Πέθανε ο Roberto Marchesini, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τον τροχό!
Πάνω από 40 χρόνια στην κατασκευή ζαντών!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
1/10/2020
Από την εποχή των δίχρονων MotoGP, στον Valentino Rossi και από εκεί στην καθολική επικράτηση στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες του κόσμου, μέχρι το WSBK και τόσες άλλες διοργανώσεις… Περισσότερα από 170 παγκόσμια πρωταθλήματα κερδήθηκαν πάνω σε τροχούς που κατασκεύασε ο Roberto Marchesini!
Στην διάρκεια της καριέρας του που περνά συνολικά τις τέσσερεις δεκαετίες, ο Marchesini συνέδεσε το όνομά του με τους καλύτερους τροχούς του κόσμου.
Το 1988 ξεκίνησε η επέκτασή του σε αυτό που θα γινόταν μία εταιρεία, παγκόσμιος ηγέτης στον τομέα της, καθώς εγκατέστησε χυτήριο αλουμινίου και μαγνησίου. Είναι η αρχή της Marchesini έτσι όπως την γνωρίσαμε! Πρώτος μεγάλος πελάτης στους αγώνες, μία εταιρεία που ήξερε τον Roberto ήδη, η Ducati! Σιγά – σιγά θα ακολουθούσαν και όλοι οι υπόλοιποι σε τόσα και τόσα πρωταθλήματα.
Τον Μάρτιο του 2000 η εταιρεία του θα πωληθεί στο γκρουπ Brembo και ο ίδιος θα συνεχίσει την τέχνη του με διαφορετική ετικέτα επιστρέφοντας σε αυτό που αγαπούσε πολύ και είχε χάσει, καθώς η εταιρεία μεγάλωνε: Στην σχεδίαση! Ενώνει δυνάμεις με έναν παλαιότερο κατασκευαστή και με την επωνυμία MFR Wheels ξεκινά να κάνει… το χόμπι του, να κατασκευάζει τροχούς!
Ο Roberto Marchesini πρέπει να σημειώσουμε πως ξεκίνησε ως άνθρωπος που προσέφερε μία υπηρεσία στους αγώνες, δεν πωλούσε τροχούς απλά. Κι αυτό διότι σε μία εποχή που η βιομηχανία δεν είχε φτάσει στην εξέλιξη που υπάρχει σήμερα, η κατασκευή carbon ήταν κάτι που ο ίδιος ανακάλυπτε βήμα – βήμα και η τεχνολογία υλικών και χύτευσης είχε πολύ δρόμο μπροστά της, ο Marchesini περνούσε απίστευτο μέρος του χρόνου του, για να φτιάξει κάτι ξεχωριστό για κάθε μία ομάδα και αναβάτη… Σε μία εποχή που δεν είχες από κάπου να μάθεις αλλά μπορούσες μόνο να ανοίξεις τον δρόμο, δοκιμάζοντας και κάνοντας λάθη, ο Marchesini έκανε άλματα εξέλιξης…
Οι Αυτοκρατορικοί Φρουροί της Ιαπωνίας οδηγούν Goldwing με καλάθι! [VIDEO]
Με εκπαίδευση που συνήθως διαρκεί πέντε έτη μέχρι να κριθούν ικανοί για τη θέση
Από τον
Κώστα Γκαζή
3/3/2026
Στο ειδικό site της Honda για τη ναυαρχίδα των μοτοσυκλετών τουρισμού της, βρίσκεται ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο για τους Αυτοκρατορικούς Φρουρούς της Ιαπωνίας και τα Goldwing με καλάθι που οδηγούν.
Ο Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, στα ιαπωνικά γνωστός και ως “ουράνιος κυρίαρχος” αλλά και ως Μικάντο είναι επίσης η ανώτατη αρχή της θρησκείας Σίντο, ενώ σύμφωνα με το ισχύον σύνταγμα, ο αυτοκράτορας είναι το “σύμβολο του κράτους και της ενότητας του λαού”. Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας είναι η παλαιότερη συνεχής κληρονομική μοναρχία του κόσμου. Στο Νιχόν Σόκι, βιβλίο της ιαπωνικής ιστορίας του 8ου αιώνα, λέγεται ότι η Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας ιδρύθηκε το 660 π.Χ. από τον αυτοκράτορα Τζίμου, που σύμφωνα με την παράδοση είχε θεϊκή καταγωγή.
Από τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, το αυτοκρατορικό βρίσκεται στην περιοχή του Κάστρου του Έντο, στο κέντρο του Τόκιο. Παλαιότερα η Αυτοκρατορική Οικογένεια κατοικούσε στο Κιότο, για σχεδόν έντεκα αιώνες. Στην Δύση ο θρόνος του είναι γνωστός και ως “ο Θρόνος των Χρυσανθέμων”. Τα γενέθλια του εκάστοτε Αυτοκράτορα (σήμερα στις 23 Φεβρουαρίου), τιμώνται ως εθνική εορτή στην Ιαπωνία.
Σήμερα, ο ρόλος του 126ου Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, του Αυτοκράτορα Ναρουχίτο, είναι καθαρά εθιμοτυπικός, καθώς το πολίτευμα της χώρας είναι βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Στην υπηρεσία του Ναρουχίτο, και του εκάστοτε Ιάπωνα Αυτοκράτορα, υπάρχει μια μοναδική οργανωτική δύναμη της αστυνομίας που είναι γνωστή ως Αυτοκρατορική Φρουρά.
Μια από τις πιο εντυπωσιακές εικόνες είναι οι μοτοσυκλέτες της Αυτοκρατορικής Φρουράς, που είναι ειδικά βαμμένα Honda Goldwing με sidecar (καλάθι στα ελληνικά) και έξτρα εξοπλισμό όπως σειρήνες, φάρους, κλπ.
Η Φρουρά ιδρύθηκε το 1886 στο πλαίσιο του Υπουργείου Αυτοκρατορικών Υποθέσεων, και το 1954 έγινε επίσημη υπηρεσία υπό τον νέο Αστυνομικό Νόμο ως ένα προσαρτημένο όργανο της Εθνικής Αστυνομίας.
Το προσωπικό της αριθμεί περίπου 940 (!) επίλεκτα στελέχη -φυσικά δεν είναι όλοι οδηγοί- που λειτουργούν με αυστηρή δομή και πειθαρχία. Σε τελετές συνοδείας, οι Αυτοκρατορικοί Φρουροί συνοδεύουν τα επίσημα αυτοκίνητα με τις μοτοσυκλέτες τους.
Σε κάθε μοτοσυκλέτα της Αυτοκρατορικής Φρουράς θα βρούμε τον αναβάτη και έναν συνεπιβάτη στο καλάθι, ενώ σε κάθε συνοδεία περιλαμβάνονται πολλές μοτοσυκλέτες μπροστά και πίσω από τα επίσημα οχήματα του Αυτοκράτορα και των φιλοξενουμένων του.
Στην ερώτηση γιατί χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτες με πλευρικό καρότσι και όχι συμβατικές μοτοσυκλέτες, η απάντηση είναι πως σε περίπτωση ανάγκης οι σταματημένες μοτοσυκλέτες με το καλάθι παρέχουν καλύτερη προστασία στα οχήματα του Αυτοκράτορα, ο συνοδός μπορεί να έχει πρόσβαση σε εξοπλισμό που δεν θα είχε ως συνεπιβάτης, ενώ σίγουρα ένα Goldwing με καλάθι είναι εντυπωσιακότερο από οποιαδήποτε άλλη δίκυκλη μοτοσυκλέτα.
Οι Goldwing με καλάθι είναι εξοπλισμένες και με όπισθεν, για ευνόητους λόγους, ενώ τα άτομα που θέλουν να ενταχθούν στις μονάδες των Αυτοκρατορικών Φρουρών με μοτοσυκλέτα εκπαιδεύονται εντατικά και επιλέγονται μετά από πολλές δοκιμασίες. Η διαδικασία για να ενταχθούν στη μονάδα ως οδηγοί μπορεί να διαρκέσει ακόμα και 5 χρόνια!
Οι εκπαιδεύσεις περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:
Slalom και ελιγμούς στο δρόμο
Γρήγορη οδήγηση χωρίς όμως να ανυψώνεται το καλάθι
Ελιγμούς σε στενούς χώρους, συμπεριλαμβανομένων αλλαγών κατεύθυνσης με χρήση όπισθεν
Απότομο φρενάρισμα και εκκίνηση
Εναλλαγή μεταξύ οχημάτων με ή χωρίς συνοδηγό
Ομαδική εκπαίδευση σχηματισμού, όπως στις παρελάσεις
Οι περισσότεροι οδηγούν εθελοντικά, γνωρίζοντας την επίπονη και απαιτητική εκπαίδευση που χρειάζεται ώστε να κριθούν ικανοί να αναλάβουν αυτή την υπεύθυνη θέση. Και επειδή μιλάμε για Ιαπωνία, μιλάμε για ένα βαθύ αίσθημα ευθύνης, υπερηφάνειας και καθήκοντος. Αξίζει να σημειωθεί πως οδηγοί των Goldwing δεν είναι μόνο άντρες αλλά και γυναίκες, ενώ εντύπωση προκαλεί ο ρουχισμός εποχής που χρησιμοποιούν με τις χρυσές λεπτομέρειες σε μανίκια και κράνος.
Με πληροφορίες από τη Honda που συνεργάστηκε με το Γραφείο της Αυτοκρατορικής Φρουράς και φωτογραφίες του Kenji Sato.