Piaggio Fast Forward: Το Gita κέρδισε το Red Dot Best of the Best
Μια εξαιρετική καινοτομία
Από τον
Πάνο Καραβοκύρη
27/4/2020
Όπως ήδη γνωρίζετε, το Red Dot Awards είναι ένας απ’ τους σημαντικούς διαγωνισμούς σχεδιασμού και πραγματοποιείται για πάνω από 60 χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου έχει φτάσει να μετρά 50 διαφορετικές κατηγορίες, στις οποίες εταιρείες παγκοσμίου φήμης συμμετέχουν και η επιτροπή του αποτελείται από 40 εξιδεικευμένους κριτές από όλο τον κόσμο. Φέτος, είδαμε πολλές εταιρείες της μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας να διακρίνονται μέσα απ’ τις δημιουργίες τους, όπως οι Honda και Yamaha.
Ωστόσο, η εταιρεία που έλαβε την μεγαλύτερη διάκριση μέσα απ’ την απονομή του “Red Dot: Best of the Best” ήταν μια απ’ τις πολλές θυγατρικές του Ομίλου Piaggio, η Piaggio Fast Forward (PFF), χάρη στο Gita.
Η PFF είναι μια σχετικά νεοσύστατη εταιρεία που μετρά λιγότερο από πέντε χρόνια λειτουργίας και έχει έναν ξεκάθαρο στόχο, την εξέλιξη προϊόντων και καινοτόμων ιδεών για έξυπνη μετακίνηση. Το 2017 μας είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά τα Kilo και Gita, δύο ρομποτικές προτάσεις ατομικής μετακίνησης, με το Kilo να έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει μέχρι και 100 κιλά.
Το Gita που κέρδισε το βραβείο, αποτελεί κατά μια έννοια τη μικρότερη έκδοση του Kilo, καθώς το ωφέλιμο φορτίο του περιορίζεται στα 20 κιλά και χάρη στον ηλεκτρικό κινητήρα του η τελική του φτάνει τα 10km/h, ενώ η αυτονομία του τις τέσσερις ώρες. Βρίσκεται ήδη στην παραγωγή και διατίθεται στην αμερικάνικη αγορά απ’ τον περασμένο Νοέμβριο, αφού υπάρχουν ήδη οι απαραίτητες νομοθεσίες για την κυκλοφορία των ρομπότ στους δρόμους των πόλεων.
Φυσικά αυτό που κέρδισε την προσοχή της επιτροπής, ήταν η ποιότητα κατασκευής και όλα τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν ως έναν πραγματικά χρήσιμο βοηθό στις μεταφορές μικροαντικειμένων. Το δεύτερο βραβείο που δόθηκε στο Gita ήταν το “Red Dot: Seal of quality”, για την μοναδική και ξεχωριστή σχεδίασή του πέρα απ’ την ποιότητα που το χαρακτηρίζει.
Σίγουρα με τις κατάλληλες τροποποιήσεις, οι δυνατότητες των Kilo και Gita πάντως θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμες εν καιρώ πανδημίας και όχι μόνο!
Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας
Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/2/2026
Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.
Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.
Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.
Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα
Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.
Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.
Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.
Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή
Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.
Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.
Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.
Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.