Ρεκόρ Guinness έκανε ο Josh Herrin για ταχύτερο ξύσιμο αγκώνα – VIDEO!

Με Yamaha R6 στα 162.4χλμ για 30 μέτρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/2/2021

Ο δημοφιλής Αμερικανός αγωνιζόμενος, πρωταθλητής στα MotoAmerica Superstock αλλά και Superbike, Josh Herrin σημείωσε ένα πρωτότυπο ρεκόρ, ξύνοντας αγκώνα με ταχύτητα μεγαλύτερη των 160 χιλιομέτρων και σε απόσταση μεγαλύτερη των τριάντα μέτρων.

Πρόκειται για ένα ρεκόρ που έγινε στοχευμένα μετά από αρκετές προσπάθειες για λογαριασμό της Fresh n’ Lean, μίας μεγάλης εταιρείας παράδοσης έτοιμου, οργανικού φαγητού για την οποία ο Herrin λειτουργεί ως πρέσβης επικοινωνίας.

Ένας από τους δύο ιδιοκτήτες της εταιρείας είναι και ο ίδιος μοτοσυκλετιστής και λατρεύει τους αγώνες, που είναι και ο βασικός λόγος που μία τέτοια εταιρεία προσέγγισε τον Herrin για να γίνει χορηγός του.

Από εκείνη την στιγμή έψαχναν αρκετά για να βρουν μία πρωτότυπη ιδέα που θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν το ταλέντο του Herrin κερδίζοντας προβολή, μέχρι που στο τραπέζι έπεσε το ρεκόρ Guinness για το ταχύτερο ξύσιμο αγκώνα κερδίζοντας την προσοχή του Josh, όπως εξηγείται και στο video.

Επιλέχτηκε η τοποθεσία Buttonwillow Raceway Park που η λέξη «πάρκο» την χαρακτηρίζει απόλυτα. Κι αυτό γιατί ακριβώς όπως συμβαίνει με πολλές τέτοιες εγκαταστάσεις στις ΗΠΑ δεν μιλάμε για μία απλή πίστα αλλά για ένα σύνολο διαδρομών που μπορούν να φιλοξενήσουν μέχρι και ταυτόχρονους, ξεχωριστούς αγώνες!

Η βασική δομή της πίστας μπορεί να δώσει 12(!) διαφορετικές διαδρομές για δοκιμές και τεχνική οδήγηση, ενώ μαζί με τα καρτ ο αριθμός των συνδυασμών που μπορούν να γίνουν ξεπερνά τις 25!

Αυτό δίνει μία μεγαλύτερη διάσταση σε ένα από τα ζητήματα που ακούγονται στο video και χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν, περιμένοντας να πάνε την επόμενη ημέρα κάποιου track day για να κάνουν την προσπάθεια του ρεκόρ. Κι αυτό για να έχει καθαρίσει η πίστα από την αρκετή σκόνη της Καλιφόρνια όπου και βρίσκεται. Με σχεδόν 25 δυνατούς συνδυασμούς, είναι λογικό κάποια σημεία της πίστας να αργούν να δουν κίνηση και να καθαρίσουν αρκετά.

Σε κάθε περίπτωση ο Herrin έκανε αρκετές προσπάθειες με την Yamaha R6 αναγκασμένος να παραμείνει σε γωνία 60 μοιρών για να κερδίσει σε ταχύτητα, καλύπτοντας έτσι και την απαίτηση των 30 μέτρων για να προσμετρηθεί ως ρεκόρ.

Το ξύσιμο του αγκώνα, όταν συμβαίνει φυσικά στην διάρκεια ενός αγώνα και όχι παλεύοντας για κάποια φωτογραφία, σπανίως γίνεται σε αυτά τα χιλιόμετρα και ακόμη πιο σπάνια επί τριάντα μέτρα. Ο Herrin έπρεπε να προσαρμόσει την γραμμή του ώστε να κρατηθεί στην σωστή γωνία για να κερδίσει το ρεκόρ και έπειτα από αρκετές προσπάθειες εκείνη την ημέρα, τελικά το κατάφεραν.

Είχαν προηγηθεί άλλες προσπάθειες σε διαφορετικές πίστες, μέχρι που βρήκαν την συγκεκριμένη στροφή που θα τους επέτρεπε να προσαρμόσουν την προσέγγισή της κατάλληλα, με στόχο το ρεκόρ.

Το ρεκόρ έγινε στις 4 Φεβρουαρίου, αλλά επισημοποιήθηκε σήμερα 6 Φεβρουαρίου 2021 από την επιτροπή των ρεκόρ Guinness, με τον Josh να ανεβάζει σήμερα και το video της προσπάθειάς του:

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride