Πρόβλημα με τις αγωνιστικές προδιαγραφές FIM για κράνη

Με μαύρο κράνος χωρίς λογότυπα ο Nicolo Bulega στις ελεύθερες δοκιμές του Phillip Island, ενδεχόμενο πρόβλημα και με άλλους αναβάτες WSBK και MotoGP
nicolo bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/2/2026

Όσοι πρόσεξαν το κράνος του Bulega στις δοκιμές της Παρασκευής 20/2 ενόψει του πρώτου αγώνα WSBK 2026 στην Αυστραλία θα πρέπει να απόρησαν με την απουσία λογότυπου κατασκευαστή από αυτό, καθώς και την πλήρη έλλειψη γραφικών.

Ο Ιταλός αγωνίστηκε με άλλο κράνος από το ΚΥΤ KX-1 Race GP που κανονικά φορά και το πρόβλημα δεν ήταν ούτε δικό του, ούτε του κατασκευαστή του κράνους.

Φέτος τίθενται σε ισχύ οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές της FIM, FRHPhe-02, για τα κράνη που χρησιμοποιούνται στα πρωταθλήματα που γίνονται υπό την αιγίδα της, ωστόσο προκύπτουν καθυστερήσεις στη διαδικασία πιστοποίησής τους.

Πηγή του ζητήματος είναι το γεγονός πως υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο που μπορεί να κάνει τα απαραίτητα τεστ και να εκδώσει το πιστοποιητικό συμμόρφωσης του κράνους, το Impact Laboratory που εδρεύει στην πίστα Motorland Aragon στην Ισπανία. Και φέτος έχει πέσει πολλή δουλειά, καθώς όλα τα μοντέλα κρανών που φοριούνται σε αγώνες FIM – ασφάλτινους και off-road - πρέπει να περάσουν από εκεί για να περάσουν τις απαραίτητες δοκιμές και να πιστοποιηθούν.

Αυτό σημαίνει μια μεγάλη σειρά τεστ για κάθε κράνος, αλλά και για κάθε μέγεθος κελύφους στο ίδιο μοντέλο κράνους, κάτι που συνήθως περιλαμβάνει τρεις διαστάσεις (Small-Medium-Large). Οι δε δοκιμασίες που περιλαμβάνει η πιστοποίηση ξεπερνούν αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ECE) που ήδη κατέχουν όλα αυτά τα κράνη.

nicolo bulega

Κάπως έτσι λοιπόν έχουμε φτάσει προ της έναρξης του WSBK και σε μια εβδομάδα ξεκινά και το MotoGP, την ώρα που εκκρεμούν οι πιστοποιήσεις κατασκευαστών όπως οι ΚΥΤ, Suomy, Nolan και HJC.

Γι’ αυτό ο Bulega συμμετείχε στα FP1 και FP2 με άλλο δανεικό κράνος, γι’ αυτό και αναβάτες όπως οι Pecco Bagnaia (Suomy) και Fabio Quartararo (HJC) είναι στην αναμονή για να διαπιστώσουν αν θα προλάβουν να έχουν τα κράνη τους αυτό το σαββατοκύριακο (21-22/2) στο Buriram Test του MotoGP στην Ταϊλάνδη.

Μαθαίνουμε μάλιστα πως σε κάποιες περιπτώσεις όπως του Bulega, δηλαδή της ΚΥΤ, οι δοκιμές για την πιστοποίηση έχουν ολοκληρωθεί μεν, αλλά εκκρεμεί η σχετική γραφειοκρατία.

Αν λοιπόν δείτε αυτό το σαββατοκύριακο αναβάτες στον αγώνα WSBK του Phillip Island ή στο MotoGP Buriram Test στην Ταϊλάνδη να μη φορούν το κανονικό τους κράνος, θα σημαίνει πως η διαδικασία δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί για τον συγκεκριμένο κατασκευαστή του κράνους – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, πληρώνει όλα τα κόστη των δοκιμών συμμόρφωσης με τις νέες προδιαγραφές.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.