Ρεκόρ οδήγησης σε πάγο!

O Ιρλανδός Declan McEvoy θα επιχειρήσει να το καταρρίψει
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/1/2019

Ο Declan McEvoy είναι ένας φανατικός adventure rider. Πέρα από την πατρίδα του την Ιρλανδία, έχει γυρίσει ολόκληρη την Ευρώπη, έχει φτάσει μέχρι το Magadan στην Ασία και την Σιβηρία, ενώ γνωρίζει πολύ καλά πώς να αντιμετωπίζει τα ακραία κλίματα ανά την υφήλιο. Τώρα, σχεδιάζει να αντιμετωπίσει μια ιδιαίτερη πρόκληση, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με το τερέν: τον πάγο. Ετοιμάζεται μάλιστα να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ οδήγησης μοτοσυκλέτας πάνω σε πάγο και όχι έτσι απλά, αλλά θέλει να το κάνει με στιλ.
Πιο συγκεκριμένα θέλει να το πραγματοποιήσει πάνω στην παγωμένη λίμνη Βαϊκάλη, βόρεια της Μογγολίας. Πρόκειται για την μεγαλύτερη λίμνη με γλυκό νερό στον κόσμο, η οποία περιέχει το ένα τρίτο της ποσότητας γλυκού νερού της υφηλίου! Επιπλέον, για να οδηγήσεις πάνω σε μια παγωμένη λίμνη, φυσικά, θα πρέπει να το κάνεις τον χειμώνα. Οι χειμώνες στη Σιβηρία είναι εξαιρετικά παγωμένοι, ενώ πολύ συχνά δεν φτάνουν ψηλότερα από τους -20°C καθ' όλη την διάρκεια της ημέρας. Αν συνυπολογίσουμε και την αίσθηση ψύχους, τότε στα 80km/h η αίσθηση είναι -60°C. Τόση είναι σχεδόν η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στον πλανήτη…


Εκτός από τους κινδύνους που διατρέχει ο ίδιος ο McEvoy, κινδυνεύει και η μοτοσυκλέτα του. Φυσικά, θα έχει λάστιχα με καρφιά, αλλά οι μπαταρίες και τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν και πολύ καλά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Σκεφτείτε μόνο πόσο αργά ανταποκρίνεται μια LCD οθόνη στο κρύο, για να έχετε μια εικόνα του τι συμβαίνει σε θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Ακόμη κι ο κινητήρας κινδυνεύει. Αν και παράγει θερμότητα μέσω της διαδικασίας της καύσης, μπορεί να μην καταφέρει να φτάσει σε θερμοκρασία λειτουργίας έτσι ώστε να κυκλοφορεί σωστά το λάδι και να λιπαίνει τον κινητήρα. Ένας κολλημένος κινητήρας στην μέση μιας σιβηρικής λίμνης το καταχείμωνο, μπορεί να σου χαλάσει την μέρα…
Παρ' όλα αυτά, ο McEvoy είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην προσπάθειά του και βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον οργανισμό Guinness για να καταγράψουν και να πιστοποιήσουν το ρεκόρ. Ψάχνει επίσης και κάποια εταιρεία μοτοσυκλετών για να τον χορηγήσει, αν και δεν έχει μεγάλη επιτυχία ακόμη σ' αυτό. Αν και αποτελεί μεγάλο ρίσκο, φανταστείτε μόνο το κέρδος για τις πωλήσεις και το marketing που θα μπορούσε να προκύψει, για μια μοτοσυκλέτα που θα επιβιώσει από μια τέτοια δοκιμασία.
Ο McEvoy λέει ότι γνωρίζει πλήρως την σοβαρότητα των κινδύνων αυτής της προσπάθειας και φυσικά τον τρομάζουν. Όμως, η φιλοσοφία του ταυτίζεται απόλυτα με αυτή της αείμνηστης ηθοποιού Carrie Fisher: "Να φοβάσαι, αλλά να το κάνεις ούτως ή άλλως".

 

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 9ο - Στον δρόμο της επιστροφής [Gallery]

Κωνσταντίνος Μητσάκης και SYM ADXTG 400 κατευθύνονται προς Montreal
SYM Arctic Route 2025 - Κωνσταντίνος Μητσάκης - SYM ADXTG 400
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/7/2025

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης βρίσκεται στην επιστροφή του SYM Arctic Route 2025, αυτή τη φορά με κατεύθυνση ανατολικά στον δρόμο προς το Montreal.


Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη από την όγδοη του ανταπόκριση:

“Αποχαιρετώντας την Dawson City, το αξιόπιστο SYM ADXTG 400 ξεκινούσε τη μεγάλη επιστροφή για Montreal. Για να φτάσω όμως στην ανατολική πλευρά της τεράστιας βορειοαμερικανικής χώρας είχα να διανύσω περί τα 6.200 χλμ., με την κόκκινη διαδρομή του χάρτη να ακολουθεί – σε αντίθετη όμως κατεύθυνση – την ίδια ακριβώς πορεία που είχα υιοθετήσει για να φτάσω ως εδώ. Πάμε τώρα ανατολικά…

Μέσα στις επόμενες ημέρες, ταξιδεύοντας κάτω από άστατες καιρικές συνθήκες κατά μήκος της διαδρομής Dawson City – Whitehorse – Edmonton – Regina – Winnipeg – Thunder Bay – Toronto, βρέθηκα σχετικά ξεκούραστα στον προθάλαμο του Ανατολικού Καναδά. Καθοδόν, τα εξαίσια ορεινά τοπία των Rocky Mountains ομόρφυναν τη ματιά μου, αλλά οι βασανιστικές ευθείες των απέραντων πεδιάδων δοκίμασαν τις αντοχές μου…

Στην πόλη Regina, η αξιολάτρευτη οικογένεια του Γιώργου και της Λίτσας Ντούλια μού ξανάνοιξε την φιλόξενη αγκαλιά της, ενώ στη διάρκεια της διήμερης παραμονής μου δεν έπληξα διόλου: απόλαυσα έναν εξαιρετικό φραπέ στο κατάστημα MIKEL COFFEE (το δεύτερο της αλυσίδας MIKEL COFFEE που λειτουργεί στην Regina), θαύμασα στο μουσείο Royal Saskatchewan Museum τον Τυραννόσαυρο Scotty (τον μεγαλύτερο και γηραιότερο Τυραννόσαυρο του κόσμου), επισκέφθηκα την ελληνορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Παύλου, συνευρέθηκα με αρκετούς Έλληνες της τοπικής ομογένειας και άλλαξα (μετά από 14.300 χλμ.) το πίσω ελαστικό του SYM ADXTG 400. Παρεμπιπτόντως, το ελαστικό μού στάλθηκε από το Montreal και ήταν δώρο του επιστήθιου φίλου Νίκο Μανούσο! Nik σε ευχαριστώ πολύ, είσαι αρχηγός…    
 
Η ξαδέλφη μου Αθανασία Ντάνου εκτέλεσε (και πάλι) χρέη οικοδεσπότη στην πόλη Winnipeg. Έχοντας για συνδαιτυμόνες αγαπημένους συγγενείς και φίλους, γιορτάσαμε την επιστροφή μου από την Αλάσκα με ένα κλασικό ελληνικότατο τραπέζωμα. Και μετά τη Winnipeg, ο χρόνος και ο δρόμος “μ’ έσπρωξαν” στο Τορόντο, που απλώνει τις πολυπολιτισμικές γειτονιές του στη βορινή ακτή της λίμνης Οντάριο.

Το SYM ARCTIC ROUTE 2025 είχε μπει πλέον στην τελική φάση του, η οποία προβλεπόταν άκρως συναρπαστική…”