Rally Dakar: 10η μέρα – Έχουμε «μαλακώσει» πολύ εδώ μέσα…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/1/2016

Μετά το κόψιμο της δεύτερης ειδικής την 9η μέρα, σε μία από τις πιο δύσκολες διαδρομές εξαιτίας της αφόρητης ζέστης, έρχεται η δήλωση της Laia Sanz να προσθέσει παρασκήνιο και να δώσει τροφή για σχόλια.. Η Laia, που αποδεδειγμένα μπορεί να τα βάλει στα ίσια ακόμα και με αναβάτες στο παγκόσμιο enduro, είπε ότι ο σκοπός του Dakar είναι ο σκληρός αγώνας. Δεν θα πρέπει να χαμηλώνει τον βαθμό δυσκολίας με βάση εκείνους που τρέχουν, αλλά να τον κρατά ακόμη κι αν στο τέλος μείνουν μόνο πενήντα ή και λιγότεροι. «Πήγα να συνεχίσω στην δεύτερη ειδική αλλά με ανάγκασαν να σταματήσω. Αυτό το θεωρώ απαράδεκτο. Μπορεί να μην αρέσει η δήλωσή μου στην οργάνωση, ή και σε άλλους, αλλά αυτό πιστεύω. Το Dakar πρέπει να είναι σκληρό»… Η Laia ήταν επίσης η πρώτη φέτος που έδωσε το παράδειγμα για το ήθος των αγωνιζόμενων, όταν σταμάτησε να βοηθήσει τον Renet.

Το ασθενές φύλο, που στην περίπτωση της Laia Sanz μόνο ασθενές δεν είναι, παραπονιέται ότι το Dakar δεν είναι αρκετά δύσκολο… Μάλιστα, αυτό κι αν πυροδοτεί τα σχόλια!

Πάντως η χθεσινή διακοπή ήταν το μάννα από τον ουρανό για τον Gonçalves που έφτασε στον έλεγχο με την βοήθεια του αναβάτη υποστήριξης - Paolo Ceci. Οι δύο τους τελικά επισκεύασαν την μοτοσυκλέτα του Gonçalves, ενώ η αρχική σκέψη ήταν να βγει από τον αγώνα ο Ceci και ο Gonçalves να πάρει τον κινητήρα του. Το πιστόνι όμως ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτό που πίστευαν, και έτσι δούλεψαν στην συμπίεση και την τρύπα του ψυγείου, που ήταν η αρχική αφορμή, κι έβγαλαν την μοτοσυκλέτα για την 10η μέρα με σκοπό να κάνει μία καλή παρουσία και να την αναλάβουν στο τέλος οι μηχανικοί, αφού θα έχει τελειώσει ο μαραθώνιος.

Θυμίζουμε ότι αυτός ήταν ο 2ος μαραθώνιος του Dakar, και είναι και πάλι τυχερός στην ατυχία του ο Gonçalves, γιατί τώρα επιτρεπόταν οι αναβάτες να επισκευάσουν τις μοτοσυκλέτες. Στον πρώτο οι μοτοσυκλέτες μένουν σε ειδικό χώρο της διοργάνωσης, και δεν τις πειράζει κανείς. Αν το είχε πάθει τότε, θα είχε βγει εκτός αγώνα. Τώρα απλά κινδυνεύει να μην ξανά ανέβει ποτέ στην κορυφή. Ο Gonçalves λέει ότι στην 11η μέρα θα πάρει το αίμα του πίσω, κάνοντας επίθεση με τους μηχανικούς να έχουν επιδιορθώσει την μοτοσυκλέτα του. Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι δύσκολα θα φτάσει την KTM του Price, εκτός κι αν αρχίσουν και εκεί τα μηχανικά προβλήματα ή συναντήσει δυσκολίες προσανατολισμού. Πάντως ο ρυθμός του Price είναι εξαιρετικός και δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.

Όλα αυτά την στιγμή που ο Svitko έκανε τον καλύτερο αγώνα στην καριέρα του στο Dakar, και σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση της γενικής. Ο Σλοβένος βάζει τα γυαλιά σε όλους τους εργοστασιακούς αναβάτες και μάλιστα με σημαντική διαφορά από την Husqvarna του Pablo Quintanilla.

Συνεχίστηκαν και οι ατυχίες της Yamaha, καθώς ο αναβάτης υποστήριξης, ο Ιταλός Botturi εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη και πλέον δεν μπορεί να βοηθήσει τον Rodrigues, την μόνη ευκαιρία της Yamaha για μία καλή εμφάνιση, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα. Ο Botturi αγωνιζόταν παρόλο που είχε τραυματίσει τον καρπό του. Συνολικά, αν προσμετρήσει κανείς τα προβλήματα υγείας των αναβατών της Yamaha, μπορεί να πει ότι έκαναν έναν από τους πιο σκληρούς αγώνες, για να καταφέρουν να παραμείνουν στο Dakar.

 

Η μέρα που τώρα ξεκινά στο Dakar, χαρακτηρίζεται από τις εναλλαγές στο τερέν, που λίγο – πολύ συνυπάρχουν όλα. Ανάμεσα από La Rioja και San Juan, οι αναβάτες θα περάσουν και από την περιοχή με τον καθαρότερο ουρανό των Άνδεων, έναν από τους λόγους που υπάρχουν τόσα τηλεσκόπια στην ευρύτερη περιοχή.

 

 

 
Dakar 2016: resumen motos, etapa 10

#Dakar2016: el eslovaco Štefan Svitko - fanklub volvió a sorprender y ganó hoy la etapa 10. En la general, el australiano Toby Price Racing sigue liderando el pelotón / Stefan Svitko (SVK) won the 10th stage, but Toby Price (AUS) is still the leader. #Dakar

Δημοσιεύτηκε από Deporte Motor στις Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

 

 

Θέση

Αναβάτης

Χώρα

Εταιρία

Χρόνος

Διαφορά

Ποινή

1

PRICE

AUS

KTM

34:49:04

2

SVITKO

SVK

KTM

35:12:16

00:23:12

00:01:00

3

QUINTANILLA

CHL

HUSQVARNA

35:31:53

00:42:49

4

MEO

FRA

KTM

35:33:08

00:44:04

5

BENAVIDES

ARG

HONDA

35:34:14

00:45:10

6

RODRIGUES

PRT

YAMAHA

35:45:21

00:56:17

00:02:00

7

BRABEC

USA

HONDA

36:01:12

01:12:08

8

GONCALVES

PRT

HONDA

36:03:49

01:14:45

00:39:56

9

FARRES GUELL

ESP

KTM

36:04:13

01:15:09

10

VAN BEVEREN

FRA

YAMAHA

36:10:59

01:21:55

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»