Ρεκόρ ταχύτητας στο νερό: 104Km/h με Honda CRF 450 [VIDEO]

Εύκολη δουλειά για τον Colombo
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/7/2019

Με την υποστήριξη της Red Moto, ο καταξιωμένος μηχανικός και τελευταία, αναβάτης του νερού, ο Ιταλός Luca Colombo, έθεσε το ρεκόρ ταχύτητας σε γλυκό νερό για μοτοσυκλέτα με πλωτήρες. Ο Colombo είχε καλέσει το περασμένο Σάββατο τον κόσμο να δει από κοντά την απόπειρά του για νέο ρεκόρ ταχύτητας στα ήρεμα νερά της λίμνης Κόμο. Ο στόχος του ήταν να πάρει το ρεκόρ από τα χέρια του Madisson που πίσω στο 2017 και στα πλαίσια της στροφής του προς παραπλήσιες ενέργειες όπως το Pipe Dream, είχε καταφέρει να φτάσει τα 93,3 Km/h.

Αυτή την φορά ο Colombo κατάφερε να ανέβει σε τριψήφιο αριθμό, φτάνοντας τα 104Km/h και ολοκληρώνοντας την προσπάθειά του, όχι όμως απροβλημάτιστα. Μόλις έφτασε στα 64Km/h το σωσίβιο της μοτοσυκλέτας ενεργοποιήθηκε, και ενώ δεν του έκοψε ταχύτητα, τον ανάγκασε να οδηγεί αγκαλιά με έναν τεράστιο όγκο. Ο ίδιος φορούσε στο χέρι ένα «Kingii Wearable» ένα μικρό σωσίβιο που ευτυχώς δεν ενεργοποιήθηκε γιατί θα του τραβούσε με δύναμη το χέρι πίσω και σίγουρα θα τον δυσκόλευε περισσότερο από το αρκετά μεγαλύτερο της μοτοσυκλέτας, που πήρε ξαφνικά στην αγκαλιά του.

Πριν από δύο χρόνια ο Colombo πραγματοποίησε την διάσχιση της λίμνης με ένα Suzuki RMZ και φέτος έβαλε στόχο να καταρρίψει το άτυπο ρεκόρ, μιας και δεν υπάρχει πραγματικός ανταγωνισμός.

Συνηθίζεται σε κάθε είδηση μοτοσυκλέτας σε νερό, να αναφέρουμε και τον Έλληνα που ασχολείται με το εγχείρημα, τον Παναγιώτη Ντεντάκη από την Κρήτη, αν και πάντα θα υπάρχει εκείνος ο ένας που δεν θα σχολιάσει χωρίς να έχει διαβάσει το κείμενο, σχετικά με το γεγονός πως υπάρχει κάποιος στην Ελλάδα που ασχολείται με την οδήγηση μοτοσυκλέτας σε νερό…

Έπρεπε να ασχοληθεί ο Robbie Madisson για να βρει αυτό το πράγμα μιμητές και να ανέβει επίπεδο. Διαφορετικά οι ρίζες του είναι πολύ παλιότερες και κρατούν στο “pod skiiming” που γινόταν με κανονικές μοτοσυκλέτες χωρίς πλωτήρες. Σε αυτοσχέδιες πίστες και σε διάφορες κόντρες με motocross μοτοσυκλέτες που δίπλα υπήρχε κάποια από τις πολλές λιμνούλες – ταμιευτήρες νερού, που συναντάς παντού στις ΗΠΑ, η μόδα εξελίχθηκε στην ένταξη του πλαναρίσματος στην επιφάνειά τους σε συνηθισμένη πρακτική. Ο Pastrana έχει αμέτρητες φωτογραφίες και video.

Ο Madisson πήγε το ζήτημα αυτό ένα βήμα, ή μάλλον πολλά βήματα πιο κάτω, όταν έφτασε σε σημείο να σερφάρει στην Χαβάη, ενώ ακόμη περιμένουμε τα αποτελέσματα από το πρόσφατο γύρισμα που είχε στην Μύκονο.

Τώρα το ρεκόρ ταχύτητας το έχει πλέον ο Colombo ενώ θα είναι πιο δύσκολο για κάποιον να το καταρρίψει αν δεν έχει ήρεμα γλυκά νερά στην διαθέσή του. Αυτό σημαίνει πως σε μία αντίστοιχη προσπάθεια ο Ντεντάκης θα είχε πολύ δυσκολότερη δουλειά, μιας και είναι δύσκολο να βρεις στην Ελλάδα μία φυσική λίμνη, δίχως ρεύματα από φράγματα κτλ, με αρκετά μήκος για να κάνεις κάτι τέτοιο. Εκτός κι αν διαχωρίσουμε τα ρεκόρ σε γλυκού νερού και ανοικτής θαλάσσης…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.