Πατέρας και γιος σκοπεύουν να χτίσουν την τρίτη μεγαλύτερη πίστα της Ισπανίας

Άλλη μία πίστα στην περιοχή της Σεβίλλης
Spain Racetrack
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/12/2022

Η Ισπανία είναι μία χώρα με μεγάλη μοτοσυκλετιστική παιδεία, που αν μη τι άλλο δεν έχει έλλειψη σε πίστες. Απόδειξη γι’ αυτό είναι το γεγονός ότι τα MotoGP, που έχουν συγκεκριμένα στάνταρ και θέλουν έναν αξιόλογο χώρο για την κάλυψη των αναγκών διεξαγωγής των αγώνων, επισκέφθηκαν την συγκεκριμένη χώρα τέσσερις φορές – σε διαφορετική περιοχή κάθε μία από αυτές –  για να τρέξουν κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2022. Ταυτόχρονα έχει πολλές άλλες που φιλοξενούν εθνικά πρωταθλήματα και τοπικούς αγώνες, όπως και για διάφορες άλλες ανάγκες – διαφημιστικά σποτάκια, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, παρουσιάσεις κ.α.

Ωστόσο, ο πρώην Πρωταθλητής Ισπανίας στα 125 κυβικά και Ευρώπης στα 250, με εμπειρία και από τα MotoGP, David Garcia με τον πατέρα του και βετεράνο οδηγό αυτοκινήτων Nono Garcia θέλουν εδώ και πολύ καιρό να φτιάξουν μία ακόμα πίστα. Ο έκταση των 56 εκταρίων που έχουν επιλέξει για αυτή, βρίσκεται 5 χιλιόμετρα μακριά από πόλη Carmona και 20 από τη Σεβίλλη, ενώ είναι και πολύ κοντά – 15 χιλιόμετρα – στο αεροδρόμιο San Pablo de Sevilla.

Με μήκος 4,5 χιλιόμετρα και 16 στροφές υπολογίζεται να ξεκινήσει τη λειτουργία της το 2024

H όλη διαδικασία ξεκίνησε από το 2018. Όμως τα τέσσερα αυτά χρόνια υπήρξαν διάφορα γραφειοκρατικά κωλύματα, όπως έχει αναφέρει παλαιότερα η εφημερίδα El Confidencial, με την πανδημία του κορωνοϊού να καθυστερεί περισσότερο τα πράγματα. Έχοντας ήδη λάβει την έγκριση από το Δημοτικό Συμβούλιο της Carmona, τον δήμαρχο της πόλης Juan Avila και την Περιφέρεια, την παραμονή των Χριστουγέννων ήρθε και η έγκριση από το Υπουργείο Ανάπτυξης, Αναδιάρθρωσης και Στέγασης της Κυβέρνησης της Ανδαλουσίας προκειμένου οι δυο τους να μπορέσουν να ξεκινήσουν την κατασκευή της πίστας.

Spain Racetrack 2

Το σχέδιο κατασκευής κάνει λόγο για 4,5 χιλιόμετρα ασφάλτου, κάτι που την τοποθετεί στην τρίτη θέση πίσω από τις Motorland του Aragon και Montmelo της Βαρκελώνης. Το πλάτος της θα είναι 12 μέτρα, ενώ η μέγιστη κλίση δε θα ξεπερνά το 4,92%. Η μεγαλύτερη ευθεία θα είναι 773 μέτρα και θα έχει 16 στροφές στο σύνολο – 10 δεξιές και 6 αριστερές. Ωστόσο, οι δύο εικόνες που έχουν δημοσιευτεί παρουσιάζουν δύο διαφορετικά σχέδια, χωρίς να έχει υπάρξει κάποια διευκρίνηση ως προς το ποιο από τα δύο θα είναι το οριστικό.

Δεν είναι η πρώτη φορά που πατέρας και γιος ξεκινάνε μία τέτοια επιχειρηματική δραστηριότητα. Οι δυο τους είχαν κατασκευάσει ξανά αντίστοιχες εγκαταστάσεις το 1998 σε μία οικογενειακή φάρμα που βρίσκεται στην έρημο Tabernas, οι οποίες έγιναν προσβάσιμες στο ευρύ κοινό το 2000. Αργότερα επεκτάθηκαν και με μία δεύτερη πίστα. Είναι επίσης ιδιοκτήτες της εταιρείας Circuit de Almeria SL, όπου υπάρχουν δύο ξεχωριστές πίστες, μία για αγώνες και μία για παραγωγή τηλεοπτικών/διαφημιστικών/κινηματογραφικών ταινιών. Μάλιστα στην πρώτη οδηγήσαμε τις νέες BMW M1000R και M1000RR, ενώ στη δεύτερη έγινε η δοκιμή του Yamaha R7.

Η πίστα αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2024, όταν και υπολογίζεται να αρχίσει να συγκεντρώνει αναβάτες που θα φτάνουν τους 4.000 – 3.000 από αυτούς θα είναι τουρίστες –  μέσω αγώνων για εθνικά και τοπικά πρωταθλήματα, track-day και διάφορες άλλες εκδηλώσεις, σύμφωνα πάντα με υπολογισμούς της εταιρείας.

Το όλο εγχείρημα τελείται με την επωνυμία ‘World Circuits’.

Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής της πίστας, η εταιρεία σκοπεύει να επεκτείνει την λειτουργία του συμπλέγματος με τη δημιουργία χώρου εκπαίδευσης ασφαλούς οδήγησης, πίστα αποκλειστικά για οχήματα SUV, άλλη μία για minibike όπως επίσης δωμάτια φιλοξενίας και χώρο πάρκινγκ για τους θεατές για τους οποίους έχει ήδη προβλεφθεί ο χώρος που θα κάθονται να παρακολουθήσουν.

Αν και στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει αυτή της Jerez που φιλοξενεί το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, δεν είναι απίθανο να δούμε να εντάσσεται και αυτή της Σεβίλλης στο πρόγραμμα των αγώνων.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.