Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Ήταν 80 ετών και πρώην CEO Telecom και Piaggio
Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2023

Ο ριζοσπαστικός επιχειρηματίας, Roberto Colaninno, απεβίωσε σήμερα 19/8/2023, τρείς ημέρες αφότου γιόρτασε τα 80α γενέθλιά του. Ο Colaninno άφησε εποχή στην Ιταλία για την επιτυχία του να επιστρέφει σε κερδοφορία τις εταιρείες που εξαγόραζε, όταν άλλοι επιχειρηματίες αδυνατούσαν να διακρίνουν τις δυνατότητές τους. Το κατάφερε το 1999 με την Telecom και ακόμη καλύτερα με την Piaggio που στα χέρια του έγινε ένας ισχυρός όμιλος με μία εξαιρετική γκάμα σε μοτοσυκλέτες και ισχυρές μάρκες, όπως η Aprilia, η MOTO CUZZI και η Vespa.

Ο Colaninno ήταν πρόεδρος του επενδυτικού ταμείου Immsi στο τιμόνι του οποίου βρίσκεται ο δεύτερος γιος του, Michele. Ο πρωτότοκος Matteo ασχολείται με την πολιτική από το 2008.

Ο Colaninno ξεχώρισε το 1969 όταν έγινε διευθυντής της FIAAM Filter μίας ιταλικής εταιρείας που προμήθευε με εξαρτήματα την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία και όχι μόνο. Παραμένοντας στην Μάντοβα, το 1981 ίδρυσε την Sogefi, επίσης προμηθεύτρια της ανερχόμενης αυτοκινητοβιομηχανίας. Πολύ γρήγορα η Sogefi εντάχθηκε στην CIR και στην ομπρέλα του Carlo De Benedetti καθιστώντας έτσι τον Colaninno συνεταίρο του, έστω και με 8%. Η εταιρεία εκείνη έγινε γρήγορα η Olivetti και το 1995, ανεβαίνοντας τάχιστα τα σκαλιά στην διοίκηση, ο Colaninno ήταν CEO και έτοιμος να αντιμετωπίσει την ισχυρότερη κρίση της εποχής εκείνης. Στόχος του να αποχωρήσει από τον χώρο των κατασκευών και την τεχνολογία της πληροφορίας και να μετατρέψει τον όμιλο σε μία εταιρεία χαρτοφυλακίου. Έδιωξε το κατασκευαστικό κομμάτι πρώτο, γράφοντας ζημιές και το 1998 πούλησε την Omnitel για 7 δις Ευρώ, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει την επόμενη κίνησή του.

Η μεγαλύτερη εξαγορά στην ιστορία της Ιταλίας και μία από τις πλέον σημαντικές παγκοσμίως ήταν προ των πυλών καθώς το 1999 προχώρησε σε μία επιθετική δημόσια προσφορά εξαγοράς μετοχών της Telecom. Για να πετύχει κάτι τέτοιο συνεργάστηκε με επιχειρηματίες από γειτονικές περιοχές της Μάντοβα, που εκείνη την εποχή αποτελούσε την κοιλάδα του επιχειρηματικού κόσμου. Με πρωτεργάτη τον Emilio Gnutti όπου δημιουργούν μαζί την Hopa SpA και την Bell με έδρα στο Λουξεμβούργο, ο Roberto Colaninno αναλαμβάνει πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής και οι υπόλοιποι επιχειρηματίες που συντάχθηκαν μαζί τους, δημιουργούν μία δομή εταιρειών που τους επιτρέπει να κρατούν τον έλεγχο της Olivetti και της Telecom.

Τα επόμενα χρόνια η Telecom δεν μεγαλώνει απλά αλλά γιγαντώνεται σε διεθνές επίπεδο, περνώντας από την σταθερή τηλεφωνία στην κινητή, από πάροχο Internet σε τηλεοπτικό κολοσσό και από πάροχο δορυφορικής επικοινωνίας σε κατασκευαστή υπολογιστικών συστημάτων. Εξίσου μεγάλος είναι και ο δανεισμός βέβαια, τόσο για την Olivetti, όσο και για την Telecom και παρόλο που εξυπηρετούνται οι υποχρεώσεις τους, υπάρχουν σύννεφα για την σχέση που έχει με ένα πόδι στην Bell και ένα στην Telecom, αποφασίζοντας για αυτό να αποχωρίσει.

Το 2002 ο Colaninno αποφασίζει να αγοράσει την εταιρεία IMMSI που ειδικεύεται στο real estate και να την μετατρέψει σε εταιρεία χαρτοφυλακίου, εισηγμένη στο χρηματιστήριο. Μέσω εκείνης αγοράζει την Piaggio το 2003 και το 2006 την βάζει στο χρηματιστήριο έχοντας σχέδια να την μετατρέψει σε μία από τις ισχυρότερες μάρκες. Πράγματι στα χέρια του η Piaggio γίνεται ο τέταρτος μεγαλύτερος κατασκευαστής δικύκλων και επεκτείνεται στις αγορές της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, ενώ δημιουργεί μία ομπρέλα με τις Vespa, Gilera, Scarabeo, Aprilia, Moto Guzzi, Derbi, Ape, Piaggio Commercial Vehicles.

Σε εμάς στο MOTO εκείνο που μας έκανε εντύπωση είναι πως ο Roberto Colaninno έδινε πάντα το παρόν σε εταιρικές εκδηλώσεις, από δημοσιογραφικές παρουσιάσεις νέων μοντέλων μέχρι την EICMA. Αυτό τις περισσότερες φορές σήμαινε πως έπρεπε να παρακολουθήσουμε μία μακρά οικονομοτεχνική παρουσίαση για τον όμιλο, πριν δούμε περισσότερα για το νέο μοντέλο που ήταν και ο βασικός λόγος για τον οποίο είχαμε ταξιδέψει και μάλιστα να την παρακολουθήσουμε στα Ιταλικά. Όμως ήταν και εξακολουθεί να είναι, εξαιρετικά σπάνιο να έχεις μπροστά σου τον CEO ενός μεγάλου εργοστασίου. Ο Roberto Colaninno υπήρξε από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε, ο πιο προσιτός CEO στην σύγχρονη ιστορία της μοτοσυκλέτας ενώ παράλληλα ήταν εξαιρετικά δραστήριος όχι μόνο μεγαλώνοντας το Piaggio Group, αλλά και τις υπόλοιπες επιχειρήσεις του.

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Λίγοι γνωρίζουν πως η προσπάθεια διάσωσης της χρεοκοπημένης Alitalia ήταν δική του, ξεκινώντας το 2008 και καταλήγοντας το 2015 να συνεργάζεται με την Etithad για την δημιουργία του νέου σχήματος κρατώντας το υγιές κομμάτι του εθνικού αερομεταφορέα της Ιταλίας.

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

Σήμερα στον αγώνα Sprint των MotoGP στην Αυστρία, κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή στην μνήμη του, ενώ πλήθος δηλώσεων έχει κάνει ο πολιτικός και επιχειρηματικός κόσμος της Ιταλίας.

Ενεργός μέχρι την τελευταία ημέρα και με όραμα να προσφέρει μοτοσυκλέτες και δίκυκλα που θα ξεχωρίζουν στην παγκόσμια αγορά, ο Roberto Colaninno αφήνει πίσω του ένα σπουδαίο έργο, έχοντας διασώσει ένα κομμάτι της ιταλικής ιστορίας, που είναι η κατασκευή μοτοσυκλετών στο έδαφός της.

 

Πέθανε ο Roberto Colaninno, ο άνθρωπος που ανέστησε την Piaggio

 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες