Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/1/2016

Καθαρή και άξια νίκη του φετινού Dakar για την KTM, που μονοπώλησε τις πρώτες θέσεις, αν υπολογίσει κανείς τον Svitko, και την Husqvarna! Μπορεί η Honda να προσπάθησε πολύ δυνατά για το καλύτερο, με την εξαντλητική προσπάθεια του Gonçalves αλλά και όλης της ομάδας, για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και τις βλάβες, όμως τελικά ήταν αυτή η πίεση για το καλύτερο αποτέλεσμα που έφερε τον τραυματισμό και την εγκατάλειψη του Gonçalves.

Ο μεγάλος νικητής, ο Αυστραλός Price που έφερε πρώτη φορά την νίκη στην Αυστραλία, του αξίζει δικαιωματικά η κορυφή γιατί στο φετινό Dakar επέδειξε φοβερή συνέπεια, παρόλο τα άπειρα προβλήματα που έφεραν τα πρωτοφανή καιρικά φαινόμενα. Ο Price έκανε ελάχιστα λάθη προσανατολισμού, και κινήθηκε με στρατηγική, που σημαίνει ότι φυλασσόταν στα πιο δύσκολα τμήματα των ειδικών και δεν ρίσκαρε με πτώση. Πέρα από μία μικρή οπισθοχώρηση τις πρώτες μέρες, που άφησε την Honda να περάσει μπροστά, ο Price είχε μονίμως εκπληκτικές εμφανίσεις στον αγώνα, και μέρα με την μέρα έχτιζε τον δρόμο του για την κορυφή.

Αξίζουν συγχαρητήρια και στον Meo, που στην παρθενική του εμφάνιση όχι μόνο σημείωσε νίκες στις ειδικές, πράγμα αναμενόμενο για αναβάτη με το δικό του επίπεδο, αλλά ακολούθησε πιστά και τις οδηγίες της ομάδας, και αυτός μάλιστα είναι ένας μικρός λόγος που δεν ανέβηκε στο βάθρο. Ο Meo έφτασε στην τρίτη θέση της γενικής κατάταξης την 11^η μέρα, και με βάση όσα είδαμε, θα μπορούσε να κρατήσει την θέση αυτή, αν δεν υπήρχε μία σειρά από ατυχίες και συγκυρίες. Επειδή, όπως είναι γνωστό, στο Dakar δεν ξεκινά πρώτος κάθε μέρα αυτός που προηγείται και στην κατάταξη, γιατί δεν θα ήταν δίκαιο να δείχνει συνέχεια ο ίδιος το δρόμο με τις ροδιές του, ο Meo αναγκάστηκε να περιμένει στην εκκίνηση της 12^ης μέρας τον Price. Ο Price είχε περισσότερο από μισή ώρα διαφορά με τον Svitko και ήταν αδύνατο να χάσει δεκαπέντε λεπτά κάθε μέρα για να φτάσει στο σημείο να πέσει στην δεύτερη θέση. Μία ατυχία όμως θα μπορούσε άνετα να εκμηδενίσει την διαφορά, και η εργοστασιακή ομάδα της KTM δεν γινόταν να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο. Ο Meo ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να βοηθήσει άμεσα, ακολουθώντας τον Price, και έτσι αναγκαστικά περίμενε για να βρίσκεται πίσω του, και να προσφέρει βοήθεια, αν αυτή χρειαζόταν…

Ο «σπάνια κάνω λάθος» Toby Price δεν χρειάστηκε τελικά βοήθεια, και ήταν ο Meo που στο τέλος έκανε το λάθος και του στοίχησε το βάθρο. Το σοβαρότερο ήταν μία άσχημη πτώση σ’ ένα χαντάκι που το αντιλήφθηκε τελευταία στιγμή, γιατί όπως είπε δεν υπήρχε σημειωμένο στο road book, έχασε τον έλεγχο και εκτοξεύτηκε από τη μοτοσυκλέτα τραυματίζοντας τον καρπό του. Νωρίτερα όμως είχε χάσει ένα σημείο ελέγχου και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω και να το περάσει, πράγμα που του στοίχησε πάνω από σαράντα λεπτά, και εκείνη την στιγμή ήταν ουσιαστικά εκτός αγώνα.

Σε αυτόν τον αγώνα η πρώτη θέση παίρνει όλη την δόξα, ξεχνώντας ότι κάθε συμμετοχή είναι ένας άθλος και κάθε ένας που τερματίζει είναι κι ένας μικρός πρωταθλητής. Στην δεύτερη θέση ο Σλοβάκος Svitko έκανε φέτος την καλύτερή του εμφάνιση στο Dakar με την υποστήριξη της KTM Σλοβακίας που, ναι, είχαν από κοντά και την εργοστασιακή ομάδα κάποιες φορές, όμως αυτό δεν μειώνει την αξία της προσπάθειάς τους. Στο Dakar κάθε ομάδα προσπαθεί για το δικό της καλό, χωρίς να μπλέκεται πολύ, με τις επιδιώξεις των εργοστασίων. Είχαμε την απορία για το αν θα δώσουν στον Meo οδηγία να αφήσει τον Quintanilla να περάσει ώστε να υπάρχει και Husqvarna στο βάθρο ή θα προσπαθήσουν να το κάνουν όλο KTM, εκμεταλλευόμενοι την απόδοση του Svitko. Μπορεί έτσι να ήρθαν τα πράγματα, αλλά όχι λόγω στρατηγικής, κι αυτό φάνηκε από τις αντιδράσεις της ομάδας, που ήλπιζε να υπάρχουν μόνο KTM στο βάθρο.

Ήταν και θέμα τύχης για την KTM, η κυριαρχία σε όλες τις μεγάλες θέσεις, πλην φυσικά της πρώτης του Price, που του άξιζε χωρίς την παραμικρή αμφιβολία. Αν δεν είχε εγκαταλείψει ο Gonçalves, αν δεν είχαν αρρωστήσει οι αναβάτες της Yamaha, που ξαφνικά στο τέλος πήγαιναν κάθε μέρα και καλύτερα, ή μάλλον πολύ-πολύ καλύτερα κερδίζοντας την 12^η μέρα, τότε στο βάθρο δεν θα υπήρχαν μονάχα οι Αυστριακοί.

Στο φετινό Dakar η ασφάλεια των αναβατών ήταν η μεγαλύτερη προτεραιότητα της οργάνωσης, και γι΄ αυτό ακυρώθηκε η πρώτη ειδική, κι έγιναν πάρα πολλές αλλαγές τις επόμενες μέρες. Μπορεί αυτές οι επιλογές να οδήγησαν πολλούς να παραπονιούνται πως ο αγώνας δεν είναι όσο σκληρός θα έπρεπε, αλλά η αλήθεια είναι ότι η οργάνωση προσπάθησε να κρατήσει τις ισορροπίες. Η Laia Sanz από την άλλη αποπειράθηκε να τις γκρεμίσει, κερδίζοντας ακόμα περισσότερη αξία στα μάτια όλων, όταν δήλωσε ως το Dakar έχει γίνει μαλθακό! Τερμάτισε στην 15^η θέση της γενικής κατάταξης, αποδεικνύοντας ότι είναι στο ίδιο επίπεδο με τους καλύτερους παγκόσμιους, άντρες αναβάτες. Η προσπάθειά της μετρά ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι επέμενε να συνεχίσει την ημέρα που είχε 45^ο Κελσίου και ακυρώσανε την δεύτερη ειδική, αλλά και οδηγώντας τις τελευταίες τρεις μέρες με πυρετό και πρόβλημα στον ώμο. Η Laia έχει σπασμένη κλείδα που συχνά την ταλαιπωρεί και σε μία πτώση έπαθε νέο κάταγμα, ωστόσο τερμάτισε στην 14^η θέση και έχει κάνει όλο τον κόσμο να μιλά για την πιο σκληροτράχηλη γυναίκα!

Μερικές από τις καλύτερες στιγμές του φετινού Dakar!

Το φετινό Dakar, όπως κάθε χρονιά, έχει σε κάθε μία θέση και από μία ξεχωριστή ιστορία να διηγηθεί. Η συμμετοχή σε αυτόν τον αγώνα απαιτεί ένα τεράστιο ποσό, και οι ιδιώτες που παίρνουν μέρος, σπανίως είναι ζάμπλουτοι. Όπως ο Βρετανός Chris Cork, που πούλησε το σπίτι του για να καταφέρει να συμμετάσχει και εγκατέλειψε με δάκρυα στα μάτια, για δεύτερη συνεχή χρονιά…

δείτε την προσπάθεια του Chris Cork

Σε.. «μορφή» του φετινού Dakar εξελίχθηκε και ο Γάλλος Sylvain Espinasse, γιατί αποφάσισε να συμμετάσχει με δίχρονο Husqvarna TE 125 Rally. Ο Espinasse έχει ξανά πάρει μέρος στο Dakar και έχει μία κατασκευαστική εταιρία με προκατασκευασμένα σπίτια για να αντλεί τους απαραίτητους πόρους που απαιτεί το Dakar. Κατάφερε τελικά να τερματίσει με το δίχρονο Husqvarna και να κερδίσει τα στοιχήματα που έπεφταν για το αν θα τα καταφέρει η μοτοσυκλέτα του!

ο Γάλλος Sylvain Espinasse

Συνολικά στο φετινό Dakar είδαν τον τερματισμό στο Rosario 84 μοτοσυκλέτες, 23 quads, 67 αυτοκίνητα και 44 φορτηγά, μετά από διαδρομή 9,500 χιλιομέτρων. Στην εκκίνηση υπήρχαν 358 συμμετοχές και αυτό σημαίνει ένα ποσοστό εγκατάλειψης που αγγίζει το 40%.