Πέθανε ο Alvaro Vertemati – Αγωνιζόμενος, μηχανικός και κατασκευαστής

Σήμερα, Δευτέρα 17 Ιανουαρίου η κηδεία του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/1/2022

Κηδεύεται σε λίγες ώρες βόρεια της Monza ο Alvaro Vertemati που μαζί με τον αδελφό του Guido είχαν δώσει το όνομά τους σε μία μικρή αλλά άκρως εξιδεικευμένη γκάμα μοτοσυκλετών, τις έτοιμες για αγώνες, Vertemati.

Ο Alvaro Vertemati με τον αδερφό του Guido ξεκίνησαν ως αναβάτες και διακρίθηκαν τόσο στο απαιτητικό πρωτάθλημα όσο και σε διεθνή αποκτώντας το δικό τους κοινό.

Μετά το τέλος της ενεργής αγωνιστικής δράσης έγιναν αποκλειστικοί αντιπρόσωποι της Husqvarna στην Ιταλία και συνέχισαν την αγωνιστική τους εμπλοκή υποστηρίζοντας άλλους αναβάτες. Στον απόηχο της εξαγοράς της Husqvarna από την Cagiva στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και την δημιουργία της Husaberg, οι αδερφοί Vertemati όχι μόνο έμειναν με το παλιό πυρήνα αναλαμβάνοντας την αντιπροσωπεία στην Ιταλία, αλλά συνέχισαν και την υποστήριξη της Husaberg στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Θερμοί υποστηρικτές του τετράχρονου κινητήρα, οι Vertemati βοήθησαν αρχικά την Husaberg στην αγωνιστική της παρουσία και εξέλιξη των κινητήρων και μετά αποφάσισαν πως θα μπορούσαν να κάνουν ακόμη περισσότερα απέναντι στην τότε παντοδυναμία των δίχρονων κινητήρων. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 φτιάχνουν την πρώτη Vertemati, φυσικά τετράχρονη.

Δεν είναι καθόλου υπερβολή πως οι Vertermati επιτάχυναν την καθιέρωση των τετράτροχων κινητήρων στους χωμάτινους αγώνες και έφτασαν πολύ γρήγορα να έχουν αντιπροσωπείες σε άλλες χώρες, μεταξύ τους και η Ελλάδα, περνώντας στον χώρο των κατασκευαστών.

Η επιτυχία αυτή έφερε γρήγορα και το ενδιαφέρον μεγαλύτερων εταιρειών που άρχισαν να πολιορκούν την Vertemati και τελικά ξεκίνησαν συνεργασία με την Bimota φτιάχνοντας την Vor (Vertemati Off Road).

Ένας από τους αναβάτες που άφησαν εποχή με την Vor, ήταν ο Mika Ahola με δύο δεύτερες θέσεις και μία τρίτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro την περίοδο 2001-2003.

Η τραγική ειρωνεία είναι πως ο Mika Ahola σκοτώθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2012, ακριβώς δέκα χρόνια πριν, από τον θάνατο του Alvaro Vertemati που πέθανε το Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2022. Ο Ahola είχε ανακοινώσει πριν σκοτωθεί κατά την διάρκεια της προπόνησης πως θα σταματήσει την αγωνιστική δράση. Ο Alvaro Vertemati έπασχε τα τελευταία χρόνια από την νόσο του Πάρκινσον, ωστόσο αυτό δεν τον είχε εμποδίσει να συνεχίζει μέχρι την τελευταία στιγμή το ερευνητικό του έργο.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια Vertemati.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.