Ρέπλικα σκούτερ απ' το Dragonball! [Video]

Το customizing δεν έχει περιορισμούς
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/2/2019

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τη μεταφορά μιας μοτοσυκλέτας ή σκούτερ με δύο ή έναν τροχούς απ’ τον φανταστικό κόσμο των anime στην πραγματικότητα, όπως έγινε τώρα με τ’ όχημα του χαρακτήρα της Launch απ’ το “Dragoball”. Για όσους δεν γνωρίζουν (το καμπανάκι χτυπάει κυρίως για όσους δεν έχουν γεννηθεί τη δεκαετία του ’80 και του ’90) το “Dragonball” είναι ένα anime (ιαπωνικό κινούμενο σχέδιο) που βασίστηκε στα ομώνυμα manga (ιαπωνικά κόμικς) και ήταν απ’ τα πρώτα που είχαν τεράστια απήχηση στην ελληνική τηλεόραση.

Κι αφού ξεκαθαρίσαμε το τι εστί “Dragonball”, μπορούμε να προχωρήσουμε ελεύθερα. Όπως αναφερθήκαμε και στην αρχή, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μοτοσυκλέτες από τον κόσμο των anime –κι όχι μόνο καθώς πρόσφατα είχε παρουσιαστεί και η replica της μοτοσυκλέτας του Daryl εμπνευσμένη απ’ αυτή της σειράς “The Walking Dead”- να μεταπηδούν στην πραγματικότητα. Στο παρελθόν μέχρι και η Honda είχε αποδώσει φόρο τιμής στην ταινία “Akira”, δημιουργώντας τη Vultus NM4 -ασχέτως αν οι Ιάπωνες είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα το customizing στα σκούτερ τους δημιουργώντας τις δικές τους replica βασισμένες στη μοτοσυκλέτα του Akira- ενώ η Kawasaki φέτος παρουσίασε την Z900RS στα χρώματα που υπήρχε στο “Aitsu to lullaby”.

Εδώ μπορείτε να δείτε το video του S-cargo εν δράσει:

Οι δημιουργοί της replica του S-Cargo -όπως ονομάζεται το μονότροχο σκούτερ της Launch- δεν προέρχονται απ’ τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου αλλά απ’ την Ισπανία. Τα δύο αδέρφια Carles και Jesus Bel έχουν τη δική τους σχεδιαστική εταιρεία την Bel&Bel, απ’ το 2005. Βέβαια το κύριο αντικείμενο ασχολίας της εταιρείας δεν είναι η δημιουργία μοτοσυκλετών αλλά να φτιάχνει έπιπλα και αντικείμενα εσωτερικής διακόσμησης από ανακαινισμένα ανταλλακτικά οχημάτων. Το 2008 η Bel&Bel έκανε τα πρώτα της βήματα δημιουργώντας ένα πρωτότυπο μονότροχο σκούτερ, ενώ πριν λίγους μήνες, έχοντας αποκτήσει την απαραίτητη τεχνογνωσία, παρουσίασε μια ολοκληρωμένη πρόταση, το Z-One.

Εύλογα θα αναρωτηθείτε πώς σχετίζεται το Z-One με το S-cargo αφού δεν έχουν καμία ομοιότητα σχεδιαστικά. Παρ’ όλα αυτά μοιράζονται ένα κοινό. Επειδή τα δύο αδέρφια έχουν μεγάλο πάθος για το “Dragonball”, η δημιουργία ενός μονότροχου σκούτερ βασίστηκε πάνω στην ύπαρξη του S-Cargo. Η διαφορά στη σχεδίαση όμως προέκυψε απ’ το γεγονός ότι θέλαν το Z-One να έχει μια πιο κλασσική εμφάνιση, έτσι ακολούθησαν την πορεία που έθεσε ο Corradino D’Ascanio -σχεδιαστής της Vespa-, συνδυάζοντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας τοποθετώντας έναν ηλεκτρικό κινητήρα. Όμως δεν έλαβαν την ηθική ικανοποίηση που ήθελαν με το Z-One, παρά το γεγονός ότι βασίστηκε στο S-Cargo, κι έτσι τώρα αποφάσισαν να επιστρέψουν ολοκληρώνοντας το εγχείρημά τους.

Αυτή τη φορά ξεκίνησαν να εργάζονται πάνω σ’ ένα μονότροχο σκούτερ ασιατικής προέλευσης. Για τη δημιουργία των αλουμινένιου κουστουμιού τα δύο αδέρφια χρησιμοποίησαν μια μινιατούρα της Launch πάνω στο σκούτερ της. Μετά από πολλές ώρες αλουμινογλυπτικής το κουστούμι ήταν έτοιμο, ενώ για την πιστότητα του αντιγράφου τοποθέτησαν μια πλήρως λειτουργική οθόνη με ψηφιακές ενδείξεις όπως αυτή που είχε το S-cargo στη σειρά.

Έφτασαν μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια, κι έτσι εκτός απ’ την πανομοιότυπη σέλα έφτιαξαν και την τσάντα της Launch, ενώ δεν παρέλειψαν να προσθέσουν στον εξοπλισμό ακόμη και το πολυβόλο που χρησιμοποιούσε ο κακός εαυτός της για τις ληστείες.

Το αποτέλεσμα είναι άκρως ενδιαφέρον καθώς οι ομοιότητες είναι τρομακτικές, όπως εξάλλου πρέπει σε κάθε τέτοιο εγχείρημα, με τη βασική διαφορά πως το σκούτερ της Bel&Bel δεν θα τα καταφέρνει τόσο καλά στο να γλυτώνει τον αναβάτη του απ’ τις καταδιώξεις, αφού η τελική του ταχύτητα είναι αρκετά περιορισμένη.

Τέλος, είναι σωστό να αναφέρουμε πως το ιδιαίτερο όχημα που σχεδιάστηκε απ’ τον Akira Toriyama δημιουργό των manga του “Dragonball”, δεν είναι η πρώτη φορά που αποτελεί πηγή έμπνευσης, αφού το 2014 ο CEO της Ryno Motors, Chris Hoffman δημιούργησε ένα πρωτότυπο βασισμένο σ’ αυτό κατόπιν απαίτησης της κόρης του που το είδε στα επεισόδια του Anime. Σχεδιαστικά όμως δεν έχει κανένα κοινό χαρακτηριστικό, με αποτέλεσμα η replica της Bel&Bel να έχει τα σκήπτρα της πρωτιάς.

 

 

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
athens road
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

eu road death rates
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.