Πιέσεις για να καθυστερήσουν οι Euro5

Οι συνέπειες της πανδημίας φτάνουν πολύ βαθειά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/4/2020

Από την 1η Ιανουαρίου του 2021 κάθε καινούργια μοτοσυκλέτα που θα πωλείται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να πληροί τις Euro5 προδιαγραφές, αλλά σύμφωνα με τις τελευταίες πκηροφορίες η πλειοψηφία των κατασκευαστών θα αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες για να εναρμονίσουν την γκάμα τους με τις επικείμενες νέες προδιαγραφές. Προφανώς και η αιτία είναι το ολοκληρωτικό πάγωμα της παραγωγής και της εξέλιξης, εξαιτίας των μέτρων κατά της πανδημίας  που μαστίζει ολόκληρο τον πλανήτη.

Το θέμα με τις Euro5 προδιαγραφές δεν είναι κάτι νέο. Έχει μελετηθεί και σχεδιαστεί εδώ και μία δεκαετία από την αρμόδια ευρωπαϊκή επιτροπή, με την τελική τους μορφή να κατατίθεται το 2013. Παρ' όλο το μεγάλο διάστημα ενημέρωσης και προσαρμογής που είχαν τα εργοστάσια, βλέπουμε ότι υπάρχει ένα μεγάλο πλήθος μοντέλων που ακόμη και σήμερα δεν εναρμονίζονται με τις νέες αυτές προδιαγραφές.

Πολλά από αυτά απαιτούν μικρές αναβαθμίσεις για να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα, αλλά υπάρχουν εξίσου αρκετά που χρειάζονται ριζική ανανέωση αν θέλουν να ανήκουν στην Euro5 εποχή και σύμφωνα με ό,τι ισχύει σήμερα, θα είναι αδύνατο να πουληθούν Euro4 μοτοσυκλέτες μετά την 31η Δεκεμβρίου.

Οι συνέπειες της πανδημίας του Covid-19 έχουν ήδη δείξει το καταστροφικό τους μέγεθος στην μοτοσυκλετιστική βιομηχανία, από τις πωλήσεις μέχρι την παραγωγή, και γι' αυτό το λόγο υπάρχουν διαρκώς αυξανόμενες αντιδράσεις από τα εργοστάσια ώστε να αναβληθεί η έναρξη της ισχύος των Euro5 προδιαγραφών για το 2022.

Τι είναι όμως ακριβώς οι Euro5 προδιαγραφές; Εν συντομία μπορούμε να πούμε ότι σε σχέση με τις ισχύουσες Euro4 μειώνουν σημαντικά το όριο εκπομπής του μονοξειδίου του άνθρακα (από τα 1.140mg/km στα 1.000mg/km), ενώ μεγαλύτερη είναι η μείωση στις εκπομπές υδρογονανθράκων και οξειδίου του αζώτου (NOx), από 170mg/km στα 100mg/km και από τα 90mg/km στα 60mg/km αντίστοιχα. Επιπλέον, έχει προστεθεί κι ακόμη ένας περιορισμός ο οποίος λέει ότι οι υδρογονάνθρακες χωρίς μεθάνιο, που δεν μετρούνταν ξεχωριστά στις Euro4 προδιαγραφές, τώρα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 68mg/km.

Για τις μοτοσυκλέτες που παίρνουν έγκριση τύπου για πρώτη φορά, οι Euro5 προδιαγραφές ισχύουν από την αρχή του 2020. Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε νέο μοντέλο έχει πάρει ήδη έγκριση τύπου και κυκλοφορεί στην αγορά, πληροί τις προδιαγραφές αλλά από την πρώτη του έτους της επόμενης χρονιάς, θα πρέπει όλες οι μοτοσυκλέτες να συμμορφώνονται με αυτές, ανεξάρτητα από πότε πήραν την έγκριση τύπου, για να μπορούν να πουληθούν εντός της Ε.Ε.

Έχουμε δει ήδη αρκετούς κατασκευαστές να "παρακάμπτουν" τα περιθώρια για τις Euro5 προδιαγραφές, βγάζοντας εγκρίσεις τύπου για τα μοντέλα του 2020 πριν το τέλος του 2019. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η Ducati Superleggera V4, η οποία παρουσιάστηκε επίσημα τον Φεβρουάριο, αλλά το εργοστάσιο είχε πάρει έγκριση τύπου με Euro4 προδιαγραφές τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ακόμη η αποκάλυψή του ήταν ένα μυστικό της Ducati. Με αυτό τον τρόπο είναι απολύτως νόμιμο να πουληθεί ως καινούργιο μοντέλο αλλά με Euro4 προδιαγραφές.

Ένα άλλο μεγάλο ερώτημα, είναι το πώς επηρεάζουν οι Euro5 τις υφιστάμενες μοτοσυκλέτες. Όπως είπαμε αρχικά, αυτές αφορούν καινούργιες μοτοσυκλέτες, οπότε όσοι είναι ήδη ιδιοκτήτες παλαιότερων μοντέλων, δεν έχουν κάποιο θέμα. Τουλάχιστον άμεσα, γιατί εμμέσως μπορεί να επηρεαστούν από το εξής: οι προδιαγραφές μπορεί να οδηγήσουν τα εργοστάσια σε διακοπή κάποιων μοντέλων τους, αν δεν καταφέρουν ή επιλέξουν να τα αναβαθμίσουν σε Euro5. Μοιραία, το ενδιαφέρον των εταιρειών για μια τέτοια αναβάθμιση θα επικεντρωθεί στα πιο δημοφιλή και εμπορικά μοντέλα της γκάμας τους. Όσα μοντέλα δεν φέρνουν νούμερα ή δεν συμβάλλουν ιδιαίτερα στο προφίλ τους εκάστοτε εργοστασίου, είναι και τα πιο πιθανά για να μπουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες