Rally Dakar: Ημέρα 5η - Η KTM αρχίζει να θυμίζει την πρώτη μέρα!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/1/2016

Η πέμπτη μέρα του Rally Dakar ήταν θριαμβευτική για την KTM που επικράτησε στα δύσκολα ορεινά περάσματα, με τους Toby Price, Stefan Svitko και Matthias Walkner να παίρνουν τις πρώτες θέσεις της ημέρας. Ήταν το δεύτερο μέρος του μαραθώνιου που σημαίνει ότι δεν γινόντουσαν επισκευές στις μοτοσυκλέτες και ένα από τα πιο δύσκολα. Καταρχήν απαιτούσε να διαβάζουν οι αναβάτες τον δρόμο και να προσανατολίζονται, γιατί τις προηγούμενες μέρες είχαν ξεγνοιάσει με αυτό το θέμα. Οι ειδικές πετσοκόβονταν εξαιτίας των καταιγίδων και οι διαδρομές είχαν πολύ καλή σήμανση, αφήνοντας μονάχα τον πρώτο να έχει κάπως πιο δύσκολο έργο - οι υπόλοιποι ήξεραν ακριβώς που θα έπρεπε να πάνε…

Πέρα από αυτό όμως, η μεγάλη διαδρομή της πέμπτης μέρας τους ανέβασε σε μέγιστο υψόμετρο σχεδόν 4.500 μέτρων, ενώ μεγάλο μέρος της ήταν κοντά στα 3.000 μέτρα καταπονώντας τους αναβάτες. Το υψόμετρο επηρέασε ιδιαίτερα τον Goncalves που έχασε πολύ χρόνο όταν μείωσε ρυθμό, ενώ ο Price προσπαθούσε να κρατήσει τακούνι στα ελαστικά και να μην κάνει λάθη. Η στρατηγική του απέδωσε τα μέγιστα και πλέον KTM – Honda είναι πιο κοντά από ποτέ.

Η Yamaha κατάφερε να κάνει την εμφάνισή της στην πρώτη δεκάδα της ημέρας, καθώς ο Rodriques άρχισε να ξεπερνά τον υψηλό πυρετό που είχε αυτές τις ημέρες και παρά το μεγάλο υψόμετρο και τις δυσκολίες που επιφέρει σ΄ έναν ήδη καταπονημένο οργανισμό, κατάφερε μία εκπληκτική παρουσία για τα δεδομένα.

Η Παρασκευή έχει ξεκινήσει για τους αναβάτες με μία ειδική 542 χιλιομέτρων, στο δύσκολο τερέν της Βολιβίας, και αναμένεται να έρθουν μεγάλες ανακατατάξεις στην τελική βαθμολογία. Τα νέα για το Renet, που εγκατάλειψε χθες, είναι πως η κατάστασή του έχει βελτιωθεί, ωστόσο δεν ήταν απλή διάσειση, αλλά κάταγμα κρανίου, με τους γιατρούς να περιμένουν να απορροφηθεί το αιμάτωμα που έχει δημιουργηθεί, για να έχουν πλήρη εικόνα. Ελπίζουμε να είναι και το τελευταίο περιστατικό για τον υπόλοιπο αγώνα…

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	PRICE	AUS	KTM	04:03:44	–	–
2	SVITKO	SVK	KTM	04:06:17	00:02:33	–
3	WALKNER	AUT	KTM	04:06:24	00:02:40	–
4	BARREDA BORT	ESP	HONDA	04:09:41	00:05:57	–
5	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	04:10:35	00:06:51	–
6	JAKES	SVK	KTM	04:11:03	00:07:19	–
7	RODRIGUES	PRT	YAMAHA	04:11:04	00:07:20	–
8	MEO	FRA	KTM	04:11:05	00:07:21	00:05:00
9	PEDRERO GARCIA	ESP	SHERCO TVS	04:11:20	00:07:36	–
10	DUCLOS	FRA	SHERCO TVS	04:12:18	00:08:34	–

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	GONCALVES	PRT	HONDA	14:30:07	–	–
2	SVITKO	SVK	KTM	14:31:52	00:01:45	00:01:00
3	PRICE	AUS	KTM	14:31:54	00:01:47	–
4	BARREDA BORT	ESP	HONDA	14:32:34	00:02:27	00:06:00
5	WALKNER	AUT	KTM	14:33:04	00:02:57	–
6	BENAVIDES	ARG	HONDA	14:36:53	00:06:46	–
7	FARIA	PRT	HUSQVARNA	14:38:20	00:08:13	00:01:00
8	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	14:38:37	00:08:30	00:01:00
9	MEO	FRA	KTM	14:41:56	00:11:49	–
10	DUCLOS	FRA	SHERCO TVS	14:43:46	00:13:39	–

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.