Πινακίδες κλασσικών μοτοσυκλετών: Το νέο καθεστώς που έρχεται

Οι πέντε αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/1/2021

Μετά το μπάχαλο που έγινε με τις πινακίδες των ιστορικών οχημάτων και συγκεκριμένα με τους παράλογους περιορισμούς στη δυνατότητα χρήσης από τους ιδιοκτήτες τους, αλλά και με τις επιτροπές που έπρεπε να δημιουργηθούν και ποτέ δεν δημιουργήθηκαν, βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή υπό ένα προσωρινό καθεστώς, το οποίο στην πράξη είναι μια παράταση της παλιάς κατάστασης. Τώρα, η κυβέρνηση αποφάσισε τελικά να βάλει τις βάσεις για ένα νέο πλαίσιο παρουσιάζοντας τις ακόλουθες πέντε προτάσεις της:      

 

 

1. Χαρακτηρισμός ενός οχήματος ως όχημα ιστορικού ενδιαφέροντος

Σχετική βεβαίωση χορηγείται αποκλειστικά από φορείς που υποδεικνύονται ή/και εκπροσωπούν νόμιμα στην Ελλάδα τη Δ.Ο.Α. ή τη Δ.Ο.Μ. ή τη Δ.Ο.Π.Ο. για οχήματα τουλάχιστον 30 ετών. Οι άνω φορείς χορηγούν κάθε 5 χρόνια πιστοποιητικό συμμόρφωσης οχήματος ιστορικού ενδιαφέροντος.

2. Χορήγηση στοιχείων κυκλοφορίας (άδειας και ειδικών πινακίδων) από τις Υπηρεσίες Μεταφορών και Επικοινωνιών των Περιφερειών

Δικαιολογητικά που προσκομίζονται: Βεβαίωση χαρακτηρισμού, Πιστοποιητικό συμμόρφωσης, Τεχνικός έλεγχος οχήματος κάθε έτος. Μετά τη χορήγηση των ειδικών πινακίδων γίνεται υποχρεωτική διαγραφή του οχήματος από το Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Οχημάτων του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και εγγραφή του στο Μητρώο Οχημάτων Ιστορικού Ενδιαφέροντος του Υπουργείου. Καταβάλλεται τέλος έκδοσης αδείας και πινακίδων.

3. Κυκλοφορία οχημάτων ιστορικού ενδιαφέροντος

Κυκλοφορούν με τους όρους και προϋποθέσεις των άρθρων 88 και 90 του Κ.Ο.Κ., ασφαλίζονται υποχρεωτικά και επιτρέπεται να κυκλοφορούν στον μικρό δακτύλιο. Καταβάλλονται Τέλη Κυκλοφορίας, με εξαίρεση τα οχήματα άνω των 45 ετών.

4. Πρόστιμα και κυρώσεις

Για παραβάσεις του ΚΟΚ επιβάλλονται οι προβλεπόμενες από τον ΚΟΚ κυρώσεις, ενώ για παραβάσεις του παρόντος νόμου επιβάλλεται διοικητικό πρόστιμο 500 - 5.000 ευρώ στους Φορείς (εκπρόσωποι ή υποδεικνυόμενοι από ΔΟΑ, ΔΟΜ, ΔΟΠΟ) και στους ιδιοκτήτες των οχημάτων και αφαίρεση των στοιχείων κυκλοφορίας για 6 μήνες.

5. Μεταβατικό στάδιο έως την εφαρμογή του νέου πλαισίου

Όσα οχήματα έχουν χαρακτηριστεί και πληρούν τις προϋποθέσεις του νέου πλαισίου, διατηρούν τον χαρακτηρισμό τους, εφόσον είναι 30 ετών την ημερομηνία αίτησης χορήγησης στοιχείων κυκλοφορίας. Όσα ιστορικά οχήματα δεν έχουν λάβει στοιχεία κυκλοφορίας 18 μήνες μετά τη δημοσίευση του νόμου, απαγορεύεται να κυκλοφορούν.

 

 

Όπως βλέπουμε, το νέο πλαίσιο διαχωρίζει σε δύο ηλικιακές κατηγορίες τα οχήματα 30-45 ετών και πάνω από 45, με τα δεύτερα να απαλλάσσονται από τα τέλη κυκλοφορίας.

Επίσης, μένουν πολλές λεπτομέρειες προς διευκρίνιση διότι ηυποχρεωτική διαγραφή του οχήματος από το Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Οχημάτων του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών” δεν είναι σαφές τί επιπτώσεις θα έχει στο μέλλον για τους ιδιοκτήτες στον τομέα τις μεταπώλησης και της χρήσης του οχήματός τους (π.χ. οδήγηση σε εκδηλώσεις άλλων χωρών, ασφάλισης, δυνατότητα απόκτησης ξανά συμβατικών πινακίδων κυκλοφορίας κ.τ.λ.). Ελπίζουμε όλα αυτά τα μικρά αλλά ουσιαστικά θέματα να έχουν απαντηθεί πριν πάει το νομοσχέδιο στην βουλή.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες