Προσοχή! Θα έχει αιθανόλη η βενζίνη από το 2019

Από 1 Ιανουαρίου αλλάζει η σύνθεση της βενζίνης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/10/2018

Σύμφωνα με την Κοινοτική Οδηγία 2014/94 που έχει ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία με τον Ν. 4546/2018, άρθρο 29, από την 1η Ιανουαρίου του 2019, η βενζίνη στα ελληνικά πρατήρια θα έχει 1% περιεκτικότητα σε βιοαιθανόλη και από την ίδια ημερομηνία το 2020 θα αυξηθεί στο 3%. Ταυτόχρονα, όλα τα πρατήρια καυσίμων θα πρέπει να έχουν στις αντλίες τους ειδική σήμανση ώστε να γνωρίζει ο καταναλωτής το ποσοστό βιοκαυσίμου (αιθανόλης στην περίπτωση της βενζίνης) που περιέχεται μέσα στο ορυκτό καύσιμο. Τα σήματα αυτά θα είναι ένας κύκλος με κεφαλαίο γράμμα Ε (Ethanol) και δίπλα του έναν αριθμό που θα αφορά το μέγιστο ποσοστό περιεκτικότητας, δηλαδή αν δείτε το σήμα Ε10 σημαίνει πως η βενζίνη περιέχει έως 10%. Τονίζουμε την λέξη “ΕΩΣ” διότι όπως είπαμε η βενζίνη μας θα έχει 1% φέτος και 3% από του χρόνου, όμως στα πρατήρια η αντλία θα έχει το σύμβολο Ε10.

Τι είναι η αιθανόλη  και γιατί την μισούμε;

 

Η αιθανόλη είναι ουσιαστικά το οινόπνευμα.

Παρά το γεγονός ότι δεν μειώνει τις επιδόσεις των κινητήρων (σε μερικές περιπτώσεις τις αυξάνει κιόλας!) δημιουργεί τεράστια προβλήματα στους κινητήρες σε μακροχρόνια χρήση.

Το οινόπνευμα καταστρέφει οτιδήποτε είναι κατασκευασμένο από πλαστικό, όπως πλαστικά ρεζερβουάρ, σωληνάκια καυσίμου, τσιμουχάκια στις αντλίες βενζίνης και γενικά έχει διαβρωτικές ιδιότητες στα συνθετικά υλικά. Στις ΗΠΑ που η περιεκτικότητα της αιθανόλης ξεπερνά το 10% είχαμε μαζικές ανακλήσεις μοτοσυκλετών για αλλαγή ρεζερβουάρ ή τμημάτων τους, όπως τάπες βενζίνης κ.τ.λ. Μάλιστα η Ducati και η KTM σταμάτησαν να βάζουν πλαστικά ρεζερβουάρ στα Monster και στα Duke και τα αντικατέστησαν με μεταλλικά.

 

Γιατί είναι υποχρεωτική η βιοαιθανόλη στα καύσιμα;

 

Η προσθήκη βιοαιθανόλης ξεκίνησε από την Βραζιλία ώστε να μειώσει την ανάγκη της για εισαγωγή ορυκτών καυσίμων, καθώς είχε μεγάλο αντίκτυπο στο ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών της.

Ακολούθησαν οι ΗΠΑ όπου το λόμπυ των παραγωγών καλαμποκιού που είχε χρηματοδοτήσει την προεκλογική εκστρατεία του George Bush Jr ζήτησε ως αντάλλαγμα την προσθήκη αιθανόλης από καλαμπόκι στην βενζίνη. Τότε η βενζίνη με αιθανόλη ονομάστηκε “βιοκαύσιμο” και ανέλαβαν οι οικολογικές ΜΚΟ να το πλασάρουν στην κοινωνία των ΗΠΑ ως “ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΥΣΙΜΟ” κάτι που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια, αφού είναι η βασική αιτία της καταστροφικής για τον πλανήτη μονοκαλλιέργιας.

Στην Ευρώπη, η ιδέα για την προσθήκη αιθανόλης στα καύσιμα προωθήθηκε από την Γερμανία, καθώς είναι η μεγαλύτερη βιομηχανική χώρα της Ε.Ε. και έχει ανάγκη από τεράστιες ποσότητες υγρών καυσίμων. Αυτό την κάνει ιδιαίτερα ευάλωτη στις τιμές των ορυκτών καυσίμων που καθορίζουν οι ΗΠΑ μέσω του ΟΠΕΚ, αλλά και του φυσικού αερίου που καθορίζει η Ρωσία. Έτσι η προσθήκη αιθανόλης μειώνει έως έναν βαθμό την επιρροή των ΗΠΑ και της Ρωσίας στο κόστος ενέργειας που πρέπει να πληρώσει η Γερμανία και κατ’ επέκταση επηρεάζει τις τιμές των προϊόντων που εξάγει. Επίσης, η Γερμανία πουλάει “Οικολογική Τεχνολογία” σε όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. και τζιράρει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ από την διεθνή “Κομπίνα της Οικολογίας”.  

     

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες