QJMOTOR Cappadokia 2025, Μέρος 2ο - Διασχίζοντας τη Μικρά Ασία
Χωρίς προβλήματα τα πρώτα 1.000 χιλιόμετρα του ταξιδιού
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
7/1/2025
Το ταξίδι QJMOTOR Cappadokia 2025, το νέο ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στην Τουρκία με το σκούτερ ATR 125 βρίσκεται σε εξέλιξη με τον Έλληνα ταξιδευτή να έχει ήδη διανύσει 1.000 χλμ.
Το ταξίδι για τον Μητσάκη και το ATR 125, ξεκίνησε μόλις το scooter πάτησε την ιστορική γη της Μικράς Ασίας στο Cesme. Μέχρι στιγμής όλα εξελίσσονται ομαλά με το ATR 125 να έχει διανύσει 1.000 χλμ. περνώντας μέσα από τη Μικρά Ασία, πριν φτάσει στους πανύψηλους κωνικούς μονόλιθους της Καππαδοκίας. Ας δούμε τι έχει να μας πει ο ίδιος ο ταξιδευτής για την μέχρι τώρα εμπειρία του.
"Μόλις το υβριδικό QJMOTOR ATR 125 έβαλε ρόδα στην τιμημένη μικρασιατική γη (Cesme), ξεκίνησε το επιτελικό σχέδιο δράσης του QJMOTOR CAPPADOKIA 2025. Η απόσταση που με χώριζε από τις πέτρινες γειτονιές της Καππαδοκίας ήταν περίπου 1.000 χλμ. (ταξιδεύοντας στη διαδρομή Cesme – Usak – Afyon – Konya – Goreme), απόσταση που υπολόγιζα να καλύψω σε δύο μέρες, με μια ενδιάμεση διανυκτέρευση στην πόλη Afyon. Πάτησα λοιπόν μίζα και το μικρό θηρίο ξεχύθηκε ανατολικά, αποχαιρετώντας το γαλάζιο Αιγαίο…
Οι συνθήκες ταξιδιού καθοδόν για Καππαδοκία; Μέση ωριαία ταχύτητα 80–85 χλμ., κατανάλωση 2,4–2,6 λτ./100 χλμ., εκνευριστικό ψιλόβροχο (την πρώτη μέρα) και χαμηλότατες θερμοκρασίες (από –3 ως 6 βαθμοί Κελσίου)! Βεβαίως και γνώριζα πως ένα ταξίδι στην Καππαδοκία μέσα στο καταχείμωνο ήταν ταξίδι στην… εποχή των παγετώνων! Παρ’ όλα αυτά, αποφάσισα να δοκιμάσω τις αντοχές μου στην "κατάψυξη", έχοντας προετοιμαστεί ψυχολογικά αλλά και ενδυματολογικά…
Κάθε χιλιόμετρο που άφηνα πίσω μου, έμπαινα όλο και πιο βαθιά στην καρδιά της μικρασιατικής γης. Για ακόμα μια φορά οδοιπορούσα σ’ έναν τόπο ευλογημένο που αγαπήθηκε πολύ, τόσο από Έλληνες όσο και Τούρκους. Πάντα νιώθω εδώ ένα σφίξιμο στην καρδιά, μια θλίψη, μια πικρία. Όπως και τώρα…
Αργά το απόγευμα της δεύτερης μέρας του QJMOTOR CAPPADOKIA 2025, το απροβλημάτιστο scooter ATR 125 αντίκριζε τους πανύψηλους κωνικούς μονόλιθους της καππαδοκικής γης. Ναι, το πάθος και η δύναμη της ψυχής είχαν νικήσει το διαβολεμένο κρύο και τη μοναξιά του κράνους…"
Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ
Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
Από τον
Παύλο Καρατζά
24/8/2026
Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.
Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.
Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.
Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.
Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.
Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.
Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.
Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.
Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.
Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.
