Rally Dakar 2016: Ξεκάθαρη νίκη της KTM και απολογισμός του φετινού Dakar!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/1/2016

Καθαρή και άξια νίκη του φετινού Dakar για την KTM, που μονοπώλησε τις πρώτες θέσεις, αν υπολογίσει κανείς τον Svitko, και την Husqvarna! Μπορεί η Honda να προσπάθησε πολύ δυνατά για το καλύτερο, με την εξαντλητική προσπάθεια του Gonçalves αλλά και όλης της ομάδας, για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες και τις βλάβες, όμως τελικά ήταν αυτή η πίεση για το καλύτερο αποτέλεσμα που έφερε τον τραυματισμό και την εγκατάλειψη του Gonçalves.

Ο μεγάλος νικητής, ο Αυστραλός Price που έφερε πρώτη φορά την νίκη στην Αυστραλία, του αξίζει δικαιωματικά η κορυφή γιατί στο φετινό Dakar επέδειξε φοβερή συνέπεια, παρόλο τα άπειρα προβλήματα που έφεραν τα πρωτοφανή καιρικά φαινόμενα. Ο Price έκανε ελάχιστα λάθη προσανατολισμού, και κινήθηκε με στρατηγική, που σημαίνει ότι φυλασσόταν στα πιο δύσκολα τμήματα των ειδικών και δεν ρίσκαρε με πτώση. Πέρα από μία μικρή οπισθοχώρηση τις πρώτες μέρες, που άφησε την Honda να περάσει μπροστά, ο Price είχε μονίμως εκπληκτικές εμφανίσεις στον αγώνα, και μέρα με την μέρα έχτιζε τον δρόμο του για την κορυφή.

Αξίζουν συγχαρητήρια και στον Meo, που στην παρθενική του εμφάνιση όχι μόνο σημείωσε νίκες στις ειδικές, πράγμα αναμενόμενο για αναβάτη με το δικό του επίπεδο, αλλά ακολούθησε πιστά και τις οδηγίες της ομάδας, και αυτός μάλιστα είναι ένας μικρός λόγος που δεν ανέβηκε στο βάθρο. Ο Meo έφτασε στην τρίτη θέση της γενικής κατάταξης την 11^η μέρα, και με βάση όσα είδαμε, θα μπορούσε να κρατήσει την θέση αυτή, αν δεν υπήρχε μία σειρά από ατυχίες και συγκυρίες. Επειδή, όπως είναι γνωστό, στο Dakar δεν ξεκινά πρώτος κάθε μέρα αυτός που προηγείται και στην κατάταξη, γιατί δεν θα ήταν δίκαιο να δείχνει συνέχεια ο ίδιος το δρόμο με τις ροδιές του, ο Meo αναγκάστηκε να περιμένει στην εκκίνηση της 12^ης μέρας τον Price. Ο Price είχε περισσότερο από μισή ώρα διαφορά με τον Svitko και ήταν αδύνατο να χάσει δεκαπέντε λεπτά κάθε μέρα για να φτάσει στο σημείο να πέσει στην δεύτερη θέση. Μία ατυχία όμως θα μπορούσε άνετα να εκμηδενίσει την διαφορά, και η εργοστασιακή ομάδα της KTM δεν γινόταν να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο. Ο Meo ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να βοηθήσει άμεσα, ακολουθώντας τον Price, και έτσι αναγκαστικά περίμενε για να βρίσκεται πίσω του, και να προσφέρει βοήθεια, αν αυτή χρειαζόταν…

Ο «σπάνια κάνω λάθος» Toby Price δεν χρειάστηκε τελικά βοήθεια, και ήταν ο Meo που στο τέλος έκανε το λάθος και του στοίχησε το βάθρο. Το σοβαρότερο ήταν μία άσχημη πτώση σ’ ένα χαντάκι που το αντιλήφθηκε τελευταία στιγμή, γιατί όπως είπε δεν υπήρχε σημειωμένο στο road book, έχασε τον έλεγχο και εκτοξεύτηκε από τη μοτοσυκλέτα τραυματίζοντας τον καρπό του. Νωρίτερα όμως είχε χάσει ένα σημείο ελέγχου και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω και να το περάσει, πράγμα που του στοίχησε πάνω από σαράντα λεπτά, και εκείνη την στιγμή ήταν ουσιαστικά εκτός αγώνα.

Σε αυτόν τον αγώνα η πρώτη θέση παίρνει όλη την δόξα, ξεχνώντας ότι κάθε συμμετοχή είναι ένας άθλος και κάθε ένας που τερματίζει είναι κι ένας μικρός πρωταθλητής. Στην δεύτερη θέση ο Σλοβάκος Svitko έκανε φέτος την καλύτερή του εμφάνιση στο Dakar με την υποστήριξη της KTM Σλοβακίας που, ναι, είχαν από κοντά και την εργοστασιακή ομάδα κάποιες φορές, όμως αυτό δεν μειώνει την αξία της προσπάθειάς τους. Στο Dakar κάθε ομάδα προσπαθεί για το δικό της καλό, χωρίς να μπλέκεται πολύ, με τις επιδιώξεις των εργοστασίων. Είχαμε την απορία για το αν θα δώσουν στον Meo οδηγία να αφήσει τον Quintanilla να περάσει ώστε να υπάρχει και Husqvarna στο βάθρο ή θα προσπαθήσουν να το κάνουν όλο KTM, εκμεταλλευόμενοι την απόδοση του Svitko. Μπορεί έτσι να ήρθαν τα πράγματα, αλλά όχι λόγω στρατηγικής, κι αυτό φάνηκε από τις αντιδράσεις της ομάδας, που ήλπιζε να υπάρχουν μόνο KTM στο βάθρο.

Ήταν και θέμα τύχης για την KTM, η κυριαρχία σε όλες τις μεγάλες θέσεις, πλην φυσικά της πρώτης του Price, που του άξιζε χωρίς την παραμικρή αμφιβολία. Αν δεν είχε εγκαταλείψει ο Gonçalves, αν δεν είχαν αρρωστήσει οι αναβάτες της Yamaha, που ξαφνικά στο τέλος πήγαιναν κάθε μέρα και καλύτερα, ή μάλλον πολύ-πολύ καλύτερα κερδίζοντας την 12^η μέρα, τότε στο βάθρο δεν θα υπήρχαν μονάχα οι Αυστριακοί.

Στο φετινό Dakar η ασφάλεια των αναβατών ήταν η μεγαλύτερη προτεραιότητα της οργάνωσης, και γι΄ αυτό ακυρώθηκε η πρώτη ειδική, κι έγιναν πάρα πολλές αλλαγές τις επόμενες μέρες. Μπορεί αυτές οι επιλογές να οδήγησαν πολλούς να παραπονιούνται πως ο αγώνας δεν είναι όσο σκληρός θα έπρεπε, αλλά η αλήθεια είναι ότι η οργάνωση προσπάθησε να κρατήσει τις ισορροπίες. Η Laia Sanz από την άλλη αποπειράθηκε να τις γκρεμίσει, κερδίζοντας ακόμα περισσότερη αξία στα μάτια όλων, όταν δήλωσε ως το Dakar έχει γίνει μαλθακό! Τερμάτισε στην 15^η θέση της γενικής κατάταξης, αποδεικνύοντας ότι είναι στο ίδιο επίπεδο με τους καλύτερους παγκόσμιους, άντρες αναβάτες. Η προσπάθειά της μετρά ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι επέμενε να συνεχίσει την ημέρα που είχε 45^ο Κελσίου και ακυρώσανε την δεύτερη ειδική, αλλά και οδηγώντας τις τελευταίες τρεις μέρες με πυρετό και πρόβλημα στον ώμο. Η Laia έχει σπασμένη κλείδα που συχνά την ταλαιπωρεί και σε μία πτώση έπαθε νέο κάταγμα, ωστόσο τερμάτισε στην 14^η θέση και έχει κάνει όλο τον κόσμο να μιλά για την πιο σκληροτράχηλη γυναίκα!

Μερικές από τις καλύτερες στιγμές του φετινού Dakar!

Dakar 2016: Best of Bikes / Lo mejor de motos
#Bikes #Motos: Best of #Dakar2016 / Lo mejor del #Dakar
Δημοσιεύτηκε από Deporte Motor στις Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2016

Το φετινό Dakar, όπως κάθε χρονιά, έχει σε κάθε μία θέση και από μία ξεχωριστή ιστορία να διηγηθεί. Η συμμετοχή σε αυτόν τον αγώνα απαιτεί ένα τεράστιο ποσό, και οι ιδιώτες που παίρνουν μέρος, σπανίως είναι ζάμπλουτοι. Όπως ο Βρετανός Chris Cork, που πούλησε το σπίτι του για να καταφέρει να συμμετάσχει και εγκατέλειψε με δάκρυα στα μάτια, για δεύτερη συνεχή χρονιά…

δείτε την προσπάθεια του Chris Cork

My Dakar / 116 - CHRIS CORK (GBR)THIS IS DAKAR: A first person view of what the Dakar really is about. More about Chris at / Una vista en primera persona de lo que realmente es el Dakar. Más sobre Chris en > http://po.st/ChrisCorkInfo#Dakar2016
Δημοσιεύτηκε από Dakar Rally στις Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

Σε.. «μορφή» του φετινού Dakar εξελίχθηκε και ο Γάλλος Sylvain Espinasse, γιατί αποφάσισε να συμμετάσχει με δίχρονο Husqvarna TE 125 Rally. Ο Espinasse έχει ξανά πάρει μέρος στο Dakar και έχει μία κατασκευαστική εταιρία με προκατασκευασμένα σπίτια για να αντλεί τους απαραίτητους πόρους που απαιτεί το Dakar. Κατάφερε τελικά να τερματίσει με το δίχρονο Husqvarna και να κερδίσει τα στοιχήματα που έπεφταν για το αν θα τα καταφέρει η μοτοσυκλέτα του!

ο Γάλλος Sylvain Espinasse

Συνολικά στο φετινό Dakar είδαν τον τερματισμό στο Rosario 84 μοτοσυκλέτες, 23 quads, 67 αυτοκίνητα και 44 φορτηγά, μετά από διαδρομή 9,500 χιλιομέτρων. Στην εκκίνηση υπήρχαν 358 συμμετοχές και αυτό σημαίνει ένα ποσοστό εγκατάλειψης που αγγίζει το 40%.

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	PRICE	AUS	KTM	48:09:15	–	–
2	SVITKO	SVK	KTM	48:48:56	00:39:41	00:01:00
3	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	48:58:03	00:48:48	–
4	BENAVIDES	ARG	HONDA	49:04:02	00:54:47	–
5	RODRIGUES	PRT	YAMAHA	49:04:59	00:55:44	00:05:00
6	VAN BEVEREN	FRA	YAMAHA	49:55:44	01:46:29	–
7	MEO	FRA	KTM	50:06:02	01:56:47	–
8	FARRES GUELL	ESP	KTM	50:10:15	02:01:00	–
9	BRABEC	USA	HONDA	50:20:42	02:11:27	–
10	MONLEON	ESP	KTM	51:37:04	03:27:49	–

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_683

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"

Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/9/2026

Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2

Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.

Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα

Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.

Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.

Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.

Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.

Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.

Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).

Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.

Η περίπτωση του Ai Ogura

Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ιαπωνία απέκτησε έναν ισχυρό τοπικό ήρωα, στα πρότυπα του Takaaki Nakagami, μετά την αποτυχία του Ταϊλανδού Somkiat Chantra να καθιερωθεί σταθερά στη μεγάλη κατηγορία - ο Chantra μετακινήθηκε από τη Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.

Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας

Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.

Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.

Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.

Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.

Carmelo Ezpeleta: "Χρειαζόμαστε ισορροπημένο grid"

Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."

Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία

Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.

Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.

Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.