Πατέντες ημί-ενεργητικών αναρτήσεων σε Honda CRF450R!

Για πρώτη φορά σε motocross

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

25/9/2019

Η Honda κατέθεσε πατέντες στην Αμερική για ημί-ενεργητικές αναρτήσεις –που τις ονομάζει "Honda Dynamic Suspension" και μία από αυτές απεικονίζει ένα CRF450R που διαθέτει αισθητήρες και μονάδες διαχείρισης, οι οποίες ρυθμίζουν τις αναρτήσεις σε πραγματικό χρόνο. Η τεχνολογία των ημί-ενεργητικών αναρτήσεων από μόνη της δεν είναι φυσικά κάτι νέο για τις μοτοσυκλέτες, ενώ στα αυτοκίνητα έχει προχωρήσει ήδη αρκετά η τεχνολογία των ενεργητικών αναρτήσεων που διαβάζει, προβλέπει και ρυθμίζει τις αναρτήσεις για ό,τι ακολουθεί στην διαδρομή που διαγράφει το όχημα. Για παράδειγμα, η Mercedes Benz χρησιμοποιεί ένα σύστημα με κάμερες που σκανάρουν τον δρόμο μπροστά και η κεντρική μονάδα ρυθμίζει αντίστοιχα τα αμορτισέρ για επικείμενες ανωμαλίες ή λακκούβες. Το σύστημα αυτό είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, όπως έχουν αποδείξει οι δοκιμές, στην άσφαλτο, αλλά σε χωμάτινες διαδρομές που δεν υπάρχει η ομοιογένεια στην επιφάνεια και είναι δύσκολο να "διαβαστούν" οι μεταβολές, δεν έχει βρεθεί ακόμη ο τρόπος για να δουλέψει.

Το σύστημα για το οποίο κατέθεσε πατέντες η Honda είναι πιο κοντά στις ημί-ενεργητικές αναρτήσεις που ξέρουμε, χρησιμοποιώντας έναν αισθητήρα επιτάχυνσης για να "διαβάζει" το δρόμο, ο οποίος θα στέλνει σήμα στην "μονάδα επεξεργασίας του δρόμου", που με τη σειρά της θα καθοδηγεί την "μονάδα ελέγχου" για να ενεργοποιήσει τον "μηχανισμό ρύθμισης των αναρτήσεων", μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Ο αισθητήρας επιτάχυνσης θα μετρά την έκταση του καλαμιού από το πιρούνι και με βάση κάποιες προρυθμισμένες παραμέτρους, θα ενεργοποιεί μηχανισμούς μέσα στο πιρούνι. Οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί θα ρυθμίζουν την προφόρτιση των ελατηρίων, αλλά και την ροή του λαδιού στο εσωτερικό, και κατά συνέπεια τις αποσβέσεις.

Στο σχεδιασμό του συστήματος έχει υπολογισθεί και η χρονική παράμετρος, ώστε να γίνεται διαρκής καταγραφή των δεδομένων. Θεωρητικά, το σύστημα θα μπορεί να αντιλαμβάνεται και το πότε η μοτοσυκλέτα βρίσκεται στον αέρα μετά από ένα άλμα, έτσι ώστε να ρυθμίζει τις αναρτήσεις κατάλληλα εκείνη τη στιγμή, προκειμένου να έχουν το σωστό σετάρισμα για την προσγείωση και με άμεση μεταβολή ξανά μόλις πατήσουν και οι δύο τροχοί στο τερέν.

Όπως φαίνεται, η τεχνολογία στον συγκεκριμένο τομέα προχωρά με άλματα και πολύ σύντομα θα γίνουν κοινός τόπος στις μοτοσυκλέτες συστήματα πλήρως ενεργητικών αναρτήσεων.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.