Royal Enfield: Το 2024 η πρώτη ινδική ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Ήδη δοκιμάζουν πρωτότυπα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/12/2020

Πλέον δεν αποτελεί κάποια φοβερή είδηση πως ένας μεγάλος κατασκευαστής ετοιμάζει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Οπότε το γεγονός πως από το 2017 η Royal Enfield έχει ξεκινήσει δοκιμές και έχει ετοιμάσει διάφορα ηλεκτρικά πρωτότυπα, ακούγεται απόλυτα φυσιολογικό. Το νέο είναι πως ανακοίνωσαν το πότε θα έχουν έτοιμη την πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα παραγωγής τους, αλλά και ποιες είναι οι σκέψεις τους. Συγκεκριμένα η ινδική εταιρεία έχει βάλει στο πλάνο της να υπάρχει στη γκάμα της ένα ηλεκτρικό δίκυκλο το 2024.

Έως τότε θέλει να έχει ολοκληρώσει την εμπορική της παρουσία στις αγορές της Ευρώπης και των ΗΠΑ, όπου πλέον με τα Continental 650, τα Himalayan και από φέτος με το Meteor 350 έχει ανοίξει μια “βεντάλια” μοντέλων που προσελκύουν νέο κοινό και δεν είναι πια μια “cult” εταιρεία με ένα μόνο μοντέλο όπως πριν λίγα χρόνια που είχε απλώς διάφορες παραλλαγές των Bullet 350/500. Η ενασχόλησή της με τα ηλεκτρικά δίκυκλα είναι ουσιαστικά υποχρεωτική, αφού οι κυβερνήσεις έχουν αποφασίσει την απαγόρευση πώλησης οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης τα επόμενα χρόνια. Συγκεκριμένα στην Ινδία, από το 2025 θα απαγορεύεται η πώληση δικύκλων κάτω από 150cc με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Καθώς μιλάμε για την μεγαλύτερη αγορά του κόσμου αυτή τη στιγμή και με δεδομένο πως το μερίδιο αγοράς των δίκυκλων έως 150 κυβικά είναι ένα τεράστιο κομμάτι που αντιστοιχεί σε εκατομμύρια πωλήσεις τον χρόνο, η επίπτωση για τους κατασκευαστές είναι τεράστια. Βέβαια η Royal Enfield δραστηριοποιείται στη μικρό-μεσαία κατηγορία κυβισμού μεταξύ 350-650 κυβικών και θεωρητικά δεν την επηρεάζει άμεσα η απαγόρευση. Όμως ξέρουν πολύ καλά, πως η επέκταση της απαγόρευσης σε μεγαλύτερου κυβισμού δίκυκλα είναι καθαρά πολιτική απόφαση και δεν βασίζεται σε κάποια λογική διαδικασία…

Όποτε γουστάρουν απαγορεύουν ό,τι γουστάρουν και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Προς το παρόν η Royal Enfield δεν έχει πάρει την τελική απόφαση για το είδος του πρώτου ηλεκτρικού δίκυκλου που θα κατασκευάσει. Αυτό θα γίνει τα επόμενα δύο χρόνια και αφού πρώτα δει προς ποια κατεύθυνση πάει η αγορά των ηλεκτρικών, αλλά και ποια θα είναι η θέση και το image του ονόματός της στις αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης.

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.