Προς ολοκλήρωση η νέα πίστα της Ισπανίας στη Σεβίλλη

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

23/8/2024

Η τρίτη μεγαλύτερη πίστα της Ισπανίας μετά από εκείνες της Καταλονίας και της Αραγωνίας οδεύει προς την ολοκλήρωσή της στην Ανδαλουσία.

Η Ισπανία έχει κάνει εθνικό προϊόν τους αγωνιζόμενους που εξάγει σε όλα τα κορυφαία πρωταθλήματα των δύο και τεσσάρων τροχών και σε αυτό, εκτός από το ταλέντο, μάλλον παίζουν ρόλο και οι 17 μεγάλες και οι αναρίθμητες μικρότερες πίστες που έχει στο έδαφός της.

Σε αυτές έρχεται να προστεθεί σύντομα μία ακόμη, αυτή τη φορά στα νοτιοδυτικά της χώρας και συγκεκριμένα στη Σεβίλλη, στην πρωτεύουσα της Ανδαλουσίας, ένα project που έχει χαρακτηριστεί φιλόδοξο από τα ισπανικά μέσα.

Η νέα πίστα απέχει χρονικά μόλις πέντε λεπτά με αυτοκίνητο από το αεροδρόμιο της Σεβίλλης και 15 λεπτά από το κέντρο της πρωτεύουσας, ενώ τα 4.230 μέτρα του συνολικού της μήκους τh φέρνουν στην τρίτη θέση μεταξύ των μεγαλύτερων της χώρας.

Οι εργασίες για την κατασκευή της πίστας ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 2023 έπειτα από μόλις δύο χρόνια γραφειοκρατικών καθυστερήσεων χάρη στην επιμονή των Nono και David Garcia (πατέρας και γιος), στους οποίους "τυγχάνει" να ανήκουν οι πίστες της Αλμερίας και την Ανδαλουσίας. Λίγο μετά από έναν χρόνο οι εργασίες φτάνουν στο τέλος τους.

Η πίστα με την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα χάραξη έχει 16 συνολικά στροφές, με τις 10 να είναι δεξιές, και το μήκος της ευθείας όπου γίνεται η εκκίνηση και ο τερματισμός να βρίσκεται στα 822 μέτρα, ενώ το πλάτος της βρίσκεται σταθερά στα 10-12 μέτρα, κάτι που την κάνει κατάλληλη για μοτοσυκλέτες αλλά και αυτοκίνητα.

Η πίστα έχει παράλληλα τις εγκαταστάσεις που απαιτούνται για τη διεξαγωγή αγώνων και trackday με paddock 30.000 τ.μ., 35 γκαράζ των 100 τ.μ. έκαστο, εστιατόριο 340 τ.μ., δημοσιογραφικά 240 τ.μ., νοσοκομείο και διοικητικά γραφεία, όπως και τριώροφο πύργο ελέγχου.

Αυτή θα είναι η έβδομη ενεργή πίστα της Ανδαλουσίας και η διοργάνωση αγώνων και events που θα φιλοξενήσει στο μέλλον θα ενισχύσουν ακόμη περισσότερο την τοπική οικονομία, ενώ ανάγει την περιοχή σε έναν ακόμη πιο δημοφιλή "τουριστικό" προορισμό για τους λάτρεις των trackdays.

Η πίστα θα εγκαινιαστεί στις αρχές του Σεπτέμβρη, ενώ στα μέσα του μήνα θα φιλοξενήσει και το πρώτα trackdays για μοτοσυκλέτα με το κόστος να βρίσκεται στα 170 ευρώ για το καθένα -χωρίς την ασφάλιση.

Ετικέτες

Σεβίλλη

πίστα

πίστα Σεβίλλης

Ανδαλουσία

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/1/2026

Μία από τις πιο εμβληματικές τετρακύλινδρες μοτοσυκλέτες δρόμου της δεκαετίας του ’70 επιστρέφει στο προσκήνιο, σε κατάσταση που δύσκολα συναντάται.

Η MV Agusta 750S του 1972 που παρουσιάζεται στη δημοπρασία Motorcycles Online του οίκου Bohnams στις 13 με 23 Φεβρουαρίου 2026. Αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα για συλλέκτες. Πρόκειται για μοτοσυκλέτα που ανήκε στον Michel Noël Mavrogordato και παραδόθηκε καινούργια από την αντιπροσωπία του επίσης ιστορικού αγωνιζόμενου, Gus Kuhn, τον άνθρωπο που ταύτισε το όνομα του με την MV Agusta στη Μεγάλη Βρετανία.

Το κοντέρ δείχνει μόλις 477 μίλια, ένδειξη που από μόνη της την κατατάσσει σε σπάνια κατηγορία. Η 750S ήταν η “πολιτική” απόγονος των αγωνιστικών τετρακύλινδρων της MV, με εγκάρσιο τετρακύλινδρο κινητήρα, διπλούς εκκεντροφόρους και πλατίνες, με χαρακτηριστικό ήχο που πέρασε στην ιστορία. Ήταν η μοτοσυκλέτα που έφερε τον αέρα των GP στον δρόμο, σε μια εποχή που η ιταλική εταιρεία κυριαρχούσε στα Grand Prix, συνυφαίνοντας τον θρύλο της με τον, κατά πολλούς σπουδαιότερο αναβάτη αγώνων μοτοσυκλέτας, Giacomo Agostini.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα φέρει αριθμό πλαισίου MV4C752140266 και αριθμό κινητήρα 214-0221*, ενώ συνοδεύεται από όλα τα απαραίτητα έγγραφα βρετανικής ταξινόμησης. Η συνολική του εικόνα παραπέμπει σε μοτοσυκλέτα που διατηρήθηκε περισσότερο ως συλλεκτικό αντικείμενο παρά ως μέσο μετακίνησης, κάτι που εξηγεί και τα ελάχιστα μίλια στο οδόμετρο.

Η εκτίμηση τιμής κυμαίνεται από 30.000 έως 50.000 λίρες (περίπου 35.000 – 58.000 ευρώ), ποσό που αντικατοπτρίζει όχι μόνο τη σπανιότητα της 750S, αλλά και την ιστορικότητα και γενική κατάσταση της μοτοσυκλέτας. Για τους λάτρεις της κλασικής ιταλικής σχολής, πρόκειται για μια “ευκαιρία” που δεν βλέπει κανείς συχνά διαθέσιμη.