Red Bull X-Fighters Athens: Αποκαλύπτεται! - VIDEO από την προπόνηση

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/6/2015

Δέκα ράμπες, χωμάτινες και μη αλλά άπειροι συνδυασμοί, ετοιμάζονται για σήμερα το βράδυ που θα γίνουν οι προκριματικοί, και φυσικά για το μεγάλο σόου, αύριο το βράδυ!

Σήμερα η πύλη στο λατομείο άνοιξε για τους δημοσιογράφους, ώστε να δουν την πίστα και να μιλήσουν με τους αναβάτες. Έτοιμοι οι περισσότεροι, δηλαδή όλοι, εκτός από τον Chris Mayer, τον πιτσιρικά που ειδοποιήθηκε την τελευταία στιγμή να αντικαταστήσει τον Taka Higashino που τραυματίστηκε. Ο Chris έφτασε με μια βαλίτσα που είχε ένα υποπλαίσιο, την σέλα του και μερικά ακόμα ανταλλακτικά, ώστε να τα βάλει σε μια από τις μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης και να αγωνιστεί, ενώ είναι 8 μήνες απροπόνητος. Ωστόσο οι άλλοι αναβάτες τον τοποθετούν στα ανερχόμενα φαβορί, καθώς είναι ταχύτητος και κατέχει μεγάλη ποικιλία από τρικ!

Μονάχα οι πέντε - έξι πρώτοι αναβάτες, έχουν τους μηχανικούς τους, δικές τους μοτοσυκλέτες και αμείβονται πολύ καλά για αυτό που κάνουν. Όλοι οι υπόλοιποι, χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης, καθώς δεν γίνεται να ταξιδεύουν αεροπορικώς, συνέχεια, με μια μοτοσυκλέτα στην τσέπη. Κι όπως ο Chris, αλλάζουν αυτά που χρειάζονται για να έρθει η μοτοσυκλέτα στα μέτρα τους, και αγωνίζονται. Δεν πειράζουν ρυθμίσεις καρμπυρατέρ, ούτε και κάτι άλλο στον κινητήρα. Οι κορυφαίοι έχουν και τα δικά τους βαρέλια βενζίνης, που ετοιμάζουν μόνοι τους, με την αναλογία να είναι το μεγάλο μυστικό στα δίχρονα. Το λιγότερο που χρησιμοποιείται στο Red Bull X-Fighters Athens, είναι 2% και υπάρχει και αναβάτης που κάνει την δική του μίξη με λάδι δικό του από μπουκάλι χωρίς αυτοκόλλητα για να μην δει κανείς τι ακριβώς είναι. Όλοι σχεδόν προσπαθούν να δουν τι μίξη κάνουν και υπόλοιποι, και αυτή είναι και η μόνη κατασκοπία που υπάρχει. Από εκεί και πέρα και συνεργάζονται, και βοηθούν ο ένας τον άλλο, σε μια ευγενή άμιλλα: Όπως ο Josh Sheehan που έδειξε το τριπλό backflip στον Tom Pages που όμως δεν τα κατάφερε. Κατά δήλωση του Josh δεν θα δούμε αύριο τριπλό backflip, ίσως μόνο διπλό (κι αυτό θα είναι δύσκολο), καθώς απαιτείται ειδική ράμπα. Οι αγώνες έχουν "γενικές" ράμπες για να γίνονται όλα τα άλματα και το τριπλό backflip, απαιτεί κάτι ξεχωριστό τελείως. Ο ίδιος ο Tom Pages, λέει ότι και το διπλό είναι ένα αρκετά δύσκολο άλμα, οπότε ο μόνος τρόπος για να τα δούμε αυτά, είναι να αρχίσουν οι διοργανωτές να στήνουν ξεχωριστές ράμπες μόνο για αυτό.

Το ξεχωριστό που έχει το X-Fighters της Αθήνας, πέρα από την πιο πολύπλοκη πίστα που έχει φτιαχτεί ποτέ, είναι ο μαρμάρινος τοίχος. Φυσικό να είναι μέσα στο μάρμαρο, αφού ο αγώνας γίνεται σε λατομείο, μονάχα που αυτό τον κάθετο λείο βράχο, οι αναβάτες (όσοι το επιχειρήσουν) θα τον ανεβαίνουν κάθετα, κάνοντας διαγωνισμό ύψους! Το ατελείωτο μάρμαρο έκανε και τον Tes Sewell, υπεύθυνο των αγώνων X-Fighters να αστειευτεί, λέγοντας ότι βρίσκονται μέσα στην πολυτέλεια, όλες οι σκηνές και οι τέντες έχουν μαρμάρινο πάτωμα!

Από την άλλη το μάρμαρο ήταν κι ένα μικρό πρόβλημα, γιατί όσο κι αν το προσπάθησαν να κρατήσουν το χώμα καθαρό από πέτρες (πράγμα απαραίτητο για την ασφάλεια του αγώνα) το γεγονός ότι πρόκειται για ένα λατομείο στο οποίο μονάχα μερικώς έχουν σταματήσει οι εργασίες, κατέστησε αδύνατο να καθαριστεί τελείως. Οπότε αρκετά άλματα έχουν μια λευκή ψιλή άμμο στη κορυφή τους, ώστε να δημιουργηθεί ένα ασφαλές στρώμα, χωρίς μικρά κομμάτια μαρμάρου. Το άλλο θέμα, είναι το ύψος. Ήδη σήμερα το πρωί, ένας αναβάτης κοιτούσε άλλου και παραλίγο να βρεθεί από το δεύτερο επίπεδο κατευθείαν στο πρώτο, από ένα κενό τουλάχιστον δέκα μέτρων. Κοψοχόλιασε τους Γερμανούς τεχνικούς που εργάζονταν παραδίπλα.

Γενικότερα η ομάδα που έχει τον τελικό λόγο στις ράμπες είναι πολυπολιτισμική. Την πίστα την έστησε η ελληνική οργάνωση, αλλά για την τελευταία πινελιά, ήρθαν η μία από τις δύο ομάδες ολοκληρώνοντας τα έργα. Κι αυτό γιατί κάθε μοίρα κλίσης είναι σημαντική, και εξίσου σημαντικό είναι να παραμείνουν αναλλοίωτα τα άλματα στη διάρκεια του αγώνα. Αυτές τις λεπτομέρειες τις διευθετεί σε κάθε αγώνα μία από τις τρεις ομάδες που υπάρχουν.

Απ’ όλες τις ράμπες, μονάχα μία είναι με τρίτη στο κιβώτιο και ταχύτητα σχεδόν 60 χιλιόμετρα. Οι περισσότεροι αναβάτες χρησιμοποιούν 1η και το πολύ 2α καθώς αυτό που τους νοιάζει είναι η επιτάχυνση. Την χωμάτινη ράμπα που τους εκτοξεύει στο τρίτο επίπεδο την ονόμασαν Big Mama και μπορεί να είναι η ψηλότερη σε ύψος, αλλά όχι και εκείνη που τους εκτοξεύει στο πιο μεγάλο ύψος. Αυτή είναι στο τρίτο επίπεδο, στα αριστερά της εξέδρας των καθήμενων θεατών, και θα δώσει σίγουρα ένα εντυπωσιακό θέαμα καθώς όσοι αναβάτες την επιλέξουν, θα εκτοξευτούν σε ύψος αντίστοιχο του ανώτερου επιπέδου του λατομείου, από εκεί δηλαδή που ξεκινούν. Μία από τις ελάχιστες φορές, που το hot – spot το σημείο εισόδου των αναβατών, είναι ψηλότερα από τους θεατές.

Για όσους δεν ξέρουν τον αγώνα, και αν δεν το έχουν καταλάβει από τα παραπάνω, οι αναβάτες έχουν την ευχέρεια να επιλέξουν όποια από τις ράμπες θέλουν ή ακόμα και να ξεκινήσουν το άλμα από άλλο σημείο που δεν είναι ράμπα, το οποίο μάλιστα θα μετρήσει και θετικά από τους κριτές. Στον ελάχιστο χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους, σκοπός είναι να συνδυάσουν όσα περισσότερα τρικ μπορούν, με όποια σειρά θέλουν, από όποια ράμπα θέλουν. Για αυτό και το άθλημα λέγεται freestyle. Αύριο ο καθένας θα προσαρμόσει το δικό του στιλ, σε μια απαιτητική και γρήγορη πίστα, πολλών επιπέδων. Ένα θέαμα, τουλάχιστον εντυπωσιακό!

Ο Franz (αριστερά) και ο Chris Mayer (δεξιά). O Franz είναι ο μεγάλος αδερφός του Chris και τραυματίας από τον τελικό του ισπανικού πρωταθλήματος. Ο Chris μου έφτιαξε στο τέλος και τον αντίχειρα! "Είμαι μισός γιατρός (πρακτικός)"! Βρίσκουν και οι δύο την πίστα γρήγορη και ο Chris ανυπομονεί να τρέξει, χωρίς να έχει άγχος, παρόλο το ξαφνικό κάλεσμα

 

Ο Dany Torres, ο DT, είναι αγαπημένος των Ισπανών και γρήγορος στις ενναλαγές. Βρίσκει απαιτητική την πίστα και πιστεύει ότι ο Josh και ο Levi θα είναι δυνατοί αντίπαλοι

 

 

Ο Remi Bizouard έχει γεννέθλια σήμερα, αλλά δεν θα το γιορτάσει με κρασί από τα χωράφια του πατέρα του, θέλει να μείνει νηφάλιος για αύριο! Από τους προσγειωμένους αναβάτες, που ορισμένες φορές κάνει την έκπληξη με εμφανίσεις στις οποίες "πακετάρει" εντυπωσιακά τρικ 

 

Ο Josh Sheehan ξεκαθάρισε ότι αν και έχει βρει τον τρόπο για το τριπλό backflip, δεν θα το προσπαθήσει χωρίς ειδική ράμπα, μόνο για αυτό. όπως είπε και ο Tom Pages, ο Josh έχει το πλεονέκτημα της σωματικής δύναμης, και καταφέρνει ορισμένα τρικ που πολλοί από εμάς τα θεωρούμε εξαιρετικά δύσκολα!

 

 

Ο Levi Sherwood εξηγεί τις προτιμήσεις του για τις αναρτήσεις και δηλώνει έτοιμος για τον αυριανό αγώνα. Είναι ένα από τα φαβορί άλλωστε!

 

Ο Tom Pages, από τους αναβάτες που στηρίζονται στην κίνηση του σώματος, και υποστηρικτής της ιδέας ότι δεν υπάρχει όριο στο freestyle. Ούτε το τριπλό backflip θα είναι το νέο όριο, και ας μην μπορεί τώρα να το ολοκληρώσει. Πιστεύει ότι στο προσεχές μέλλον οι διοργανωτές θα πρέπει να στήνουν στους αγώνες ειδικές ράμπες, για ένα και μόνο τρικ!

 

 

 

Ο μαρμάρινος τοίχος στον οποίο θα ανεβαίνουν κάθετα!

 

 

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.