Rally Dakar: Ημέρα 5η - Η KTM αρχίζει να θυμίζει την πρώτη μέρα!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/1/2016

Η πέμπτη μέρα του Rally Dakar ήταν θριαμβευτική για την KTM που επικράτησε στα δύσκολα ορεινά περάσματα, με τους Toby Price, Stefan Svitko και Matthias Walkner να παίρνουν τις πρώτες θέσεις της ημέρας. Ήταν το δεύτερο μέρος του μαραθώνιου που σημαίνει ότι δεν γινόντουσαν επισκευές στις μοτοσυκλέτες και ένα από τα πιο δύσκολα. Καταρχήν απαιτούσε να διαβάζουν οι αναβάτες τον δρόμο και να προσανατολίζονται, γιατί τις προηγούμενες μέρες είχαν ξεγνοιάσει με αυτό το θέμα. Οι ειδικές πετσοκόβονταν εξαιτίας των καταιγίδων και οι διαδρομές είχαν πολύ καλή σήμανση, αφήνοντας μονάχα τον πρώτο να έχει κάπως πιο δύσκολο έργο - οι υπόλοιποι ήξεραν ακριβώς που θα έπρεπε να πάνε…

Πέρα από αυτό όμως, η μεγάλη διαδρομή της πέμπτης μέρας τους ανέβασε σε μέγιστο υψόμετρο σχεδόν 4.500 μέτρων, ενώ μεγάλο μέρος της ήταν κοντά στα 3.000 μέτρα καταπονώντας τους αναβάτες. Το υψόμετρο επηρέασε ιδιαίτερα τον Goncalves που έχασε πολύ χρόνο όταν μείωσε ρυθμό, ενώ ο Price προσπαθούσε να κρατήσει τακούνι στα ελαστικά και να μην κάνει λάθη. Η στρατηγική του απέδωσε τα μέγιστα και πλέον KTM – Honda είναι πιο κοντά από ποτέ.

Η Yamaha κατάφερε να κάνει την εμφάνισή της στην πρώτη δεκάδα της ημέρας, καθώς ο Rodriques άρχισε να ξεπερνά τον υψηλό πυρετό που είχε αυτές τις ημέρες και παρά το μεγάλο υψόμετρο και τις δυσκολίες που επιφέρει σ΄ έναν ήδη καταπονημένο οργανισμό, κατάφερε μία εκπληκτική παρουσία για τα δεδομένα.

Η Παρασκευή έχει ξεκινήσει για τους αναβάτες με μία ειδική 542 χιλιομέτρων, στο δύσκολο τερέν της Βολιβίας, και αναμένεται να έρθουν μεγάλες ανακατατάξεις στην τελική βαθμολογία. Τα νέα για το Renet, που εγκατάλειψε χθες, είναι πως η κατάστασή του έχει βελτιωθεί, ωστόσο δεν ήταν απλή διάσειση, αλλά κάταγμα κρανίου, με τους γιατρούς να περιμένουν να απορροφηθεί το αιμάτωμα που έχει δημιουργηθεί, για να έχουν πλήρη εικόνα. Ελπίζουμε να είναι και το τελευταίο περιστατικό για τον υπόλοιπο αγώνα…

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	PRICE	AUS	KTM	04:03:44	–	–
2	SVITKO	SVK	KTM	04:06:17	00:02:33	–
3	WALKNER	AUT	KTM	04:06:24	00:02:40	–
4	BARREDA BORT	ESP	HONDA	04:09:41	00:05:57	–
5	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	04:10:35	00:06:51	–
6	JAKES	SVK	KTM	04:11:03	00:07:19	–
7	RODRIGUES	PRT	YAMAHA	04:11:04	00:07:20	–
8	MEO	FRA	KTM	04:11:05	00:07:21	00:05:00
9	PEDRERO GARCIA	ESP	SHERCO TVS	04:11:20	00:07:36	–
10	DUCLOS	FRA	SHERCO TVS	04:12:18	00:08:34	–

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	GONCALVES	PRT	HONDA	14:30:07	–	–
2	SVITKO	SVK	KTM	14:31:52	00:01:45	00:01:00
3	PRICE	AUS	KTM	14:31:54	00:01:47	–
4	BARREDA BORT	ESP	HONDA	14:32:34	00:02:27	00:06:00
5	WALKNER	AUT	KTM	14:33:04	00:02:57	–
6	BENAVIDES	ARG	HONDA	14:36:53	00:06:46	–
7	FARIA	PRT	HUSQVARNA	14:38:20	00:08:13	00:01:00
8	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	14:38:37	00:08:30	00:01:00
9	MEO	FRA	KTM	14:41:56	00:11:49	–
10	DUCLOS	FRA	SHERCO TVS	14:43:46	00:13:39	–

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.