Πλήρης επιβεβαίωση MOTO για επιστροφή παραγωγής της Triumph στην Αγγλία

Το είχαμε ανακοινώσει πρώτοι τον Δεκέμβριο!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/3/2022

Άγγλοι δημοσιογράφοι επιβεβαιώνουν σήμερα αυτό που πρώτο το MOTO είχε ανακοινώσει τον περασμένο Δεκέμβριο!

Η Triumph έχει ήδη κάνει όλα τα βήματα για να επιστρέψει μέρος της παραγωγή της πίσω στην Αγγλία αλλά μόνο με την μέθοδο CKD (Complete Knock Down) που σημαίνει πως αυτή την στιγμή κάνουν μόνο συναρμολόγηση του κιτ που έρχεται από τα τρία διαφορετικά εργοστάσια που διατηρούν στην Ταϊλάνδη.

Η πληροφορία αυτή με όλες τις επιπλέον λεπτομέρειες ήρθε απευθείας στο ΜΟΤΟ από ανθρώπους της εταιρείας κατά την παρουσίαση του Tiger Sport 660 και αποτελούσε μέρος του ρεπορτάζ από την κάλυψη των ημερών αυτών. Μία παρουσίαση που παρακολούθησαν πολλοί δημοσιογράφοι, κι αρκετοί Έλληνες, αλλά μόνο το ΜΟΤΟ επέστρεψε με δύο μεγάλες αποκλειστικότητες από την Πορτογαλία, κάνοντας πραγματικό ρεπορτάζ. Οι αναγνώστες λοιπόν θα διαβάσουν αυτές τις ημέρες, όσο θα αρχίσουν οι αναδημοσιεύσεις από τα αγγλικά site, μία πληροφορία που είχαμε μεταδώσει πριν από δύο μήνες. Ωστόσο υπάρχουν κι άλλες σημαντικές λεπτομέρειες πίσω από την κίνηση αυτή, όπως επίσης και ενδιαφέρουσες εξηγήσεις για τον λόγο που πραγματοποιούν μία τέτοια κίνηση.

Καταρχάς η Triumph ποτέ δεν διέκοψε ολοκληρωτικά την παραγωγή στο Hinckley, καθώς όλα τα μοντέλα της σειράς TFC (Triumph Factory Custom) δεν σταμάτησαν ποτέ να βγαίνουν από εκεί. Ωστόσο μόλις τον Φεβρουάριο του 2020 η Triumph είχε ανακοινώσει ένα μεγαλόπνοο σχέδιο ανάπτυξης, κομμάτι του οποίου ήταν να σταματήσει την παραγωγή όλων των μοτοσυκλετών στην Αγγλία εκτός των TFC. Εκείνη την περίοδο σχεδόν το 90% της παραγωγής της βρισκόταν ήδη στην Ταϊλάνδη και στόχος ήταν μέχρι τέλος του 2020 οι τελευταίες από τις 6.500 μοτοσυκλέτες που παράγονταν στο Hickley να φύγουν κι αυτές για την Ασία.

Στο αρχικό ρεπορτάζ που μπορείτε να διαβάσετε εδώ, υπάρχει και το σκεπτικό πίσω από την κίνηση αυτή της Triumph, που δεν είναι απλά οικονομικό καθώς συνοδευόταν από περισσότερες επενδύσεις αλλά στο R&D αυτή την φορά.

Ωστόσο η έκρηξη στο κόστος μεταφορών και πρώτων υλών, που πάλι στο ΜΟΤΟ είχαμε προειδοποιήσει από πέρσι πως θα φέρει φέτος αυξήσεις για όλους τους κατασκευαστές, και σε συνδυασμό με το Brexit οδήγησαν την Triumph να επανασχεδιάσει τα πλάνα της.

Ταυτόχρονα η Αγγλία έχει βελτιώσει τις διαδικασίες για εισαγωγή CKD όπως και την φορολογία μιας και δεν δεσμεύεται πλέον από κανέναν καθιστώντας μία τέτοια κίνηση πολλαπλάσια συμφέρουσα από πριν. Οι περιορισμοί, λόγο Brexit, που υπάρχουν τώρα στις εξαγωγές προς Ευρωπαϊκές χώρες -και όσο ήταν μέλος της ΕΕ δεν είχε η Triumph- είναι και πάλι λιγότεροι συγκριτικά με εισαγωγή από άλλες τρίτες χώρες όπως η Ταϊλάνδη, χάρη στην συμφωνία που έχει η Αγγλία με την ΕΕ για ορισμένες διευκολύνσεις. Αυτοί είναι οι τρεις βασικοί λόγοι που η Triumph αποφάσισε να επιστρέψει την παραγωγή της στην Αγγλία, έστω και ως απλή συναρμολόγηση.

Είναι το πρώτο βήμα με στόχο να παράγουν περίπου 20.000 μοτοσυκλέτες και το δεύτερο είναι ακόμη πιο σημαντικό. Σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες του ΜΟΤΟ θα αρχίσουν σιγά – σιγά να βρίσκουν προμηθευτές και στην Αγγλία για ορισμένα εξαρτήματα, προχωρώντας έτσι σε κανονική επιστροφή της παραγωγής, έστω και κατά ένα μέρος, πίσω στην Αγγλία. Στο μεταξύ είναι κοινώς αποδεκτό πως το επίπεδο κατασκευής στην Ταϊλάνδη είναι ιδιαίτερα υψηλό για όλους τους κατασκευαστές που δραστηριοποιούνται εκεί, σε σημείο που το συγκρίνουν με την Ιαπωνία, ενώ η Triumph συγκεκριμένα είχε ήδη ξεχωρίσει για την ποιότητα κατασκευής σε όλα τα μοντέλα που ερχόντουσαν από εκεί.

Μένει να δούμε πως θα εξελιχθεί και η νέα αυτή περίοδος επιστροφής στα πάτρια εδάφη.

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.