμους. Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδεικνύει τι γινόταν πριν, όμως σε κάθε περίπτωση η επιτάχυνση και όχι η υψηλή τελική, ήταν το χάρισμα όλης αυτής της οικογένειας. Ένα viral video από την Τουρκία που έδειχνε το H2R να πιάνει τα 400 στο κοντέρ είναι που ανέδειξε την τελική, πάνω από την πραγματική αξία που έχουν αυτές οι μοτοσυκλέτες. Εμείς μετρήσαμε επιτάχυνση στο αεροδρόμιο Τατοίου πριν δέκα χρόνια μαζί της και έπειτα την βάλαμε στην πίστα των Σερρών, καταδεικνύοντας επίσης πως το κοντέρ κλέβει ασύστολα μετά τα 320 περίπου. Η επιτάχυνση ήταν πάντα το δυνατό τους σημείο λοιπόν, η υψηλή τελική είναι απλά το πρόσθετο κέρδος όχι όμως το σημείο αναφοράς.

Υπό αυτή την συνθήκη τα 33 άλογα που θα απουσιάζουν από τον στρόφαλο είναι ένα πλήγμα, μένει να δούμε αν αυτό θα αφορά μόνο τις ΗΠΑ και αν στην Ευρώπη που για την μοτοσυκλέτα αποφασίζουν άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για αυτή, δεν οδηγούν μοτοσυκλέτες και δεν ενδιαφέρονται και τόσο για την ευημερία της, θα συνεχίσει να υπάρχει η σειρά H2 και με ποιο τρόπο, τουλάχιστον στα μοντέλα με πινακίδα.

 

 

Ετικέτες