Σε μια από τις πιο δύσκολες διαδρομές των road racing, με 156 στροφές και μήκος σχεδόν 20km πραγματοποιήθηκε χθες ο 96ος αγώνας στο Pikes Peak International Ηill Climb ή PPIHC. Όλοι οι οδηγοί και αναβάτες ήταν έτοιμοι για ακόμα μια φορά να αγωνιστούν ανάμεσα στα σύννεφα, λίγο έξω από το Colorado Springs. Η φετινή χρονιά σηματοδοτούσε την έναρξη της βεντέτας μεταξύ Ducati και ΚΤΜ, αφού στον προηγούμενο αγώνα ο Chris Fillmore, κατέβασε το ρεκόρ στο 9:49:625, με το ΚΤΜ 1290 Super Duke R.
Μετά το μικρό διάλειμμα που έκανε η Ducati επέστρεψε για να ξαναδιεκδικήσει το στέμμα της με τη βοήθεια του Codie Vahshlotz και του Carlin Dunne, ο οποίος έχει συνεργαστεί πολλές φορές με την εταιρεία και έχει σπάσει το ρεκόρ μαζί της, στη σέλα του Multistrada.
Απ΄την αντίπερα όχθη η ΚΤΜ, είχε για αναβάτες τον Rennie Scaysbrook, συντάκτη του Cycle news με το Super Duke 1290 R, και τον Chris Fillmore που για φέτος επέλεξε να τρέξει στη μεσαία κατηγορία με το Duke 790, έχοντας στόχο να σημειώσει χρόνο κάτω από 10’ με μια μικρότερη μοτοσυκλέτα, κάνοντας το PPIHC του 2018, μια από τις πιο συναρπαστικές και πολλά υποσχόμενες διοργανώσεις.
Οι καιρικές συνθήκες κατά τα δοκιμαστικά της εβδομάδας ήταν ιδανικές, δίνοντας έτσι μια εικόνα για το πού θα κυμανθούν οι χρόνοι. Όμως, μια καταιγίδα τη Παρασκευή, έθεσε αρκετά ερωτηματικά για τον αγώνα της Κυριακής και σε συνδυασμό με τα χιόνια στη κορυφή του βουνού, οι συνθήκες απείχαν πολύ απ’ τις ιδανικές ώστε να επιτευχθεί χρόνος κάτω από 10’. Παρόλα αυτά ο Dunne και o Scaysbrook δεν υπέκυψαν στις καιρικές συνθήκες και έφεραν δυνατά αποτελέσματα.
Με τον Rennie συγκεντρωμένο στον αγώνα και να μην δέχεται την ήττα ως επιλογή, πιέζοντας τους χρόνους συνέχεια, ο Dunne δυσκολεύτηκε πολύ για να τον νικήσει όπως δήλωσε, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν στην καλύτερη φυσική κατάσταση, καθώς είχε κρυώσει και το υψόμετρο χειροτέρευε τη κατάσταση του. Μη έχοντας καλή αίσθηση του μπροστινού τροχού, χάνοντας αρκετές φορές πρόσφυση πριν τη κορυφή του βουνού, ήξερε ότι δεν θα έσπαγε το ρεκόρ και σκοπός ήταν να τερματίσει. Όπως και έγινε, πάνω στο Multistrada 1260, στέφοντάς τον άλλη μια φορά βασιλιά του βουνού. Αυτό απογοήτευσε τον Scaybrook που είχε δώσει το 100%, ο οποίος δήλωσε ότι δυσκολεύτηκε αρκετά να αισθανθεί σίγουρος και άνετα πάνω στη μοτοσυκλέτα του, αφού οι συνθήκες έκαναν το δρόμο αρκετά γλιστερό και το πίσω ελαστικό του πάσχιζε να βρει πρόσφυση.
Ο Chris Fillmore από την άλλη, με το Duke 790 έκανε τον δικό του αγώνα και τερμάτισε πρώτος στη κατηγορία των μεσαίων και τρίτος στη γενική κατάταξη, αποτέλεσμα αξιοσημείωτο. Για μόλις λίγα δευτερόλεπτα δεν κατάφερε να πετύχει τον αρχικό του στόχο, ολοκληρώνοντας τον αγώνα με 10:04.038. Καταφέρνοντας έτσι να έχει το ρεκόρ του γρηγορότερου χρόνου και στις δύο κατηγορίες, μεσαία και μεγάλη.
Τέλος ο Codie Vahsholtz, ομόσταβλος του Dunne, τερμάτισε τέταρτος πίσω από τον Chris Fillmore. Μια ακόμα αξιοσημείωτη αναφορά αξίζει να γίνει στη rookie Lucy Glöckner η οποία τερμάτισε έκτη στη γενική κατάταξη με το BMW S1000R Sport, ερχόμενη από τη Γερμανία, δείχνοντας στα αγόρια του αθλήματος ότι αποτελεί μια σοβαρή απειλή για αυτούς.
Η Kawasaki κατασκευάζει την μεγαλύτερη μονάδα υγροποίησης υδρογόνου - 50 τόνοι την ημέρα!
Μπήκε το τελευταίο σκαλί για την δημιουργία εφοδιαστικής αλυσίδας
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
20/10/2026
Η Kawasaki Heavy Industries, Ltd. ανακοίνωσε την έναρξη κατασκευής μιας μονάδας υγροποίησης υδρογόνου στον τερματικό σταθμό Kawasaki LH2 Terminal πάνω στο τεχνικό νησί του ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού Ogishima, έξω ακριβώς από την ομώνυμη πόλη Kawasaki στην Kanagawa.
Η πόλη Kawasaki είναι η 9η μεγαλύτερη πόλη της Ιαπωνίας, μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Τόκυο, από το κέντρο του οποίου απέχει 30 χιλιόμετρα και ταυτόχρονα είναι μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές πόλεις του κόσμου.
Το νέο εργοστάσιο έχει δυνατότητα υγροποίησης 50 τόνων την ημέρα, που είναι μία σημαντική ποσότητα, συντρίβοντας το ρεκόρ της μεγαλύτερης δυναμικότητας που έχει ανακοινωθεί μέχρι σήμερα στην Ιαπωνία, η οποία φτάνει μόλις τους 15 τόνους ημερησίως. Η ολοκλήρωση του εργοστασίου έχει οριστεί στο τέλη του 2028 όπου αμέσως μετά θα ξεκινήσει μία περίοδος δοκιμών και ελέγχων βάση των οποίων αναμένεται να ξεκινήσει την εμπορική του λειτουργία το αργότερο μέχρι το 2030.
Η Ιαπωνία πιστεύει πολύ στο υδρογόνο ως εναλλακτικό τρόπο μεταφοράς ενέργειας. Με έμφαση στην μεταφορά. Όπως είχα γράψει στο MOTO το 2008, σχεδόν 20 χρόνια πριν, το υδρογόνο μπορεί να γίνει ένα νέο ενεργειακό νόμισμα σε μία κοινωνία που έχει κάνει την μετάβαση από το πετρέλαιο και αυτή την στιγμή, είναι το μόνο που μπορεί να εξασφαλίσει πως οι μοτοσυκλέτες του μέλλοντος θα είναι πολύ κοντά σε αίσθηση με αυτές που χρησιμοποιούμε τώρα. Καθότι το υδρογόνο μπορεί να γίνει εναλλακτικό καύσιμο πέρα από την χρήση του σε κυψέλες.
Η έμπρακτη στήριξη της Ιαπωνίας στο υδρογόνο εντοπίζεται στην ανάπτυξη του NEDO που σημαίνει: Οργανισμός Ανάπτυξης Νέας Ενέργειας και Βιομηχανικής Τεχνολογίας. Ο NEDO έχει ως επίκεντρο την ανάπτυξη εμπορικά εκμεταλλεύσιμης αλυσίδας εφοδιασμού υγροποιημένου υδρογόνου έχοντας ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια τις δοκιμές για να φτάσει σε αυτό το στάδιο απόδοσης. Η εταιρεία που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή του εργοστασίου είναι η JSE (Japan Suiso Energy, Ltd) στην οποία έχει επενδύσει η Kawasaki.
Η υγροποίηση του υδρογόνου είναι ενεργοβόρα και εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία όταν μιλάμε για τόσο μεγάλες ποσότητες. Είναι όμως και η μόνη λύση για την μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων: Όταν το υδρογόνο ψύχεται στους -253°C και υγροποιείται, ο όγκος του συρρικνώνεται περίπου στο 1/800 της αέριας μορφής του. Αυτό είναι ένα τεράστιο κέρδος για την αποθήκευση και μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων σε μεγάλες αποστάσεις. Το πρόβλημα είναι πως χρειάζεται εξίσου πολύπλοκα καράβια.
Για τον περισσότερο κόσμο η Kawasaki είναι ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών, μόνο που αυτό δεν αποτελεί παρά το ελάχιστο, κυριολεκτικά το μικρότερο κομμάτι από τον τεράστιο κύκλο εργασιών του ομίλου. Από τρένα, εμπορικά πλοία, δορυφόρους και πυραύλους, μέχρι ρομπότ για γραμμές παραγωγής άλλων εργοστασίων και εξειδικευμένες εργαλειομηχανές η Kawasaki είναι μία τεράστια εταιρεία. Για αυτό τον λόγο και η Ιαπωνική κυβέρνηση την σταμάτησε από το να αναπτύξει το δικό της αυτοκίνητο πριν από τέσσερις δεκαετίες, δίνοντας το δικαίωμα αυτό στην Yamaha. Είναι όμως άλλο κομμάτι της ιστορίας αυτό. Κρατήστε πως η Kawasaki είναι ο κατάλληλος για να λύσει τα τεράστια προβλήματα που έχει το υδρογόνο, όταν είναι να χρησιμοποιηθεί εμπορικά ως καύσιμο.
Έχοντας λύση την μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων και ενώ είναι κοντά να λύσει οριστικά και την αποθήκευσή τους, η Kawasaki εργάζεται πάνω στον τρόπο χρήσης του υδρογόνου ως καύσιμου σε κινητήρες εσωτερικής καύσης εδώ και πολλά χρόνια, με καλύτερη απόδειξη το παρακάτω video από μία πολύ απαιτητική μοτοσυκλέτα ως προς την τροφοδοσία της που εδώ και τρία χρόνια δοκιμάζεται σε Ευρωπαϊκό έδαφος.
Άρα το μεγαλύτερο αγκάθι στην αλυσίδα: Παραγωγή, Μεταφορά, Αποθήκευση, Πώληση Λιανικής, δεν είναι το τελευταίο στάδιο, αλλά το πρώτο. Και δεν σκοντάφτει στον τρόπο, αλλά στο μέγεθος της παραγωγής.
Για αυτό και η σημερινή της ανακοίνωση επικεντρώνεται στο μεγαλύτερο επίτευγμα μέχρι στιγμής, στον νέο Υγροποιητή. Για να μπορέσει να ανταποκριθεί στην διατήρηση ενός ακραίου κρυογονικού περιβάλλοντος, που απαιτεί η υγροποίηση του υδρογόνου, έχει νέας σχεδίασης εναλλάκτες θερμότητας, στροβίλους εκτόνωσης, πολύπλοκες σωληνώσεις και βαλβίδες, όλα τους βασισμένα σε νέες τεχνολογίες της Kawasaki που μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αλλού.
Δεδομένης της τεράστιας στρατηγικής του σημασίας, ο Υγροποιητής έχει ήδη χαρακτηριστεί ως μία από τις τεχνολογίες-κλειδιά στη Στρατηγική Ανάπτυξης της Ιαπωνίας, με τη μονάδα να υπόσχεται την υψηλότερη απόδοση υγροποίησης παγκοσμίως στην κατηγορία της. Η εθνική στρατηγική της Ιαπωνίας περιλαμβάνει 17 τομείς, η υγροποίηση του υδρογόνου είναι ένας από αυτούς τους τομείς και στο κέντρο της εθνικής αυτής στρατηγικής τοποθετείται το νέο εργοστάσιο της Kawasaki. Αυτό σημαίνει πως ο Όμιλος υποστηρίζεται στο εγχείρημα αυτό από το Ιαπωνικό κράτος.
Η τεχνογνωσία αυτή, μοναδική στον κόσμο δεν προέκυψε χθες. Ήδη από το 2013, η Kawasaki είχε εξελίξει ένα πρωτότυπο του Υγροποιητή βασισμένο σε δικές της, τεχνολογίες που ανέπτυξε εσωτερικά ενώ προχώρησε και στον πρώτο του είδους του που κατασκευάστηκε ποτέ στην Ιαπωνία. Το 2020, η Kawasaki έγινε ο πρώτος Ιάπωνας κατασκευαστής που έβγαλε στην παραγωγή έναν υγροποιητή υδρογόνου, με δυνατότητα 5 τόνων την ημέρα. Οι πέντε τόνοι την ημέρα έμοιαζαν αδύνατο επίτευγμα πριν από το 2010 και πλέον μέσα σε μία εξαετία έχει τον τρόπο να δεκαπλασιάσει αυτή την ποσότητα, ξεκινώντας την κατασκευή της!
Κομμάτι του μυστικού της Kawasaki στην παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων υδρογόνου είναι πως συνδύασε την τεχνογνωσία της στις κρυογονικές εφαρμογές με την τεχνολογία τουμπινών υψηλής ταχύτητας που έχει χτίσει μέσα από την εξέλιξη αεροστροβίλων και κινητήρων jet για αεροσκάφη. Εξαιτίας αυτής της τεχνογνωσίας άλλωστε, κατάφερε να φέρει στην παραγωγή και την μόνη υπερτροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα που υπάρχει αυτή την στιγμή την H2 στις διάφορες εκδόσεις.
Αυτό το τεχνολογικό πάντρεμα είναι πίσω από την εκτόξευση της απόδοσης που με την σειρά της έχει στόχο να ρίξει το κόστος σε όλο το μήκος της αλυσίδας. Το μικρό κόστος παραγωγής είναι ο μόνος τρόπος να πετύχει εμπορικά το υδρογόνο, αφού λύσει όλα τα υπόλοιπα προβλήματα για τα οποία παλεύει.
Το νέο εργοστάσιο σε αυτό αποσκοπεί. Έχοντας το βλέμμα στην παγκόσμια ζήτηση, αλλά και στις παραδόσεις από μεγάλες χώρες παραγωγής όπως η Αυστραλία και η Μέση Ανατολή, η Kawasaki αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο για περαιτέρω αύξηση της κλίμακας στο μέλλον.
Δεν είναι μόνη της σε όλο αυτό, παρότι σηκώνει το κύριο βάρος της εξέλιξης της αλυσίδας παραγωγής, μεταφοράς και αποθήκευσης, η Yamaha στηρίζει έμπρακτα το κομμάτι της εμπορικής εκμετάλλευσης σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, όπως και η Honda. Μόλις ολοκληρωθεί η κατασκευή του εργοστασίου και ξεκινήσει η λειτουργεία του, η περαιτέρω έρευνα και εξέλιξη θα βασιστεί αποκλειστικά στην μείωση του κόστους και στην αξιοπιστία της αποθήκευσης και μεταφοράς.
Τα πράγματα αποκτούν μία άλλη διάσταση, όταν τα δει κανείς από την άλλη μεριά, την μεριά της Πολιτείας, όπου η βοήθεια και η αρωγή στην Kawasaki δεν γίνονται για λόγους γοήτρου αλλά γιατί πάνω στο υδρογόνο βασίζουν μια ουδέτερη από πετρέλαιο κοινωνία, με στόχο να διασφαλίσουν της ενεργειακή ανεξαρτησία της Ιαπωνίας.
