Ποιος ήταν ο Daniel Hegarty, που σκοτώθηκε στο Macau

Μακάρι η τελευταία απώλεια στους αγώνες δρόμου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/11/2017

Ο 31 ετών Daniel από το Nottingham, έτρεχε στο Macau για δεύτερη φορά και αποτελεί την 16η απώλεια στον αγώνα της Κίνας που διεξάγεται από το 1954, (1967 για μοτοσυκλέτες) στο θέρετρο του τζόγου και της νυκτερινής ζωής. Η σύντροφος του Daniel δήλωσε πως έχασε τον «έρωτα της ζωής της» και θα χρειαστεί αρκετός χρόνος έως ότου καταφέρει να συνειδητοποιήσει αυτή την απώλεια, ενώ λυπητερή είναι η συνέντευξη του ίδιου του Daniel πριν από ένα χρόνο. Εκεί αναφέρει χαρακτηριστικά, την μεγάλη ανησυχία που είχε η οικογένειά του για την συμμετοχή του στους αγώνες δρόμου και κυρίως ο εννέα ετών, τότε, πρώτος του γιος, που είχε αρχίζει να παρακολουθεί video στο youtube με ατυχήματα στο Isle of Man και ζητούσε με τον πατέρα του να αποσυρθεί από τους αγώνες. Εξαιτίας κι αυτού του δεσμού, ο Daniel είχε ξεκινήσει μία μη κερδοσκοπική προσπάθεια για να προσελκύσει νεότερους αναβάτες στους αγώνες κερδίζοντας την αναγνώριση στην κοινότητα των αγώνων δρόμου. Χαρακτηριστική είναι επίσης η δήλωση ενός οικογενειακού φίλου για το κακό προαίσθημα που είχε από την πρώτη στιγμή που ο Daniel αποχώρησε για τον αγώνα.

Ο Daniel Hegarty αγωνιζόταν στο Isle of Man από το 2011 και το δυστύχημά του στο Macau είναι το πρώτο από το 2012, όταν σκοτώθηκε ο Πορτογάλλος Luis Carreira. Στο video με την στιγμή του δυστυχήματος φαίνεται πως ο Daniel χάνει τον έλεγχο κατά την προσέγγιση πριν από μία χαρακτηριστική φουρκέτα της πίστας, πράγμα που οδηγεί σε highsiding στην κορυφή της, με τον ίδιο να εκτοξεύεται πάνω από την σέλα και να καταλήγει στις μπαριέρες με το κράνος του να φεύγει από το κεφάλι. Υπέκυψε κατά την μεταφορά του στο νοσοκομείο με τον αγώνα να διακόπτεται αμέσως στο μέσο του, και τον νικητή του αγώνα Glenn Irwin, που είχε καταφέρει στο πρωτάθλημα να κρατήσει πίσω του το φαβορί –από το Isle of Man- Peter Hickman, να δηλώνει πως δεν υπάρχει κανένας πανηγυρισμός και πως αυτό το πόντιουμ είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να έχει κανείς. Η οργανωτική επιτροπή του αγώνα ανακοίνωσε το δυστύχημα και το γεγονός πως έχει επικοινωνήσει με την οικογένεια του Daniel προσφέροντας κάθε δυνατή βοήθεια.

Παράλληλα και ο αγώνας των αυτοκινήτων ακυρώθηκε από μία σφοδρή καραμπόλα που επηρέασε σχεδόν το σύνολο των συμμετεχόντων, ευτυχώς χωρίς θύματα. Ο αγώνας των μοτοσυκλετών επιτράπηκε την τελευταία στιγμή, όταν άρχισε να στεγνώνει η διαδρομή, με την τραγική όμως αυτή κατάληξη.

Ο αγώνας στο Macau, όπως και κάθε άλλος αγώνας αυτού του είδους, διεξάγεται στους δημόσιους δρόμους και πιο συγκεκριμένα αποτελεί τον πιο δύσκολο του είδος του, με ορισμένα τμήματα να είναι τα πιο στενά που υπάρχουν με πλάτος μόλις επτά μέτρων. Ωστόσο η πίστα "Guia", όπως ονομάζεται, έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που την καθιστούν μοναδική του είδους και δικαιολογούν την τεράστια φήμη της. Έχει την μεγαλύτερη ευθεία σε αγώνες δρόμου (για πίστα που διεξάγονται και αγώνες αυτοκινήτων) και την μεγαλύτερη υψομετρική διαφορά, με σχεδόν τριάντα μέτρα να χωρίζουν το χαμηλότερο με το ψηλότερο τμήμα της, καθώς και μία σειρά από τις πιο δύσκολες φουρκέτες. Η διαδρομή είναι τόσο χαρακτηριστική που δεν έχει αλλάξει καθόλου από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της, παραμένοντας ίδια ακόμα και όταν τα pit άλλαξαν τοποθεσία. Η αρχική χάραξη της διαδρομής βασίστηκε σε ένα παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού που εξελίχθηκε σε αγώνα και τελικά καθιερώθηκε. Οι αγώνες μοτοσυκλετών ξεκίνησαν να διεξάγονται αρκετά πιο αργά, το 1967.

 

 

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.