Rictor Skyrider X1 - Κινέζικη η πρώτη ιπτάμενη ηλεκτρική "μοτοσυκλέτα"
Παρουσιάστηκε στη φετινή CES 2025 - Στόχος να μπει στην παραγωγή το 2026
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
10/1/2025
Το ιπτάμενο Rictor Skyrider X1 παρουσιάστηκε στη φετινή Έκθεση Consumer Electronics στο Λας Βέγκας των Ηνωμένων Πολιτειών ως η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που μπορεί να πετάξει.
Χωράει πολλή συζήτηση αν το Rictor Skyrider X1 είναι όντως μοτοσυκλέτα, μόνο και μόνο επειδή χρησιμοποιεί έναν τροχό στο εμπρός μέρος του και έναν στο πίσω για να κινείται όταν βρίσκεται στο έδαφος. Όπως και το αν είναι η πρώτη ιπτάμενη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα αφού η τσέχικη UDX έχει παρουσιάσει από πέρσι τη δική της πρόταση ως concept, με το AirWolf να μην κλείνει τον χειριστή του σε κουβούκλιο, να έχει τιμόνι και θέση μοτοσυκλέτας, αλλά όχι ρόδες. Ωστόσο το πρωτότυπο που δοκιμάζεται είναι ακόμη υπό κλίμακα.
Όπως και να έχει το Skyrider X1 μπορεί να κινηθεί σύμφωνα με τη Rictor ως δίκυκλο με ταχύτητα έως και τα 70 χλμ./ώρα με τους βοηθητικούς τροχούς να αναπτύσσονται όταν προσγειώνεται ενώ δεν διευκρινίζεται αν παραμένουν έτσι όσο βρίσκεται στο έδαφος. Στον αέρα η ταχύτητα φτάνει τα 100 χλμ./ώρα.
Ο "αναβάτης" είναι κλεισμένος σε κουβούκλιο και χρησιμοποιεί τιμόνι αυτοκινήτου, όπως φαίνεται και στη σχετική φωτογραφία, η οποία αποκαλύπτει ότι το Skyrider X1, δεν είναι ακριβώς πρωτότυπο όπως υποστηρίζουν οι άνθρωποι της θυγατρικής της Kuickwheel που κατασκευάζει πατίνια, σκούτερ και ποδήλατα, όλα ηλεκτρικά. Πρόκειται concept, μια ιδέα που πήρε φυσική μορφή και έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της μέχρι να φτάσει στο στάδιο του πρωτότυπου και να πετάξει έστω και δοκιμαστικά.
Το "ξεγυμνωμένο" πιλοτήριο με τους πρόχειρα κολλημένους σωλήνες και η πόρτα που... πέφτει καθώς ανοίγει είναι απτές αποδείξεις ενώ δεν έχει τοποθετηθεί ακόμη τίποτα από εξαρτήματα, όργανα και ηλεκτρονικά συστήματα για να μπορεί να κάνει το Skydiver X1 τα εντυπωσιακά πράγματα που ισχυρίζονται οι άνθρωποι της Rictor.
Το Skyrider X1 φέρει τέσσερεις ηλεκτρικούς κινητήρες με τον καθένα να δίνει κίνηση σε οχτώ έλικες, με τους άξονες στους οποίους στηρίζονται να αναδιπλώνονται ότι βρίσκεται στο έδαφος.
Τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή του μονοθέσιου Skydiver X1 είναι το αλουμίνιο και τα ανθρακονήματα ώστε το βάρος να κρατηθεί χαμηλά και αυτό να μπορεί να απογειώνεται έχοντας ωφέλιμο "φορτίο" της της τάξης των 100 κιλών.
Το ιπτάμενο όχημα της Rictor θα φέρει σύστημα που θα του επιτρέπει να απογειώνεται και να προσγειώνεται αυτόματα αλλά και αυτοματοποιημένο σύστημα πτήσης το οποίο θα μπορεί να επιλέξει και τη βέλτιστη διαδρομή στο εναέριο χώρο του αστικού περιβάλλοντος.
Η ιπτάμενη "μοτοσυκλέτα" θα μπορεί επίσης να προσαρμόζει την πορεία της ανάλογα με τις αλλαγές στο περιβάλλον που πετάει συμπεριλαμβανομένης και της αλλαγής του καιρού. Στη θεωρία τουλάχιστον οι Κινέζοι δεν έχουν αφήσει τίποτα στην τύχη, ούτε στην ασφάλεια. Ισχυρίζονται ότι το Skyrider μπορεί να πετάξει με ασφάλεια ακόμη και αν ένα από τα μοτέρ του σταματήσουν να λειτουργούν ενώ φέρει και αλεξίπτωτο, για καλό και για κακό.
Το Skydiver X1 θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις SL και SX με τη διαφορά να εντοπίζεται στη χωρητικότητα της μπαταρίας. Η μικρότερη θα είναι 10,5 kWh και η δεύτερη 21 kWh ενώ από ότι καταλαβαίνουμε διαφορετική θα είναι και η χημεία τους αφού η μικρότερη φορτίζει με τη μισή ταχύτητα από τη μεγαλύτερη -24 και 50 kW αντίστοιχα. Χωρίς να διευκρινίζεται για ποια από τις δύο η Rictor δίνει μέγιστο χρόνο πτήσης τα 40 λεπτά που είναι μάλλον υπεραισιόδοξο νούμερο ακόμη και για τη μεγαλύτερη μπαταρία.
Η Rictor θέλει να βγάλει στην παραγωγή ένα τόσο προηγμένο όχημα υπολογίζοντας ότι θα κοστίζει μόλις το ένα τρίτο της τιμής που έχουν αντίστοιχα ανταγωνιστικά οχήματα VTOL σήμερα δηλαδή λίγο κάτω από 50.000 ευρώ.
Άνοιξε τις πύλες το νέο σπίτι της MOTO GUZZI: Υπερσύγχρονο εργοστάσιο-Ζωντανό μουσείο και πολυχώρος όλα σε ένα!
Κανείς άλλος μεγάλος κατασκευαστής δεν έχει κάτι αντίστοιχο!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
3/9/2026
Όταν ανακοινώθηκε το μεγαλόπνοο σχέδιο της MOTO GUZZI και είδαμε τα αρχιτεκτονικά σχέδια, φάνταζε δύσκολο όχι μόνο να τελειώσει το έργο αυτό στην ώρα του, αλλά ακόμη και να ξεκινήσει να χτίζεται.
Διότι η Piaggio δεν είχε απλά αποφασίσει να εκσυγχρονίσει το εργοστάσιο της MOTO GUZZI σε μία εποχή που τα εργοστάσια μετακομίζουν εκτός Ευρώπης, αλλά να το αναγάγει σε σημείο προορισμού, δημιουργώντας ένα πραγματικό στολίδι. Στο τέλος δεν έφτιαξε ένα νέο εργοστάσιο, ούτε ένα νέο μουσείο:
Έκανε ένα ζωντανό μουσείο που παράγει νέες μοτοσυκλέτες και μπορείς να το επισκεφτείς για να γνωρίσεις το παρελθόν και να δεις το μέλλον.
Έδωσε την φροντίδα που θα έδινε κανείς στο σπίτι του και αυτό ακριβώς είναι το Mandello del Lario. Είναι το σπίτι της MOTO GUZZI και αποτελεί τον ισχυρότερο δεσμό που θα μπορούσε να μπει για το γεγονός πως ήταν και θα είναι πάντα MADE IN ITALY.
Η αυλή είναι σημαντικό τμήμα στη λειτουργία του πολυχώρου!
Για πρώτη φορά ανοίγει τις πύλες του για να το επισκεφτούμε, οπότε τις επόμενες ημέρες θα έχετε πρωτότυπο φωτογραφικό υλικό και έπειτα την δική μας οπτική στις γραμμές παραγωγής.
Το νέο σπίτι της MOTO GUZZI βρίσκεται στο ιερό της έδαφος, εκεί από όπου ξεκίνησε πριν από 105 χρόνια και ενσωματώνει πολλά από τα αρχικά κτήρια. Παράλληλα είναι ένας πολυχώρος που αξιοποιεί την ιστορία της μάρκας και του συγκεκριμένου σημείου χωρίς να γίνεται τροχοπέδη στον βασικότερο λόγο του εκσυγχρονισμού: Την κατασκευή νέων μοτοσυκλετών.
Υπό αυτή την έννοια το εργοστάσιο της MOTO GUZZI είναι μοναδικό στον κόσμο της μοτοσυκλέτας χωρίς να υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα. Στρυμωγμένο ανάμεσα σε βουνά και λίμνες και περιστοιχισμένο από προστατευόμενα ως προς τις αλλαγές σε κάτοψη κτήρια, ολόκληρο μέσα σε μία ιστορική περιοχή, έχει στόχο να αναγάγει τις επισκέψεις σε μία κανονική επιχειρηματική κίνηση, ανάγοντας το MADE IN ITALY σε τουριστικό προορισμό, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ από κανέναν.
Από το 1921 στο ίδιο σημείο της Via Parodi
Μεγάλη ήταν η προσπάθεια να μείνει ίδια ακόμη και η κεντρική πόρτα που σε βαθύ κόκκινο χρώμα υποδέχεται τους εργαζόμενους στην γραμμή παραγωγής από το 1921. Πώς να αφαιρέσεις ένα τέτοιο κομμάτι που είναι το σημείο αναφοράς της Via Parodi;
Ο Αμερικανός αρχιτέκτονας Greg Lynn που ανέλαβε τον σχεδιασμό, βραβευμένος με το Χρυσό Λιοντάρι της Αρχιτεκτονικής Biennale Βενετίας, αισθάνεται ιδιαίτερο βάρος απέναντι στην διατήρηση ιστορικών σημείων, καθώς όπως έχει πει παλαιότερα, ως Αμερικανός το ιστορικό βάθος είναι από τα πιο σπάνια στοιχεία στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό!
Πίσω από την κόκκινη βαριά μεταλλική πόρτα όπου κάθε Guzzisti θέλει να έχει μία φωτογραφία κάποια στιγμή στη ζωή του, τα τελευταία πέντε χρόνια με σταθερά βήματα προχωρούσε η πλήρης μεταμόρφωση και ταυτόχρονα η δημιουργία ενός ολοκαίνουριου εργοστασίου, ο μόνος τρόπος να προσβλέπει η μάρκα στα επόμενα χρόνια. Το έξτρα είναι πως έκαναν όλα τα παραπάνω και δεν σταμάτησαν μόνο σε αυτό που χρειαζόταν να γίνει για να συνεχίσουν!
εντός βρίσκεται μία από τις πλέον σύγχρονες γραμμές παραγωγής!
Τα νέα κτήρια καλύπτουν 5.500 τετραγωνικά μέτρα ανεβάζοντας την συνολική κτηριακή κάλυψη στα 38.000 τετραγωνικά μέτρα, από τα οποία μόλις τα 380 τετραγωνικά πήγαν σε γραφεία.
Εξωτερικά η μεταμόρφωση είναι έκδηλη και μιλά από μόνη της. Εσωτερικά όμως έχουμε την τελευταία λέξη στην αυτοματοποίηση με αυτόνομες ρομποτικές πλατφόρμες να τροφοδοτούν την γραμμή παραγωγής.
Στην έξοδο της γραμμής παραγωγής των κινητήρων, τα ρομπότ αναλαμβάνουν την μεταφορά στην συναρμολόγηση των μοτοσυκλετών, όπως αντίστοιχα συμβαίνει με τις μοτοσυκλέτες μόλις ολοκληρωθεί το κάθε μοντέλο
Το εντυπωσιακό εδώ είναι πως η σχεδίαση αυτής της πολύπλοκης γραμμής παραγωγής δεν έχει γίνει από κάποιο εξωτερικό συνεργάτη, όπως για παράδειγμα έκανε η Ducati με την Porsche να αναλαμβάνει να σχεδιάσει τον δικό τους εκσυγχρονισμό.
η επίσκεψή μας τις επόμενες ημέρες θα φέρει και την άμεση σύγκριση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, Ιάπωνες και όχι μόνο!
Η Piaggio έχει το δικό της τμήμα, που ονομάζει PFF (Piaggio Fast Forward) που αξιοποίησε ρομποτικές μηχανές φτιαγμένες στην Βοστόνη κάνοντας τις δικές της μετατροπές δημιουργώντας το ροπότ “kilo” για την ταχύτερη πλήρωση των γραμμών παραγωγής, την συλλογή και την διανομή.
Όλα αυτά θα τα δούμε από κοντά, κάνοντας την σύγκριση και με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές, Ιαπωνικές και πλέον και Κινέζικες μάρκες, όμως η Piaggio προεξοφλεί πως δεν υπάρχει αντίστοιχο σύνολο.
Σίγουρα δεν υπάρχουν πολλά παραδείγματα με τόσο έντονη και πλούσια ιστορία την οποία μπορεί κανείς να απολαύσει και να μελετήσει, σημαντικό πολύ το δεύτερο, στο νέο Μουσείο της MOTO Guzzi, μεσοτοιχία ακριβώς με το εκσυγχρονισμένο εργοστάσιο.
Είναι ένας χώρος 3.000 τετραγωνικών μέτρων όπου ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός θέλησε να αξιοποιήσει το φυσικό φως και τις σκιές των Άλπεων μέσα στην ημέρα, για να πλέξει αντίστοιχα την εικόνα των μοντέλων της Έκθεσης. Το σχέδιο, ως λειτουργικό στοιχείο, είναι άλλωστε ένα από τα χαρακτηριστικά της MOTO GUZZI, άρα έπρεπε να και το νέο της σπίτι να το αξιοποιεί με τον ίδιο τρόπο!
Η MOTO GUZZI δηλώνει πως το αποτέλεσμα την δικαιώνει, δεν ήθελε άλλη μία αίθουσα με αραδιασμένες παλαιές μοτοσυκλέτες που θα έχουν απήχηση μόνο στους Guzzisti, ήθελε μία ωδή στο MADE IN ITALY, έναν χώρο που ακόμη και ο τουρίστας θα αισθανθεί πως πρέπει να επισκεφτεί και γιατί όχι, έτσι να αγαπήσει τις μοτοσυκλέτες και να γίνει και μέλος της ιδιαίτερης αυτής οικογένειας.
κάποτε ένας από τους λίγους με τέτοιο βαθμό εξέλιξης - αυτό τώρα μπορεί να αποτυπωθεί και στους νεότερους
Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που η Piaggio θέλει να αποτελεί το εργοστάσιο της MOTO GUZZI χώρο εκδηλώσεων, σημείο για καλλιτεχνικά δρώμενα και το μέρος που δεν παράγει απλά μοτοσυκλέτες, αλλά συναισθήματα!
Με τον τρόπο αυτό, ακόμη και εκείνος που δεν είχε ποτέ του μοτοσυκλέτα θα βρει τον δρόμο για το εργοστάσιο της MOTO GUZZI και φεύγοντας θα έχει κάνει ένα ταξίδι στον χρόνο εντρυφώντας στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, από την αρχή έως και το σήμερα! Στον χώρο του μουσείο βρίσκονται αρχικά 160 αναπαλαιωμένες μοτοσυκλέτες, ένα επίτευγμα αντίστοιχο με την ανέργεση του ίδιου του κτηρίου, ξεκινώντας από το σημείο 0. Η MOTO GUZZI σε πλήρη αντίθεση με άλλους κατασκευαστές, έχει στην κατοχή της την πρώτη μοτοσυκλέτα. Όχι απλά την πρώτη που βγήκε από την γραμμή παραγωγής, αλλά το πρωτότυπο, εκείνο ακριβώς το σημείο στον χρόνο που ξεκίνησε η μάρκα!
Ανάμεσα σε όλα αυτά, έχει επίσης τις 14 αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έχουν κερδίσει τίτλο στα MotoGP, ένα σημείο της ιστορίας της που αρκετοί νεότεροι δεν γνωρίζουν. Υπάρχουν επίσης μοτοσυκλέτες-σημεία αναφοράς στην υπηρεσία του στρατού και της αστυνομίας, σε επικά ταξίδια μίας εποχής που ο κόσμος ήταν ελάχιστα ταξιδεμένος, στον κινηματογράφο κτλ.
Οπότε μέσα από όλα αυτά ο επισκέπτης δεν βλέπει μόνο την εξέλιξη και την πορεία μίας ιστορικής μάρκας μοτοσυκλετών, αλλά την ίδια την πορεία της κοινωνίας, των συνήθειών της, γίνεται μάρτυρας της τεχνολογικής εξέλιξης και των μεταστροφών του βιομηχανικού σχεδιασμού, πάντα με παρονομαστή τις μοτοσυκλέτες της MOTO GUZZI.
Οι νέοι χώροι έχουν σχεδιαστεί επίσης με τρόπο που η εσωτερική αυλή του εργοστασίου να είναι ένας χώρος συναντήσεων και μεγαλύτερων συγκεντρώσεων, με μωσαϊκό τον τεράστιο αετό της MOTO GUZZI.
Πρόκειται για ένα χώρο 4.200 τετραγωνικών μέτρων όπου σε στρατηγικό σημείο έχουν μεταφυτευτεί 35 ψηλά δέντρα, δημιουργώντας μία περιπατητική διαδρομή με φόντο τις σύγχρονες γραμμές παραγωγής αλλά με την βαρύτητα να περπατάς σε έναν χώρο που έχει μείνει ζωντανός τα τελευταία εκατό χρόνια. Μία βόλτα λοιπόν στην ανεκτίμητη αξία της MOTO GUZZI στην περίμετρο του αρχικού εργοστασίου, στους ίδιους αυτούς τοίχους που όλα ξεκίνησαν!
σημείο συναντήσεων και μελέτης της ιστορίας με φόντο μία πραγματική γραμμή παραγωγής - δεν υπάρχει αντίστοιχο!
Απαραίτητο στο νέο αυτό ρόλο ένα αμφιθέατρο που καλύπτει 1.200 τετραγωνικά, καταστήματα και καφέ, καθώς και χώρους για σεμινάρια και ξεχωριστά δρώμενα!
Για όλους αυτούς τους λόγους, όποιος γράψει τις λεξούλες «το νέο εργοστάσιο της MOTO GUZZI» σημαίνει πως δεν έχει καταλάβει τίποτα από όσα πραγματικά δημιούργησε η εταιρεία στον ιδιαίτερο και ιστορικό αυτό χώρο.
Θα το ξανά πω λοιπόν εδώ, πως δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο αυτή την στιγμή, έχοντας επισκεφτεί προσωπικά όλες τις γραμμές παραγωγής των μεγάλων κατασκευαστών. Αυτό είναι το δεδομένο, δεν είναι θέμα άποψης. Η επίσκεψή μου τις επόμενες ημέρες θα δείξει κατά πόσο όλα αυτά συνυπάρχουν στον βαθμό που θέλει η MOTO GUZZI, πόσο εκσυγχρονίστηκαν οι γραμμές παραγωγής με βάση τα πρότυπα της εποχής μας αλλά κυρίως με βάση τους υπόλοιπους κατασκευαστές και αν τελικά άξιζαν τα σχεδόν εκατό εκατομμύρια που έχουν δαπανηθεί ή θα μπορούσαν απλά να γλιτώσουν τα πρόσθετα έξοδα, αλλάζοντας μόνο τις γραμμές παραγωγής και τίποτα περισσότερο. Δεδομένο επίσης, πως οι Guzzisti σε όλο τον κόσμο, έχουν το πλέον αγαπημένο σημείο προορισμού χωρίς να χρειάζεται να περιμένουν το οποιοδήποτε πόρισμα!