Επέμβαση στην κλείδα (ξανά) και αποχή από τους αγώνες
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
29/10/2024
Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το χειρουργείο που έκανε ο Pol Tarres ξανά στον ώμο του, όπως αυτό που είχε κάνει το 2022, λόγω της κάκωσης που είχε προκληθεί στην ακρωμιοκλειδική άρθρωση.
Ο αναβάτης trial και hard enduro που έγινε ευρύτερα γνωστός από τα βίντεο του στο διαδίκτυο, κάνοντας τρελά πράγματα πάνω στη σέλα μιας Yamaha Tenere 700, βρέθηκε για άλλη μια φορά στο τραπέζι του χειρουργείου με στόχο την οριστική πλέον αποκατάστασή του.
Το 2022 μετά από μια πτώση που είχε σε αγώνα του Red Bull Maniacs τραυματίστηκε σοβαρά στον ώμο και ενώ ήταν τρίτος της Bronze κατηγορίας δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την προσπάθεια του, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια που κατέβαλε. Έπειτα ακολούθησε χειρουργείο καθώς είχε κόψει τους συνδέσμους του αριστερού του ώμου και είχε σπάσει την κλείδα του.
Επιστρέφοντας στο σήμερα ο Tarres δεν διευκρινίζει ακριβώς στο τι τον οδήγησε να κάνει ξανά χειρουργική επέμβαση στο ίδιο σημείο, αλλά άφησε να εννοηθεί ότι το μικρότερο από το ιδανικό διάστημα για την ανάρρωση του από το προηγούμενο χειρουργείο ήταν και εκείνο που τον έστειλε ξανά πίσω στο κρεβάτι του πόνου. Σύμφωνα με τα όσα δημοσίευσε σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Καταλανός ανάρτησε και φωτογραφίες από την αριστερή του κλείδα, όπου τοποθετήθηκε μια σεβαστών διαστάσεων πλάκα και οχτώ συνολικά βίδες ώστε να δέσει το σπασμένο κόκκαλο.
Αν αυτή τη φορά ακολουθήσει όσα του συστήσουν οι γιατροί, ο Tarres θα μείνει τουλάχιστον για ένα μήνα εκτός οποιασδήποτε δράσης ώστε να δώσει στο κόκκαλό του τον ελάχιστο δυνατό χρόνο που απαιτείται για να κολλήσει.
Ο Pol, επισημαίνει ότι όλοι οι αθλητές βρίσκονται κάτω από μια συνεχή πίεση να τα κάνουν όλα τέλεια, αλλά η αποτυχία είναι μέρος του παιχνιδιού και πρέπει να το αποδεχτούνε όλοι. Τονίζει επίσης ότι αυτό που έχει σημασία είναι να σηκώνεσαι γρήγορα όταν πέφτεις, να μαθαίνεις από τα λάθη σου και να επιστρέφεις πιο δυνατός.
Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές
Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
Από τον
Παύλο Καρατζά
15/9/2026
Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.
Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.
Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.
Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.
Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.
Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.
Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.
Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.
Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.