Pikes Peak 2019: Λευκός καπνός στο βουνό για εμφάνιση πρωτότυπου Ducati Streetfighter V4

Πληροφορίες απ' τη λίστα συμμετοχής
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/1/2019

Μπορεί να είναι ακόμη πολύ νωρίς για να αναφερθούμε στο φετινό Pikes Peak καθώς απέχει πέντε μήνες μέχρι να ξεκινήσει ο φετινός, 97ος αγώνας, του ιστορικού θεσμού. Όμως, τόσο για εκείνους που τον παρακολουθούν φανατικά, όσο και για τους ίδιους τους αναβάτες απέχει πολύ λιγότερο καθώς οι διαδικασίες βρίσκονται ένα βήμα πιο κοντά με την ολοκλήρωση των εγγραφών. Η λίστα των αναβατών βρίσκεται ήδη στην επίσημη ιστοσελίδα της διοργάνωσης και παρατηρώντας τη μπορούμε να αντλήσουμε διάφορες πληροφορίες, κυρίως για τους στόχους των αναβατών κι όχι τόσο των εταιριών που πολλοί τείνουν να κάνουν. Κι αυτό δικαιολογείτει σε έναν βαθμό να συμβαίνει, καθώς αγώνες όπως ο Pikes Peak χρησιμοποιούνται συχνά από τους κατασκευαστές ως πεδίο δοκιμών, αλλά και ως σημείο πρώτης εμφάνισης για πρωτότυπες μοτοσυκλέτες ή μοντέλα στο τελευταίο στάδιο πριν την μαζική παραγωγή τους. 
Ανάμεσα στα ονόματα που ξεχωρίζουν στην λίστα, είναι αυτό του Chris Fillmore που είναι ένας απ’ τους πιο αναγνωρισμένους αναβατές του αγώνα, και πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως για το 2019 στοχεύει να στεφθεί βασιλιάς -για ακόμη μία φορά- του βουνού. Το 2017 συμμετείχε στην φημισμένη ανάβαση οδηγώντας το 1290 Super Duke R της KTM, σπάζοντας το ρεκόρ στην Heavyweight κατηγορία, ολοκληρώνοντας τον αγώνα μέσα σε μόλις 09:49,625, ένα ρεκόρ που παραμένει μέχρι και σήμερα ακλόνητο παρά τις προσπάθειες των υπόλοιπων αναβατών και κυρίως του Carlin Dunne. (κεντρική φωτογραφία με Multistrada). Τον επόμενο χρόνο -έχοντας πάντα δίπλα του την KTM- δήλωσε συμμετοχή στην Middleweight με το KTM 790 Duke και γίναμε μάρτυρες της ίδιας ιστορίας, με τον Fillmore να θέτει το νέο γρηγορότερο χρόνο της κατηγορίας στα 10:04,038. Φέτος, στοχεύοντας στην κορυφή δήλωσε συμμετοχή στην Lightweight και θα χρησιμοποιήσει το KTM 450 SX-F Factory Edition και αν καταφέρει να σπάσει το ρεκόρ θα είναι κυρίαρχος και στις τρείς κατηγορίες…

Αυτά είναι τα γεγονότα, γιατί από εδώ και πέρα τα αγγλικά site ξεκίνησαν τις εικασίες με τους υπόλοιπους να μεταφράζουν κατευθείαν, ιδιαίτερα μόλις άκουσαν για νέο streetfighter... διότι αυτή ακριβώς είναι η φήμη, που θέλει την Ducati να παρουσιάζει το Panigale V4 σε Streetfighter έκδοση, στο Pikes Peak. Όλα ξεκίνησαν με την συμμετοχή του Carlin Dunne στην exhibition supersport κατηγορία με μια μοτοσυκλέτα της Ducati που τ’ όνομά της δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη. Έδώ όμως θέλει κανονικά ψυχραιμία, κι όχι βιαστικά συμπεράσματα:

Τις περισσότερες φορές, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι επειδή πολύ απλά δεν έχει αποφασιστεί ακόμη με τι μοτοσυκλέτα θα συμμετέχει ο αγωνιζόμενος, όμως το γεγονός ότι σ’ αυτή την κατηγορία μπορούν να λάβουν μέρος και πρωτότυπες μοτοσυκλέτες ή μοντέλα προπαραγωγής κάνει πολλούς να προβούν σε διάφορες εικασίες με τη φύση του μοντέλου. Παράλληλα το γεγονός πως έμμεσα έχουν αποκλειστεί όλες οι supersport μοτοσυκλέτες απ’ τον αγώνα λόγω του κανονισμού που απαγορεύει μοντέλα παραγωγής με clip-ons να συμμετέχουν, έχει ως αποτέλεσμα να εκμηδενιστεί το σενάριο συμμετοχής του με την Panigale V4. Ο κανονισμός που απαγορεύει τη συμμετοχή μοτοσυκλετών με clip-ons τα τελευταία χρόνια έχει προσθαφαιρεθεί αρκετές φορές και μέχρι το 2012 ήταν σε ισχύ. Το 2014 που ήταν ακόμη εκτός των κανονών, ο Bobby Goodin σκοτώθηκε κατά την ανάβαση του βουνού οδηγώντας την Triumph Daytona 675R, ενώ ένα χρόνο αργότερα την ίδια κατάληξη είχε κι ο Carl Sorensen που συμμετείχε στην open κατηγορία με Ducati 848. Έτσι το 2015 η διοργάνωση αποφάσισε να επαναφέρει τον κανόνα καθώς θεώρησε υπαίτια τη φύση των μοντέλων για το θάνατο των αναβατών, καθώς η ανάβαση δεν γίνεται σε πίστα και υπάρχει περίπτωση να χρειαστούν ακόμη και ελιγμοί για αποφυγή άγριων ζώων, πράγμα που σημαίνει πως τα clip-ons δεν εξυπηρετούν ιδιαίτερα. Η τραγική ειρωνεία θα πούμε εμείς που ξέρουμε την ιστορία, είναι πως ο Goodin είχε καταργήσει τα clip-ons της 675R εγκαθιστώντας κανονικό τιμόνι


Τα πράγματα για τους υπόλοιπους δημοσιογράφους λοιπόν συγχέονται περισσότερο, καθώς στο περιβάλλον των κανονισμών του Pikes Peake τα superbike έχουν κωδικοποιηθεί με τις λέξεις "clip-ons" και ολόσωμα "φαίρινγκ", οπότε μόλις δουν μία συμμετοχή της Ducati που δεν ανακοινώνεται, αμέσως κάνουν την υπόθεση πως πρόκειται για το νέο Streetfigher. Χωρίς όμως χειροπιαστά στοιχεία αλλά βασιζόμενοι μονάχα στην εξίσωση: Ducati με πολλά άλογα-φαίρινγκ+τιμόνι=Streetfighter, πράγμα που αν επιβεβαιωθεί θα είναι πολύ περισσότερο θέμα τύχης και λιγότερο αποτέλεσμα της παραπάνω πράξης. Ο Domenicali απ’ την πλευρά του έχει υποσχεθεί πως κάποια στιγμή θα παρουσιαστεί η Streetfighter έκδοση της Panigale V4 (μιας πραγματικής streetfighter κι όχι σαν αυτή της Officine GP Design που είδαμε πρόσφατα), όμως είναι σχετικά νωρίς για κάτι τέτοιο, έτσι είναι καλό πάντα να κρατάμε μικρό καλάθι καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι φήμες οργιάζουν και εν τέλει δεν είναι τίποτα παρά καπνός:

Τα παραδείγματα είναι πολλά όπως χαρακτηριστικά έγινε με την συμμετοχή του Chris Birch –αναβάτη εξέλιξης του KTM 790 Adventure- στο Hellas Rally. Πέρσι, όταν είρθε η ώρα να ανοίξουν οι συμμετοχές δεν είχε ακόμη καταλήξει πιο συγκεκριμένο KTM 1190 Adventure R θα του δώσει το πορτοκαλί αγωνιστικό τμήμα, με αποτέλεσμα να αφήσει την συμμετοχή του ανοικτή, με το πεδίο που αναφέρεται στην μοτοσυκλέτα ανοικτό λέγοντας πως "θα ανακοινωθεί". Αυτό πυροδότησε μία σειρά από εικασίες, με τα αγγλικά site να αναφέρουν πως θα δούμε στην Ελλάδα το νέο 790 Adventure! Μιας και ο Chris Birch ήρθε μερικές ημέρες πριν το παγκοσμίου ενδιαφέροντος Hellas Rally μαζί μας, συμμετέχοντας στο Mega Test του MOTO κάνοντας το αμέσως διεθνές, μας ξεκαθάρισε πως τέτοια περίπτωση δεν υπήρχε ποτέ. Απλά ήταν θέμα διαδικασίας, μην γνωρίζοντας ακριβώς το μοντέλο που θα του έφερναν από την Αυστρία, ο λόγος που άφησε ανοικτή την συμμετοχή του, ξεκινώντας χωρίς δική του υπαιτιότητα τις φήμες ανά τον κόσμο, ένα ακόμη σημείο του πόσο σημαντικό είναι το Hellas Rally. Στο τέλος πράγματι παρουσιάστηκε το 790 για πρώτη φορά σε Rally, και μάλιστα ήταν εκεί και ο Chris, κάνοντας τις Κασσάνδρες να λένε πως "έπεσαν κοντά", μονάχα που αυτό έγινε από τύχη! Αντίστοιχα κι εδώ, είναι βέβαιο πως κάποια στιγμή θα έρθει ένα νέο Streetfighter, αλλά το αν αυτό θα γίνει στο Pikes Peak δεν το ξέρει κανείς πέρα από την Ducati και τον αναβάτη της, κι αν τελικά συμβεί, όπου ακούτε για "επιβεβαίωση" θα πρέπει αυτόματα να το αντικαθιστάτε με την "τύχη"...

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»