Το πρωτότυπο Bi-Turbo 250 V2 της Honda

Μια ιστορία που θυμίζει Suzuki Recursion
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2018

Το Young Machine κατά καιρούς ξεθάβει τεχνολογικούς θησαυρούς από τα μουσεία των ιαπωνικών εργοστασίων, όπως το VT 250 Turbo της Honda με του 53 ίππους και τα 200km/h τελικής ταχύτητας. Η ιστορία του VT 250 Turbo μας ταξιδεύει πίσω στο 1984, όταν οι πρώτες μοτοσυκλέτες Turbo είχαν ήδη μπει σε παραγωγή. Συγκεκριμένα η Honda πουλούσε από το 1981 το CX 500 Turbo, μόνο που το μοντέλο αυτό ήταν για τις αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης και δεν ήταν διαθέσιμο στην ιαπωνική αγορά. Για την Ιαπωνική αγορά (και όχι μόνο για αυτή…) σκέφτηκε να φτιάξει το VT 250 Turbo.

Θυμίζουμε πως στην Ιαπωνία εκείνη την εποχή η νομοθεσία έκανε σχεδόν απαγορευτική την απόκτηση μιας μοτοσυκλέτας άνω των 400cc για τους περισσότερους Ιάπωνες, ενώ υπήρχαν και περιορισμοί στην μέγιστη απόδοση και την τελική ταχύτητα των μοτοσυκλετών. Τα 250 κυβικά έπρεπε να βγάζουν έως 45 ίππους, τα 400 κυβικά έως 53 ίππους και από εκεί και πάνω δεν επιτρεπόταν ιπποδύναμη άνω των 98 ίππων. Επίσης, ανεξαρτήτως κυβισμού, όλες οι μοτοσυκλέτες δεν επιτρεπόταν να ξεπερνούν τα 180km/h τελικής ταχύτητας. Κάποιοι από αυτούς τους νόμους ισχύουν έως σήμερα στην Ιαπωνία.

Με όλους αυτούς τους περιορισμούς πάνω από το κεφάλι της, η Honda πειραματίστηκε με αυτή την Turbo έκδοση του V2 κινητήρα των 250 κυβικών του VT 250. Πρόθεσή της ήταν να το παρουσιάσει ως ανταγωνιστή των τετρακύλινδρων σπορ μοτοσυκλετών των 400cc και γι΄αυτό η ιπποδύναμή του ήταν στους 53 ίππους, όσο δηλαδή και το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο.

 Όμως η τελική του πρωτότυπου δεν περιοριζόταν στα 180km/h και το VT 250 Turbo είχε ταχύμετρο που οι ενδείξεις του έφταναν έως τα 240km/h. Δυστυχώς η Honda δεν κατάφερε να πείσει τις αρμόδιες επιτροπές του ιαπωνικού κράτους πως αυτή η μοτοσυκλέτα ανήκει στην κατηγορία των 400 κυβικών λόγω απόδοσης και όχι στην κατηγορία των 250 κυβικών. Έτσι η ευκαιρία να δούμε σε παραγωγή έναν από τους μικρότερους κινητήρες turbo στην ιστορία, έλαβε άδοξο τέλος για γραφειοκρατικούς λόγους. Αυτή η ιστορία έχει αρκετές ομοιότητες με τον κινητήρα turbo της Suzuki που παρουσίασε πριν τέσσερα χρόνια με το πρωτότυπο Recursion, υποσχέθηκε ότι θα το έχει στην παραγωγή μέσα στο 2018 και τελικά φαίνεται ότι… θα το φάει η μαρμάγκα!

Βενζινάδικα: Αποφεύχθηκε η απεργία, αλλά η τιμή της βενζίνης δεν πρόκειται να πέσει

Από την ομόφωνη απόφαση για κινητοποιήσεις ως την εκεχειρία, ένα τριχίλιαρο voucher δρόμος
fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/3/2026

Αποτράπηκε το ενδεχόμενο γενικής απεργίας των πρατηριούχων καυσίμων μετά τη συνάντηση της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδος (ΟΒΕ) με τον υπουργό Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκο.

Μετά το τέλος της τρίωρης συζήτησης μεταξύ των δύο πλευρών την Πέμπτη 19/3, ο υπουργός κοινοποίησε τα ευχάριστα με μιαν ανακοίνωση που ουσιαστικά αγνοεί όλα τα σημεία και τις προτάσεις που είχαν θίξει οι βενζινοπώλες τις προηγούμενες μέρες, όπως μείωση φόρου και οργανωτικά ζητήματα.

Ούτε κουβέντα για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα, μόνο άφθονες επαναλήψεις περί πάταξης της αισχροκέρδειας και του voucher 3.000 ευρώ που θα λάβουν όσοι πρατηριούχοι δεν έχουν εγκαταστήσει ακόμη σύστημα εισροών-εκροών στα καταστήματά τους.

Από την πλευρά τους οι βενζινοπώλες δείχνουν να έφυγαν από τη συνάντηση έχοντας πειστεί να μην προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις, όπως τουλάχιστον αυτό αντανακλάται στα λεγόμενα των δύο ομοσπονδιών τους, ΟΒΕ και ΠΟΠΕΚ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων – Εμπόρων Καυσίμων).

theodorikakos

Από τη μια πλευρά ο πρόεδρος της ΟΒΕ, Μιχάλης Κιούσης, εκφράζει τη γνώμη πως μετά τη συνάντηση “δεν υπάρχει ενδεχόμενο κινητοποιήσεων”, ενώ ο πρόεδρος της ΠΟΠΕΚ, Θέμης Κιουρτζής, θεωρεί ότι “κάποιες αποφάσεις που πάρθηκαν και εξηγήσεις που έγιναν, είναι σημαντικές”.

Αμφότεροι δηλώνουν πως στη συνέχεια θα ενημερώσουν τα μέλη των ομοσπονδιών τους για να αποφασίσουν για το θέμα των κινητοποιήσεων, ωστόσο από κοινού πιστεύουν πως η κατάσταση έχει αποκλιμακωθεί.

Όσον αφορά τα πρατήρια ωστόσο, τίποτε δεν αλλάζει επί της ουσίας. Από τη μια η τιμή του πετρελαίου συνεχίζει να ανεβαίνει καθημερινά, μαζί με τη λιανική τιμή στην αντλία και αυτό προφανώς δεν πρόκειται να αλλάξει όσο ο Περσικός Κόλπος παραμένει πεδίο μάχης, όπως επίσης δεν κουνιέται από τη θέση του το πλαφόν ως τις 30 Ιουνίου. Όχι τουλάχιστον από κάποια θεσμική πρωτοβουλία, όπως λ.χ. τις πρόσφατες αποφάσεις Αυστρίας, Ιταλίας και πλέον και της Κροατίας να μειώσουν τους δικούς τους φόρους κατανάλωσης ώστε να αποσυμπιεστεί η τιμή των καυσίμων στα πρατήρια.

Εξίσου απογοητευτικώς ασαφή δείχνουν και τα αποτελέσματα της διάσκεψης των 27 ηγετών της Ε.Ε στις Βρυξέλλες χτες (Πέμπτη 19/3), για την οποία ο πρωθυπουργός δήλωσε πως “υπήρξε μια διατύπωση που ανοίγει την πόρτα για περισσότερη ευελιξία στην λήψη μέτρων εθνικών και ευρωπαϊκών. Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις εντός των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της,” συμπληρώνοντας πως δεν είναι ακόμη η ώρα για περισσότερες λεπτομέρειες.

fuel

Ευελιξία μπορεί να βλέπει ο κύριος πρωθυπουργός, μέτρα πάντως δεν βλέπει κανένας Έλληνας πολίτης. Εκτός αν ως προστασία του καταναλωτή από τη ραγδαία άνοδο της τιμής του πετρελαίου στις διεθνείς χρηματαγορές λογίζεται αποκλειστικά και μόνο η “πάταξη της αισχροκέρδειας” στη λιανική.

Δυστυχώς θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε ό,τι μας ζητηθεί για καύσιμα και τα πρατήρια θα πρέπει να περάσουν αυτή τη δύσκολη περίοδο με το πλαφόν που εξήγγειλε η κυβέρνηση στα περιθώρια κέρδους τους χωρίς την παραμικρή αλλαγή.

Αν τώρα με το τριχίλιαρο voucher απομακρύνεται ο κίνδυνος να κλείσουν πρατήρια καυσίμων - όπως είχε σπεύσει τις προηγούμενες μέρες να μας υπενθυμίσει η ΟΒΕ πως είχε γίνει την τελευταία φορά που ο μαύρος χρυσός ενεπλάκη σε ράλι ανόδου τιμών – δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε και οπωσδήποτε το απευχόμαστε.

Πάντως δεν περιμένουμε να πέσει η τιμή της βενζίνης στην αντλία, καθώς το Κράτος θα συνεχίσει να απολαμβάνει αυξημένα έσοδα από μια λιανική τιμή βενζίνης που αποτελείται από 56% φόρους (κατά την ΟΒΕ). Ανεβαίνει η τιμή, αυγατίζουν οι φόροι, οι καταναλωτές να ’ναι καλά να πετούν τα λεφτά τους στο πηγάδι που δεν έχει πάτο.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον τα περί αυστηρών ελέγχων κατά της αισχροκέρδειας, που τόσο περήφανα μηρυκάζει η κυβέρνηση, να συμπεριλάβουν και τα διυλιστήρια, για τα οποία ακούγονται - ανεπιβεβαίωτες - κατηγορίες πως επικαιροποιούν τις τιμές σε καύσιμα που είχαν αγοράσει και πληρώσει προπολεμικώς, με τις τότε πολύ χαμηλότερες τιμές.