Rimac Nevera (1.914 hp) vs KTM RC16 (270 hp) vs TTS Superbusa (380 hp) Drag Race - Video

Με τους Matt Watson, Dani Pedrosa και Chris Northover
Rimac Nevera vs KTM RC16 vs TTS Superbusa drag race
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/8/2023

Δείτε ένα απολαυστικό βίντεο του CarWow, του δημοφιλέστερου καναλιού αυτοκινήτου στο Youtube, σε συνεργασία με τον κανάλι του Bike World, με θέμα έναν αγώνα επιτάχυνσης μεταξύ του ηλεκτρικού αυτοκινήτου Rimac Nevera, του αγωνιστικού RC16 της KTM, και του υπερτροφοδοτούμενου Suzuki Superbusa της TTS.

Από τη μία έχουμε τη Rimac Nevera, ένα ηλεκτρικό hypercar κροατικής προέλευσης και απόδοσης 1.914 hp, με ροπή 240,6 kgm, βάρος 2.300 κιλών και κόστος στη Βρετανία 2.332.000 ευρώ!

Από την άλλη, το KTM RC16, απόδοσης 270 hp, με ροπή 12,2 kgm και βάρος... 157 κιλών. Για το κόστος δεν βάζουμε το χέρι μας στη φωτιά, πάντως υπολογίστε κάτι παραπάνω από τα 288.000 ευρώ που κόστιζαν μεταχειρισμένα τα 2 RC16 του 2019 που πούλησαν οι Αυστριακοί σε δυο τυχερούς αγοραστές. 

Και τέλος, το Suzuki Superbusa της TTS Performance, απόδοσης 380 hp, με ροπή 34,6 kgm, βάρος 257 κιλών, και κόστος μόλις (σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές του στην κόντρα) 35.000 ευρώ.

Στο τιμόνι των οχημάτων της κόντρας έχουμε τους εξής οδηγούς / αναβάτες: Στο τιμόνι της Nevera, ο Mat Watson, παρουσιαστής του CarWow (βρετανική πλατφόρμα αγοραπωλησιών αυτοκινήτων συνοδευόμενη από θεαματικά βίντεο), στο τιμόνι του Superbusa ο Chris Northover, αγωνιζόμενος, συντάκτης μοτοσυκλέτας για τον βρετανικό τύπο και παρουσιαστής του Bike World, και στο τιμόνι του RC16 ο γνωστός μας από το MotoGP, Dani Pedrosa.

Το βίντεο έχει γυριστεί με πολύ χιούμορ, και με πλούσιο θέαμα. Το Nevera μπορεί να έχει προβάδισμα με την πρόσφυση των 4 τροχών που του χαρίζουν πλεονέκτημα στην εκκίνηση, όμως οι ικανότητες του Dani Pedrosa, τα ride-height devices του RC16 και το μικρό βάρος του ΚΤΜ φέρνουν τη MotoGP μοτοσυκλέτα μια ανάσα από το ηλεκτρικό hypercar, ενώ το Superbusa δεν μπορεί να βάλει την ιπποδύναμη στο έδαφος, με το συνεχές σπινάρισμα να χαλάει τις όποιες πιθανότητες είχε για τη νίκη.

"Τι πρέπει να προσέξεις Dani;" "Την πρόσφυση."

"Τι πρέπει να προσέξεις Chris;" "Να μην πεθάνω!"

Ετικέτες

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.