Προεκλογικό VIDEO Γιώργου Βουλγαράκη για τους λόγους να ΜΗΝ φοράς κράνος: Το κατέβασε άμεσα

«Από τα τραγικά που συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα»
Προεκλογικό VIDEO Γιώργου Βουλγαράκη για τους λόγους να ΜΗΝ φοράς κράνος: Το κατέβασε άμεσα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2023

Αυτό είναι και το πρώτο κομμάτι του σχολίου που αφήσαμε στον λογαριασμό του κο Γιώργου Βουλγαράκη στο VIDEO που πλέον δεν υπάρχει: "Πως αυτά είναι τραγικά πράγματα που μπορούν να συμβούν μόνο στην Ελλάδα". Η συνέχεια του σχολίου έλεγε πως μετά τις εκλογές είμαστε διαθέσιμοι να συζητήσουμε τα πραγματικά προβλήματα των αναβατών μοτοσυκλετών στον Δήμο και ενέργειες να πείσουμε τον κόσμο να το φορά δίχως περιστροφές. Εκείνη την ώρα δεν υπήρχαν άλλα σχόλια αλλά υποθέτουμε πως αυτό έγινε γιατί δεν προλάβαιναν να σβήνουν, λίγο αργότερα έφυγε και το video, όχι όμως πριν προλάβουν να το αναρτήσουν στην πλατφόρμα «Χ».

 

 

 

 

Ανεξάρτητα αν ο κος Γιώργος Βουλγαράκης ήθελε να αστειευτεί με την χρήση κράνους λέγοντας μία από τις πιο ανόητες δικαιολογίες που έχουμε καταγράψει στην 40χρονη πορεία μας. Προτρέποντας για την χρήση του, το γεγονός παραμένει πως ένα πολιτικό στέλεχος προέτρεψε τον κόσμο να μην το φορά.

Εκτός από το ίδιο το παράδειγμά του στο video, έκανε τα πράγματα χειρότερα καθώς ανέφερε πως δεν φορά κράνος γιατί δεν προλαβαίνει το βάλε – βγάλε και άφησε σαφές υπονοούμενο πως η απώλεια μαλλιών οφείλεται στη χρήση του κράνους, για αυτό και το κρατά στο χέρι.

Για μία στιγμή νομίσαμε πως είναι 1985 και πρέπει να εξηγήσουμε τα πάντα από την αρχή!

Δεν υπάρχει περίπτωση κάποιος που έχει χρόνο να ανεβάζει video στο Tik Tok, να μην έχει 30 δευτερόλεπτα να βάλει το κράνος και άλλα τόσα για να το βγάλει, όπως επίσης είναι αποδεδειγμένο πως η αλωπεκία δεν συνδέεται με την χρήση του κράνους. Σε κάθε περίπτωση είναι καλύτερο να μην έχεις μαλλιά από το να μην έχεις κεφάλι. Θεωρούμε όμως πως αν αρχίσουμε να απαντάμε με επιχειρήματα είναι χειρότερο. Πάμε σε ένα κανονικό πρόβλημα: Ο Βουλγαράκης δεν το φορά γιατί ξέρει πως δεν θα του δώσουν κλήση ποτέ και ο μέσος "ακράνωτος" αναβάτης στην Αθήνα ξέρει πως κινδυνεύει μία στις τόσες που θα πέσει σε "μπλόκο", "εξόρμηση" και άλλες αρλούμπες της ελληνικής αστυνομίας όταν στέλνει ενημερώσεις για ενέργειες που κάνει. Λες και δεν είναι δουλειά της να ελέγχει τις παρανομίες συνέχεια και όταν το κάνουμε πρέπει να το γιορτάσουμε. Το πρόβλημα λοιπόν είναι πως ο Έλληνας αμέσως μόλις περάσει τα σύνορα θα βάλει το κράνος του, το ίδιο και ο Γιώργος Βουλγαράκης. Γιατί στην Ιταλία δεν πρόκειται να βγεις από το λιμάνι αν δεν το φοράς και το ίδιο ισχύει και στα υπόλοιπα Βαλκάνια. Για την υπόλοιπη Ευρώπη δεν χρειάζεται να συζητήσουμε. Να γιατί λοιπόν δεν χρειάζεται να απαντήσει κανείς σε ανόητες δικαιολογίες, που πλέον τις έχουμε ακούσει όλες, έχουμε ακούσει τα πάντα μέχρι ότι το κεφάλι σκέτο έχει καλύτερη αεροδυναμική. Ο ίδιος που τα λέει αυτά, μόλις πατήσει εκτός Ελλάδας θα το φορέσει κατευθείαν, οπότε ουσιαστικά απαντά στον εαυτό του, για τους λόγους που δεν το κάνει και εδώ. Γιατί πολύ απλά υπάρχει μία αδικαιολόγητη ανομία.

Την ίδια ανομία που απολαμβάνει ένας εκπρόσωπος της πολιτικής που ανεβάζει τέτοιο video και το μόνο πρόβλημα που έχει, είναι τα σχόλια του κόσμου που τον βλέπει…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.