Project Talos - by Alex’s Works

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/4/2015

   Ως σπουδαστής μηχανολογίας στα τελειώματα της σχολής, ήρθε η ώρα να διαλέξω θέμα για πτυχιακή εργασία… Η πτυχιακή που επέλεξα αφορά στην εξ ολοκλήρου κατασκευή μιας αγωνιστικής μοτοσυκλέτας μικρού κυβισμού με κάποια "ιδιαίτερα" χαρακτηριστικά. Στη μοτοσυκλέτα μου έδωσα το όνομα "Talos".

 

   Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για ένα track day bike βασισμένο στο δίχρονο κινητήρα του Yamaha TZR 250 3MA, αυτό με τους ανεστραμμένους κυλίνδρους! Το project Talos χαρακτηρίζεται frameless  καθώς η μόνη σύνδεση του μπροστά συστήματος -τροχού ανάρτησης κλπ- με το πίσω, γίνεται μέσω των κάρτερ του κινητήρα, με πολλά οφέλη, όπως η ακαμψία, το βάρος και η αεροδυναμική!

   Το μπροστινό σύστημα είναι τύπου Ηossack  -ή αλλιώς double wishbone ή duolever- και είναι παρόμοιο με το σύστημα που χρησιμοποίησε ο Jοhn Britten στο Britten V1000 με τη διαφορά όμως ότι το πιρούνι δεν συμπιέζει άμεσα το αμορτισέρ αλλά μέσω μοχλικού, κάτι που μου δίνει τη δυνατότητα να παίξω ανάμεσα σε μια απλή συμπίεση ή σε προοδευτική σκληρότητα ανάλογα με την σχέση μοχλισμού! Επίσης έχω την δυνατότητα να ρυθμίσω την γωνία κάστερ από 21 μέχρι 24 μοίρες. Το αμορτισέρ προέρχεται από παπί της Υamaha και είναι ρυθμιζόμενο μόνο ως προς τη προφόρτιση αλλά στο μέλλον θα αντικατασταθεί από κάτι καλύτερο.

   Στην πίσω ανάρτηση υπάρχει μια full floater στήριξη του αμορτισέρ και η συμπίεσή του γίνεται επίσης μέσω μοχλισμού προοδευτικής σκληρότητας. Το πίσω αμορτισέρ είναι από Yamaha FZR 1000 και είναι της WP, πλήρως ρυθμιζόμενο.

Και στα δύο αμορτισέρ πρόκειται να αντικατασταθούν τα ελατήρια με πιο μαλακά.

   Τα επιμέρους τμήματα της μοτοσυκλέτας είναι κατασκευασμένα από ατσάλινο σωλήνα Mannesmann ενώ όπου ήταν δυνατό έχω χρησιμοποιήσει αλουμίνιο (όπως υποπλαίσιο και μέρη της μπροστινής ανάρτησης). Oι ζάντες προέρχονται από FZR 400 η μπροστά και TDM 900 η πίσω. Θα ήθελα πολύ και ένα αλουμινένιο ψαλίδι αλλά τα μέσα που έχω δεν μου το επιτρέπουν. Tο φέρινγκ, τα φτερά, το ντεπόζιτο, το φιλτροκούτι και τα ram air είναι δικού μου σχεδιασμού και όταν ολοκληρωθούν θα είναι κατασκευασμένα από fiberglass και carbon..

   Συνολικά μέχρι στιγμής το βάρος της ανέρχεται στα 95 κιλά και υπολογίζω πως θα φτάσει τα 105 κιλά στεγνό! To μεταξόνιο βρίσκεται στα 1300mm. Αν όλα παν' καλά μέχρι το καλοκαίρι θα την έχω ολοκληρώσει και έπειτα σειρά έχουν οι δοκιμές στην πίστα! Θα σας κρατάω ενήμερους για όλες τις εξελίξεις.

 

Αλέξανδρος Μαΐδης – Alex’s Works

 

To project Τalos έχει "υιοθετηθεί" από το ΜΟΤΟ – με στόχο να βοηθήσουμε όσο μπορούμε για την ολοκλήρωσή του.

 

 

Ετικέτες

Βρετανία: Δωρεάν μοτοσυκλετιστική εκπαίδευση από την Αστυνομία

Η τροχαία του Hampshire εκπαιδεύει νέους αναβάτες με στόχο την πρόληψη των ατυχημάτων
Smart Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/8/2026

Το πρόγραμμα SmartRide συμπληρώνει όσα δεν διδάσκει η υποχρεωτική, για την απόκτηση άδειας οδήγησης, εκπαίδευση και προσφέρεται δωρεάν, με την Αστυνομία να επενδύει στην επιμόρφωση αντί να περιμένει την παράβαση και τιμωρία.

Στο Hampshire και στο Isle of Wight της Βρετανίας η τοπική Αστυνομία, σε συνεργασία με την Αστυνομική Αρχή της περιοχής, δημιούργησε το SmartRide, ένα δωρεάν πρόγραμμα εκπαίδευσης που απευθύνεται σε νέους και άπειρους αναβάτες, καλύπτοντας γνώσεις και δεξιότητες που δεν περιλαμβάνονται στην βασική υποχρεωτική εκπαίδευση για το δίπλωμα.

Το πρόγραμμα συνδυάζει θεωρητική εκπαίδευση με πρακτική οδήγηση στον δρόμο, υπό την επίβλεψη έμπειρων μοτοσυκλετιστών της Τροχαίας. Η έμφαση δίνεται στην αντίληψη κινδύνου, στη σωστή λήψη αποφάσεων και στην ασφαλή οδήγηση σε πραγματική κυκλοφορία.

Smart Ride

Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στα τέλη Ιουνίου και, σύμφωνα με την Αστυνομία, όλοι οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι αισθάνονται πιο ασφαλείς πλέον στον δρόμο. Όπως ανέφεραν, το πρόγραμμα ήταν εύκολα κατανοητό και τους δίδαξε στοιχεία που δεν είχαν μάθει κατά την απόκτηση του διπλώματος.

Το SmartRide έχει και τη στήριξη της Emma Wilding, η οποία έχασε τον 19χρονο γιο της, σε τροχαίο με μοτοσυκλέτα το 2025. Η ίδια καλεί τους νέους να συμμετάσχουν, τονίζοντας ότι πολλά δυστυχήματα μπορούν να προληφθούν μέσα από καλύτερη εκπαίδευση.

Όπως εξήγησε ο επιθεωρητής Tom Waller της Μονάδας Τροχαίας, η απειρία και οι λανθασμένες αποφάσεις αποτελούν δύο από τις βασικότερες αιτίες σοβαρών τροχαίων με εμπλεκόμενους νέους αναβάτες.

Smart Ride

"Οι αστυνομικοί μας διαθέτουν τεράστια εμπειρία και θέλουν να τη μεταδώσουν στους νέους αναβάτες. Στόχος μας είναι να σώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές."

Από την πλευρά της, η Αστυνομική Επίτροπος Donna Jones υπογράμμισε ότι οι νέοι μοτοσυκλετιστές ανήκουν στις πιο ευάλωτες ομάδες χρηστών του οδικού δικτύου και ότι ακόμη και αν το πρόγραμμα σώσει μία ζωή, θα έχει πετύχει τον σκοπό του.

Δεν είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται μια τέτοια πρωτοβουλία στη Βρετανία. Από το 2024 λειτουργεί και το Project Apex, το οποίο επίσης προσφέρει δωρεάν εκπαίδευση σε αναβάτες 16 έως 19 ετών, περιλαμβάνοντας εκπαίδευση στην αντίληψη κινδύνου, βασική συντήρηση μοτοσυκλέτας, πρώτες βοήθειες και οδήγηση στον δρόμο.

Smart Ride

Η ανάγκη για τέτοιες δράσεις γίνεται ακόμη πιο επιτακτική από τα πρόσφατα στοιχεία του βρετανικού Υπουργείου Μεταφορών. Το 2026 οι θάνατοι μοτοσυκλετιστών αυξήθηκαν κατά 14% σε σχέση με το 2024, φτάνοντας τους 386, ενώ συνολικά 6.096 αναβάτες σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν σοβαρά. Παρότι οι μοτοσυκλέτες αποτελούν περίπου το 1% της κυκλοφορίας, αντιστοιχούν στο 25% των θανάτων από τροχαία.

Η ειρωνεία είναι ότι σε μια εποχή όπου και στην Ελλάδα συζητάμε διαρκώς για την οδική ασφάλεια, η επαφή των περισσότερων χρηστών του δρόμου με την Τροχαία παραμένει σχεδόν αποκλειστικά συνδεδεμένη στην λογική της “μηδενικής ανοχής”, με ελέγχους, πρόστιμα και καταστολή. Εκεί, εν αντιθέσει, βλέπουμε μια Αστυνομία που επενδύει, προσωπικό και χρήματα για να εκπαιδεύσει τους νέους αναβάτες πριν κάνουν το λάθος. Ποιος ξέρει, ίσως να φταίει ότι δεν έχουν Everest ακόμα εκεί…

Η επιβολή του νόμου είναι ένα αναγκαίο κακό. Όμως η πρόληψη σώζει ζωές πολύ πριν χρειαστεί να τιμωρηθεί μια παράβαση. Και το SmartRide δείχνει ότι, όταν η Αστυνομία αντιμετωπίζει τον αναβάτη ως πολίτη που χρειάζεται εκπαίδευση και όχι μόνο ως πιθανό παραβάτη, το αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι πολύ πιο ουσιαστικό.