Που και πώς το πάει η Kawasaki με την υβριδική μοτοσυκλέτα – VIDEO

Η απόδοσή της στο δυναμόμετρο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/11/2020

Η Kawasaki μας έδειξε πέρσι στην EICMA πως ετοιμάζει μία μοτοσυκλέτα με υβριδική τεχνολογία και επιβεβαίωσε πρόσφατα πως δεν ήταν πυροτέχνημα αλλά δουλεύει πάνω σε αυτό, δείχνοντας ένα teaser video. Ξεκινά λάθος το video με το φουτουριστικό τετράτροχο που πρώτη φορά είδαμε το 2013 και δεν θα γίνει πραγματικότητα ούτε το 2030, και είναι λάθος γιατί μας μιλά για μία τεχνολογία την οποία έχει σχεδόν έτοιμη, όχι για κάτι θεωρητικό στο μέλλον. Είναι κάτι που μελετά εδώ και είκοσι χρόνια, δεν ξεκίνησε τώρα, αλλά η έλευσή της στην παραγωγή πλησιάζει. Στην πράξη όλα τα πλάνα από το νέο video είναι παλιά, εκτός από το τελευταίο κομμάτι που έχει και μεγάλο ενδιαφέρον, διότι είναι η πρώτη φορά που την ακούμε να δουλεύει στο δυναμόμετρο, όπως επίσης μας δίνει και μία πιο ξεκάθαρη οπτική για το πώς βλέπει το μέλλον της υβριδικής τεχνολογίας στις μοτοσυκλέτες.

Ουσιαστικά επιβεβαιώνει όσα γράφαμε πριν από ένα μήνα με την αποκάλυψη των πατεντών για την μελλοντική μοτοσυκλέτα παραγωγής, και όλα όσα είχαμε πει ακριβώς ένα χρόνο πριν όταν βλέπαμε από κοντά το πρωτότυπο στη EICMA. Αντιμετωπίζει λοιπόν την ύπαρξη του ηλεκτροκινητήρα με τον ίδιο τρόπο που υπάρχει και η υπερτροφοδότηση στην σειρά H2! Μία πρόσθετη δύναμη όταν χρειάζεσαι περισσότερη επιτάχυνση και αντίστοιχα το δυνατό φρενάρισμα να φέρνει και φόρτιση της μπαταρίας μεγαλώνοντας το φρένο του κινητήρα. Το πρόσθετο όφελος είναι ολότελα ηλεκτρική κίνηση με μικρές ταχύτητες κι αυτό στον υπόλοιπο κόσμο να ξέρετε πως είναι μεγάλο όφελος. Διότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, μέχρι και αυτή την στιγμή τουλάχιστον, επιτρέπεται να περάσουν μέσα από πάρκα, ζώνες για ποδήλατα κτλ, που στην Ιταλία για παράδειγμα, σημαίνει μία τεράστια εξοικονόμηση χρόνου. Διότι πηγαίνεις μέσα από τεράστια πάρκα κόβοντας δρόμο κάτω από τα δέντρα αντί για γύρω-γύρω περιμένοντας στα φανάρια μέσα στην κίνηση.

Στο video η Kawasaki φέρνει ένα αντίστοιχο παράδειγμα από το Παρίσι, όπου η EV μοτοσυκλέτα φτάνει στο κέντρο οδηγώντας στους αυτοκινητόδρομους αποκλειστικά με τον κινητήρα εσωτερικής καύσης. Μόλις μπαίνει στο ιστορικό κέντρο, κινείται στους δρόμους μόνο με τον ηλεκτροκινητήρα και φεύγει αργότερα προς μία στριφτερή διαδρομή χρησιμοποιώντας και τους δύο για άμεση επιτάχυνση και περισσότερη δύναμη. Στον αυτοκινητόδρομο δεν χρειάζεσαι την μέγιστη ιπποδύναμη ταξιδεύοντας με σταθερή ταχύτητα, φαντάζεται η Kawasaki, και έτσι μπορείς να χρησιμοποιείς μόνο τον βενζινοκινητήρα κρατώντας και την μπαταρία πλήρως φορτισμένη για μετά. Είναι βέβαια ουτοπικό αυτό το σενάριο διότι οι αυτοκινητόδρομοι του οδηγούν στο Παρίσι έχουν απίστευτη κίνηση και κινείσαι όπως όπως στο Κηφισό, ανάμεσα από σταματημένα αυτοκίνητα. Με τις πρόσφατες συνεργασίες που έχουμε συνάψει στο ΜΟΤΟ, μία από αυτές για την Γαλλία εξάγοντας τις δοκιμές που κάνουμε στην Ελλάδα(!) και παράλληλα συμμετέχοντας σε συγκριτικά εκεί, η εικόνα που έχουμε για τους αυτοκινητόδρομους στο Παρίσι είναι πως είσαι κλείσε-άνοιξε το γκάζι συνέχεια, αλλά ας πάμε παρακάτω στο παράδειγμα της Kawasaki.

Ακούστε την EV μοτοσυκλέτα στο τέλος του Video

Διότι το πραγματικά καλό είναι σε αυτό το σημείο, όπου κινείσαι στο κέντρο μόνο με τον ηλεκτροκινητήρα. Για αυτό και το παράδειγμα του Παρισιού δεν είναι τυχαίο. Διότι το Παρίσι θα είναι το πρώτο ευρωπαϊκό κέντρο πόλης που θα κλειδώσει για οχήματα με κινητήρα εσωτερικής καύσης! Προς το παρόν από το 2024 θα επιτρέπονται μόνο οι Euro4 μοτοσυκλέτες και νεότερες, οπότε ναι, οι λιγοστοί δίχρονοι Γάλλοι δεν θα μπορούν να κάνουν βόλτα κάτω από τον Πύργο του Άιφελ. Είναι άγνωστο πότε θα γίνει το επόμενο βήμα απαγορεύοντας τελείως την πρόσβαση εκτός των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, αλλά σίγουρα έρχεται και ευτυχώς δεν θα είναι σύντομα. Η Kawasaki βλέπει πως οι υβριδικές μοτοσυκλέτες θα είναι η καλύτερη λύση τότε, εξασφαλίζοντας την κίνηση παντού ενώ ταυτόχρονα ο αναβάτης θα επωφελείται από τον συνδυασμό ιπποδύναμης των δύο κινητήρων. Θα έχει βέβαια και το πρόσθετο βάρος μπαταριών και ηλεκτροκινήτρα, κόστος, συντήρηση κτλ για τα οποία όμως δεν μπορεί να γίνει λόγος αυτή την στιγμή. Διότι η τεχνολογία καλπάζει, κυριολεκτικά, και οι ισοδυναμίες αλλάζουν συνέχεια οπότε η EV μοτοσυκλέτα θα πρέπει να κριθεί όταν είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει. Άλλωστε η Kawasaki πρώτη φορά ασχολήθηκε με αυτή την λύση στις αρχές του 2000, δηλαδή είναι κάτι που το βλέπει από την αρχή της ανάπτυξης των μπαταριών και των ηλεκτρικών και στόχος είναι να έχει έτοιμη την μοτοσυκλέτα την στιγμή ακριβώς που η διαθέσιμη τεχνολογία είναι σε στάδιο να υποστηρίξει την χρήση της EV, σε βάρος, αυτονομία, συντήρηση και κόστος.

Αντίστροφα βέβαια, τόσο η BMW Motorrad όσο και η KTM, με την πρώτη να έχει πρόσβαση στον εξαιρετικά ανεπτυγμένο τομέα της αυτοκίνησης, θεωρούν πως οι υβριδικές μοτοσυκλέτες δεν είναι μία καλή λύση. Θέλουν είτε αμιγώς ηλεκτρικές, είτε αμιγώς με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Εμείς πάντως βρίσκουμε πως η λύση της Kawasaki ακούγεται δελεαστική γιατί ξεφεύγει από το «πάρε ένα ηλεκτρικό για την πόλη» και προσανατολίζεται λίγο πιο κοντά στην σπορ οδήγηση, έχοντας ένα κουμπί “Boost” που επιλέγεις με τον αντίχειρα αν θα ακολουθεί το άνοιγμα της γκαζιέρας. Όταν το κάνεις, η ροπή σου θα πολλαπλασιάζεται για τόσο όσο χρειάζεσαι στην έξοδο μίας στροφής σε στριφτερό δρόμο, μερικά δευτερόλεπτα την φορά δηλαδή, περίπου όσο θα κράταγες και το γκάζι ανοικτό μέχρι να το κόψεις για την επόμενη στροφή. Αλλιώς η λειτουργεία “Boost” ακυρώνεται την στιγμή που θα χρησιμοποιήσεις τα φρένα.

Η Kawasaki προσανατολίζεται να έχει διάφορες καταστάσεις λειτουργίας η μοτοσυκλέτα, όπως τις ξέρουμε, Touring, Sport, Rain κτλ και κάθε μία από αυτές να μπορεί επίσης να επιλέξει αν θα είναι Economy ή Sport με τον ηλεκτροκινητήρα να αναλαμβάνει τον αντίστοιχο ρόλο. Με το τελευταίο teaser video ξέρουμε πως όλα αυτά τα εννοεί και στην πράξη. Βέβαιο θα πρέπει να θεωρείται επίσης από εδώ και πέρα, πως θα βγάλει τελικά στην παραγωγή μία υβριδική μοτοσυκλέτα, αλλά καθόλου βέβαιο δεν είναι το «πότε». Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να την οδηγήσουμε πριν την απορρίψουμε, διότι τίποτα δεν είναι σίγουρο…

Ετικέτες

Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.