Πλήρης επιβεβαίωση MOTO για επιστροφή παραγωγής της Triumph στην Αγγλία

Το είχαμε ανακοινώσει πρώτοι τον Δεκέμβριο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/3/2022

Άγγλοι δημοσιογράφοι επιβεβαιώνουν σήμερα αυτό που πρώτο το MOTO είχε ανακοινώσει τον περασμένο Δεκέμβριο!

Η Triumph έχει ήδη κάνει όλα τα βήματα για να επιστρέψει μέρος της παραγωγή της πίσω στην Αγγλία αλλά μόνο με την μέθοδο CKD (Complete Knock Down) που σημαίνει πως αυτή την στιγμή κάνουν μόνο συναρμολόγηση του κιτ που έρχεται από τα τρία διαφορετικά εργοστάσια που διατηρούν στην Ταϊλάνδη.

Η πληροφορία αυτή με όλες τις επιπλέον λεπτομέρειες ήρθε απευθείας στο ΜΟΤΟ από ανθρώπους της εταιρείας κατά την παρουσίαση του Tiger Sport 660 και αποτελούσε μέρος του ρεπορτάζ από την κάλυψη των ημερών αυτών. Μία παρουσίαση που παρακολούθησαν πολλοί δημοσιογράφοι, κι αρκετοί Έλληνες, αλλά μόνο το ΜΟΤΟ επέστρεψε με δύο μεγάλες αποκλειστικότητες από την Πορτογαλία, κάνοντας πραγματικό ρεπορτάζ. Οι αναγνώστες λοιπόν θα διαβάσουν αυτές τις ημέρες, όσο θα αρχίσουν οι αναδημοσιεύσεις από τα αγγλικά site, μία πληροφορία που είχαμε μεταδώσει πριν από δύο μήνες. Ωστόσο υπάρχουν κι άλλες σημαντικές λεπτομέρειες πίσω από την κίνηση αυτή, όπως επίσης και ενδιαφέρουσες εξηγήσεις για τον λόγο που πραγματοποιούν μία τέτοια κίνηση.

Καταρχάς η Triumph ποτέ δεν διέκοψε ολοκληρωτικά την παραγωγή στο Hinckley, καθώς όλα τα μοντέλα της σειράς TFC (Triumph Factory Custom) δεν σταμάτησαν ποτέ να βγαίνουν από εκεί. Ωστόσο μόλις τον Φεβρουάριο του 2020 η Triumph είχε ανακοινώσει ένα μεγαλόπνοο σχέδιο ανάπτυξης, κομμάτι του οποίου ήταν να σταματήσει την παραγωγή όλων των μοτοσυκλετών στην Αγγλία εκτός των TFC. Εκείνη την περίοδο σχεδόν το 90% της παραγωγής της βρισκόταν ήδη στην Ταϊλάνδη και στόχος ήταν μέχρι τέλος του 2020 οι τελευταίες από τις 6.500 μοτοσυκλέτες που παράγονταν στο Hickley να φύγουν κι αυτές για την Ασία.

Στο αρχικό ρεπορτάζ που μπορείτε να διαβάσετε εδώ, υπάρχει και το σκεπτικό πίσω από την κίνηση αυτή της Triumph, που δεν είναι απλά οικονομικό καθώς συνοδευόταν από περισσότερες επενδύσεις αλλά στο R&D αυτή την φορά.

Ωστόσο η έκρηξη στο κόστος μεταφορών και πρώτων υλών, που πάλι στο ΜΟΤΟ είχαμε προειδοποιήσει από πέρσι πως θα φέρει φέτος αυξήσεις για όλους τους κατασκευαστές, και σε συνδυασμό με το Brexit οδήγησαν την Triumph να επανασχεδιάσει τα πλάνα της.

Ταυτόχρονα η Αγγλία έχει βελτιώσει τις διαδικασίες για εισαγωγή CKD όπως και την φορολογία μιας και δεν δεσμεύεται πλέον από κανέναν καθιστώντας μία τέτοια κίνηση πολλαπλάσια συμφέρουσα από πριν. Οι περιορισμοί, λόγο Brexit, που υπάρχουν τώρα στις εξαγωγές προς Ευρωπαϊκές χώρες -και όσο ήταν μέλος της ΕΕ δεν είχε η Triumph- είναι και πάλι λιγότεροι συγκριτικά με εισαγωγή από άλλες τρίτες χώρες όπως η Ταϊλάνδη, χάρη στην συμφωνία που έχει η Αγγλία με την ΕΕ για ορισμένες διευκολύνσεις. Αυτοί είναι οι τρεις βασικοί λόγοι που η Triumph αποφάσισε να επιστρέψει την παραγωγή της στην Αγγλία, έστω και ως απλή συναρμολόγηση.

Είναι το πρώτο βήμα με στόχο να παράγουν περίπου 20.000 μοτοσυκλέτες και το δεύτερο είναι ακόμη πιο σημαντικό. Σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες του ΜΟΤΟ θα αρχίσουν σιγά – σιγά να βρίσκουν προμηθευτές και στην Αγγλία για ορισμένα εξαρτήματα, προχωρώντας έτσι σε κανονική επιστροφή της παραγωγής, έστω και κατά ένα μέρος, πίσω στην Αγγλία. Στο μεταξύ είναι κοινώς αποδεκτό πως το επίπεδο κατασκευής στην Ταϊλάνδη είναι ιδιαίτερα υψηλό για όλους τους κατασκευαστές που δραστηριοποιούνται εκεί, σε σημείο που το συγκρίνουν με την Ιαπωνία, ενώ η Triumph συγκεκριμένα είχε ήδη ξεχωρίσει για την ποιότητα κατασκευής σε όλα τα μοντέλα που ερχόντουσαν από εκεί.

Μένει να δούμε πως θα εξελιχθεί και η νέα αυτή περίοδος επιστροφής στα πάτρια εδάφη.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.