Πέθανε ο Osamu Suzuki - Ο άνθρωπος που γιγάντωσε την ιαπωνική εταιρεία

Καθόρισε την τύχη της για μισό περίπου αιώνα
Osamu SuZUKi Πέθανε
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/12/2024

Από τις εμβληματικές προσωπικότητες της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας ο Osamu Suzuki πέθανε από λέμφωμα σε ηλικία 94 ετών.

Ο Osamu Suzuki γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1930 στην πόλη Gero της Ιαπωνίας ως Osamu Matsuda. Βάσει της ιαπωνικής παράδοσης το επίθετό του Matsuda άλλαξε σε Suzuki όταν παντρεύτηκε την Shoko Suzuki, εγγονή του ιδρυτή της εταιρείας Michio. Η αλλαγή έγινε γιατί δεν υπήρχε άνδρας για να διαδεχθεί τον Michio και ο Osamu έγινε έτσι ο τέταρτος "υιοθετημένος" γιος που βρέθηκε στο τιμόνι της Suzuki.

Ο Ιάπωνας εντάχθηκε στο δυναμικό της "νεοϊδρυθείσας" Suzuki Motor το 1958, που είχε μετονομάστηκε μόλις το 1954 από Suzuki Loom Manufacturing, αφού και αυτή ήταν μία ακόμη ιαπωνική εταιρεία που ξεκίνησε να κατασκευάζει αργαλειούς -όπως και η Toyota

Ο Ιάπωνας μπήκε στη Suzuki πέντε χρόνια αφότου αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Chuo με πτυχίο στα νομικά με τη ζωή του να έχει αλλάξει εν τω μεταξύ δραστικά, έπειτα από τον γάμο του με τη Shoko αφού προοριζόταν για το τιμόνι της εταιρείας. Μια θέση αναμφίβολα πολύ καλύτερη από την δουλειά που είχε ως τραπεζικός υπάλληλος.

Βέβαια ο Osamu Suzuki δεν έμεινε μόνο στα προνόμια που του έδινε το επίθετό του και υπό το βλέμμα του Michio εργάστηκε σκληρά στην εταιρεία περνώντας από διάφορές διευθυντικές θέσεις μέχρι να φτάσει σε εκείνες του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου το 1978.

Ο Osamu Suzuki μετέτρεψε την ιαπωνική εταιρεία σε μία αυτοκρατορία για τα δεδομένα των τεσσάρων και δύο τροχών και θα μείνει στην ιστορία για τη συντηρητική του προσέγγιση στη δημιουργία και κατασκευή ειδικά των αυτοκινήτων της εταιρείας και τη σφιχτή οικονομική πολιτική που ακολούθησε, μια φιλοσοφία που χαρακτηρίζει τα μοντέλα των Ιαπώνων ακόμη και σήμερα. 

Ο Osamu Suzuki πιστώνεται ως επιτυχία την εντυπωσιακή αύξηση των πωλήσεων των αυτοκινήτων πόλης της Suzuki, τα οποία και κατασκευάζονταν με έμφαση στη μείωση του κόστους παραγωγής. Αυτό τα έκανε ελκυστικά στην εγχώρια αγορά της Ιαπωνίας όπου η Suzuki είχε ένα τεράστιο μερίδιο στα λεγόμενα αυτοκίνητα kei - η μικρότερη κατηγορία με πολύ μικρούς κινητήρες και μήκος κάτω από 3,5 μέτρα- αλλά και σε αναπτυσσόμενες αγορές. 

Η θυγατρική Maruti Suzuki -η μεγαλύτερη των Ιαπώνων- επίσης πιστώνεται στον Osamu Suzuki που ήταν ο πρώτος από τους Ιάπωνες που επένδυσε στην αχανή αγορά της Ινδίας στις αρχές της 10ετίας του 1980 κατασκευάζοντας -τι άλλο- μικρά και προσιτά αυτοκίνητα. Με την ίδρυση της Maruti Suzuki ο Ιάπωνας έδειξε τον δρόμο για την εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία και κέρδισε μια ολόκληρη -και τεράστια- χώρα με την εταιρεία να έχει ακόμη και σήμερα τη μερίδα του λέοντος στις κατηγορίες που πουλάει αυτοκίνητα.

Τακτική που εφάρμοσε ο Osamu Suzuki και έκανε την εταιρεία του μεγάλη και επιτυχημένα ήταν να μην συναγωνίζεται απευθείας τους άλλους κατασκευαστές αλλά να ψάχνει στις αγορές όλου του κόσμου για ευκαιρίες που δεν έχουν δει ακόμη οι υπόλοιποι, οι οποίοι ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να κερδίσουν πελάτες μέσω της τεχνολογικής υπεροχής. Στις μοτοσυκλέτες ακολούθησε παρόμοια στρατηγική αφού δεν έμπαινε ποτέ στο παιχνίδι της διαρκούς βελτίωσης μόνο και μόνο για κερδίσει μερικές πωλήσεις παραπάνω αφού μπορούσε να βγάλει αντίστοιχο -ίσως και μεγαλύτερο- κέρδος με το να περιορίζει το κόστος της παραγωγής.

Ο Osamu Suzuki παρέδωσε επί της ουσίας τα ηνία της εταιρείας το 2016 στον γιο του Toshihiro και το 2021 αποσύρθηκε και από πρόεδρος, ωστόσο κράτησε τον ρόλο του ανώτερου συμβούλου έως και τον θάνατό του.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.